ایستگاه اولد گرینویچ
ایستگاه اولد گرینویچ، یکی از ایستگاههای راهآهن حومه شهر است که توسط خط نیوهیونِ شرکت راهآهن مترو-نورت اداره میشود. این ایستگاه در محلهی اولد گرینویچ واقع در شهر گرینویچ ایالت کنتیکت قرار گرفته است. این ایستگاه دارای دو سکوی جانبی است که هر کدام ظرفیت توقف ۱۰ واگن را دارند و به مسیرهای خارجیِ خط چهارراهه کریدور شمال شرقی خدماترسانی میکنند.
تاریخچه
این ایستگاه در سال ۱۸۷۲ با نام «ساوند بیچ» (Sound Beach) تأسیس شد؛ نامی که از ساحل مجاورِ گرینویچ پوینت الهام گرفته بود. در سال ۱۹۳۱، نام ایستگاه به «اولد گرینویچ» تغییر یافت. ساختمان فعلی ایستگاه که حدود سال ۱۸۹۴ ساخته شده، نمونهای کاملاً حفظشده از ایستگاههای دورهی راهآهن نیوهیون است. طراحی داخلی این بنا کاملاً کاربردی است، اما در نمای بیرونی آن، نشانههایی از سبک معماری ویکتوریایی به چشم میخورد.
در سال ۱۹۸۹، این مکان با نام «ایستگاه راهآهن ساوند بیچ» در فهرست ملی مکانهای تاریخی ثبت شد. پیشتر، سکوهای مرتفع این ایستگاه تنها ظرفیت ۶ واگن را داشتند و نمیتوانستند به تمام واگنهای برخی قطارها خدماترسانی کنند. در سال ۲۰۰۹، شرکت مترو-نورت طرحریزیِ پروژهای را برای جایگزینی پلهای راهآهنِ فرسوده بر روی خیابانهای ساوند بیچ و تومک آغاز کرد.
بعدها دامنهی این پروژه گسترش یافت و شامل طولانیکردن سکوها به ظرفیت ۱۰ واگنه و همچنین توسعهی پارکینگ جنوبی نیز شد. در اوت ۲۰۱۴، مجوز اجرای پروژهی ۱۴.۹ میلیون دلاری صادر شد و ماه بعد، عملیات ساختوساز آغاز گردید. پس از چندین تأخیر، این پروژه در اواخر سال ۲۰۱۹ تکمیل شد. با این حال، دیوار حائلی که برای توسعهی پارکینگ ساخته شده بود، به دلیل طراحیِ خشن و برهنه با انتقاداتی مواجه شد؛ تا جایی که آن را به دیوار برلین و دیوار سریال «بازی تاج و تخت» تشبیه کردند.