مرینالینی سن
مرینالینی سن (۳ اوت ۱۸۷۹ – ۸ مارس ۱۹۷۲)، نویسنده بنگالی اهل هند بریتانیا بود. او در ۱۹ دسامبر ۱۹۱۰، با سوار شدن بر یک هواپیما، به نخستین هندی تبدیل شد که تجربه پرواز را داشت.
زندگی
مرینالینی دوی در سال ۱۸۷۸ در خانواده لودی شهر بهاگالپور ایالت بیهار به دنیا آمد. او در ۱۲ سالگی با راجای پیکپارا ازدواج کرد، اما تنها چند سال بعد، در جوانی بیوه شد. مرینالینی در یک گردهمایی اجتماعی با نیرمال چاندرا سن، فرزند کشوب چاندرا سن و کارمند دولت، آشنا شد. او پس از آنکه برادرش را بر تخت پادشاهی پیکپارا نشاند، با نیرمال فرار کرد و با او ازدواج کرد. حاصل این ازدواج چهار فرزند به نامهای ان.سی. سن (جونیور)، شریلاتا، آراتی و آنجالی بود.
هر دو از اعضای برجسته نخبگان کلکته بودند. در اواخر دهه ۱۹۰۰، فرصتی تاریخی پیش آمد و مرینالینی دوی در ۱۹ دسامبر ۱۹۱۰ سوار بر هواپیما شد و نخستین هندیِ پروازکننده لقب گرفت. در سال ۱۹۱۰، خلبان بلژیکی ژول تیک، یک هواپیمای دوبل بال فرمان و یک هواپیمای تکباله بلریو ۱۱ را برای انجام نخستین پرواز سرنشیندار هند به این کشور آورده بود. بر اساس گزارش روزنامه تایمز هند به تاریخ ۲۲ دسامبر ۱۹۱۰، بارون بلژیکی، پیر دو کاترز، با یک هواپیمای دوبل بال از زمین باشگاه تالیگانگ به پرواز درآمد و مرینالینی سن در صندلی پشت خلبان نشسته بود. این رویداد تاریخی در روزنامههای فرانسوی و یک مجله بریتانیایی نیز بازتاب یافت.
مرینالینی بلافاصله پس از این پرواز تاریخی به همراه همسرش به انگلستان نقل مکان کرد و پیش از آغاز جنگ جهانی دوم به هند بازگشت. او شعر میسرود و اشعارش غالباً در مجله «دش» به چاپ میرسید.
او در ۸ مارس ۱۹۷۲ دار فانی را وداع گفت.