رودخانه پاراگواسو
رودخانه پاراگواسو، واقع در ایالت باهیا در شرق برزیل، از بلندیهای چاپادا دیامانتینا سرچشمه میگیرد و به خلیج باهیا دو تودوسوس سانتوس میریزد. این رودخانه، بزرگترین رودخانهای است که کاملاً در محدوده ایالت باهیا قرار دارد. حاشیههای حاصلخیز آن و شهرهای دهانهاش قابل کشتیرانی هستند.
نام "پاراگواسو" از زبان توپي گرفته شده و به معنای "رودخانه بزرگ" است. در دوره استعمار، این نام به شکلهای مختلفی مانند پاراگواسو، پارائوسو و پروگواسو نوشته میشد.
مسیر رودخانه
رودخانه پاراگواسو از بلندیهای چاپادا دیامانتینا در مرکز باهیا سرچشمه میگیرد و به سمت شرق جریان مییابد. مسیر آن به دو منطقه تقسیم میشود: منطقه خشک سرتائو در بالادست و رکنکاوو حاصلخیز در پاییندست.
در منطقه سرتائو، رودخانه از مزارع دامداری پشتیبانی میکند. در گذشته، این رودخانه به عنوان مسیر حملونقل دام از مناطق وسیعتر باهیا و میناس گرایس استفاده میشد. در منطقه رکنکاوو، کشت نیشکر و تنباکو همراه با کارخانههای شکر و سیگار رونق داشت. این منطقه در دوره استعمار پرتغال، مرکز اصلی بردهداری بود که تا سال ۱۸۸۸ ادامه داشت.
تاریخ و میراث
حاشیه رودخانه پاراگواسو محل استقرار تعداد زیادی از میراثهای تاریخی است، از جمله مراکز تاریخی شهرهای ژوآریپه، کاشوئیرا و سائو فلیکس. کلیسای محله سنتیاگو و خرابههای صومعه و کلیسای سنت آنتونی در دهانه ایگواپه قرار دارند.
رودخانه همچنین با رگههای غنی الماس همراه بوده که باعث جذب معدنچیان شده است. این معادن به نام رشتهکوه سینکورا شناخته میشوند.
در دسامبر ۱۹۸۹، سیل شدید ناشی از بارندگی سنگین، ۱۷۵ شهر و روستا را تحت تأثیر قرار داد و باعث رانش زمین، کشته شدن ۳۵ نفر و آوارگی ۲۰۰,۰۰۰ نفر شد.