اوایل زندگی
پل برتراند ولفگانگ هامبرگر در سال ۱۹۲۶ در برلین آلمان چشم به جهان گشود. پدرش، ریچارد هامبرگر، متخصص اطفال بیمارستان شاریته برلین و مادرش، لیلی، از پیروان فرقه کوییکر و اصالتاً لهستانی بود.
با روی کار آمدن نازیها و اخراج پدرش از کارش، خانواده یهودی هامبرگر به لندن مهاجرت کردند. آنها پس از رسیدن به لندن، در سنت جانز وود ساکن شدند و پل جوان تحصیل خود را در مدرسه سنت کریستوفر واقع در هرتفوردشر ادامه داد.
پدرش زمانی که پل تنها ۱۴ سال داشت در سال ۱۹۴۰ درگذشت. مدت کوتاهی پس از این ماجرا، پل نام خانوادگیاش را از دفترچه تلفن انتخاب کرد و به «هاملین» تغییر داد.
مسیر حرفهای
او کار نشر کتاب را در سال ۱۹۴۹ و با فروش کتاب از یک چرخدستی در منطقه کامدنِ شمال غربی لندن آغاز کرد. در سال ۱۹۶۵، او با مشارکت شرکت ئیامآی (EMI)، شرکت ضبط «موسیقی برای سرگرمی» (Music for Pleasure) را تأسیس نمود. هاملین توانست گروه نشر پل هاملین و گروه نشر آکتوپوس (که اکنون در مالکیت هاشِت لیور است) را به دو موسسه بزرگ نشر در بریتانیا تبدیل کند.
راز موفقیت او بر این ایده استوار بود که کتابهای رنگی، براق و چشمنواز را برای بازار فروش غیرادبی منتشر کند. برای نمونه، او در سال ۱۹۶۱ کتاب مشهور آشپزی خانگی «کتاب آشپزی روزمره رنگی» اثر مارگاریت پتن را منتشر کرد که فروشی خیرهکننده داشت و جایگاه هاملین را در بازار کتابهای آشپزی تثبیت کرد. این کتاب تا سال ۱۹۶۹ بیش از یک میلیون نسخه فروخت. هاملین در دورانی از رنگ استفاده کرد که این کار برای ناشران غیرمعمول و پرهزینه بود؛ به همین دلیل به چاپخانهها و ناشران کشورهایی چون چکسلواکی (مانند شرکت آریتا) روی آورد. این تنها یکی از نوآوریهای او بود؛ نوآوری دیگرش فروش کتاب در فروشگاههای زنجیرهای مانند سوپرمارکتها و ابزارفروشیها بود، نه فقط کتابفروشیهای سنتی.
جایزهها و افتخارات
در سال ۱۹۹۳، هاملین به نخستین رئیس دانشگاه غرب لندن تبدیل شد و نشان انجمن سلطنتی هنر را نیز دریافت کرد. او در همان سال موفق به دریافت نشان فرمانده امپراتوری بریتانیا (CBE) گردید. در ۲۳ فوریه ۱۹۹۸، به مقام لرد مادامالعمر بریتانیا منصوب شد و عنوان «بارون هاملین از اجوورث در گلاسترشر» را دریافت نمود.
نیکوکاری و میراث
او در سال ۱۹۸۷ بنیاد پل هاملین را برای تمرکز فعالیتهای خیریهاش تأسیس کرد. این بنیاد اکنون یکی از بزرگترین سازمانهای مستقل اعطای کمکهزینه در بریتانیاست. این بنیاد جایزهای برای هنرمندان مدیریت میکند که هدفش «تشویق هنرمندان به ادامه کار با وجود فشارهای بیرونی، اعم از مالی و غیره» است.
کتابخانه مرجع اتاق مطالعه موزه بریتانیا در سال ۲۰۰۰ و به دنبال تخصیص بودجه از سوی بنیاد او، به «کتابخانه پل هاملین» تغییر نام یافت (هرچند موزه بریتانیا تصمیم گرفت از اوت ۲۰۱۱ این کتابخانه را برای همیشه ببندد). کتابخانه پل هاملینی که در سپتامبر ۲۰۱۵ در دانشگاه غرب لندن افتتاح شد، ارتباطی با کتابخانه پیشین موزه بریتانیا ندارد.
در مه ۲۰۰۷، خانه اپرای سلطنتی اعلام کرد که هال فلورال ( atrium) را به احترام او «تالار پل هاملین» مینامد؛ این اقدام پس از اهدای ۱۰ میلیون پوند از سوی بنیادش به صندوق آموزش پل هاملین صورت گرفت تا خانه اپرا از آن برای حمایت از فعالیتهای آموزشی و اجتماعی خود بهره ببرد.
زندگی شخصی
هاملین نخست با آیلین واتسون ازدواج کرد که حاصل آن دو فرزند به نامهای مایکل و جین بود. او بار دوم در سال ۱۹۷۰ با هلن گست ازدواج کرد که هماکنون همسرش را از دست داده است. هلن هاملین، طراح و نیکوکاری است که ریاست تراست هلن هاملین را بر عهده دارد.
برادر پل هاملین، مایکل هامبرگر (۱۹۲۴–۲۰۰۷)، شاعر و مترجم بود.
درگذشت
پل هاملین در ۳۱ اوت ۲۰۰۱ و در ۷۵ سالگی درگذشت.