کارخانه مدرن واگنسازی رائهبارلی
کارخانه مدرن واگنسازی رائهبارلی (که پیشتر کارخانه واگنسازی ریلی رائهبارلی نامیده میشد و اختصاراً MCF رائهبارلی خوانده میشود) یکی از واحدهای ساخت واگن راهآهن هند است که در منطقه لالگانج، نزدیک شهر رائهبارلی در ایالت اوتار پرادش قرار دارد. این کارخانه در کنار سایر واحدهای واگنسازی راهآهن هند نظیر کارخانه واگنسازی یکپارچه در پرامبور چنای، کارخانه واگنسازی کاپورتالا در پنجاب، کارخانه واگنسازی ماراتوارا در لاتور مهاراشترا و کارخانه واگنسازی سونیپات در هاریانا، یکی از مراکز اصلی تولید واگن به شمار میرود. این مجموعه در ۷ نوامبر ۲۰۱۲ افتتاح شد. MCF رائهبارلی یکی از پیشرفتهترین واحدهای ساخت واگن در جهان است؛ این کارخانه به رباتهای صنعتی و ماشینآلات بسیار پیشرفتهای مجهز شده و در نتیجه، نسبت به سایر واحدهای واگنسازی راهآهن هند به نیروی انسانی کمتری نیاز دارد.
تاریخچه
پروژه این کارخانه در بودجه تکمیلی راهآهن برای سال ۲۰۰۶-۲۰۰۷ تصویب شد. سونیا گاندی در فوریه ۲۰۰۷ سنگ بنای کارخانه را گذاشت و در آوریل همان سال، عملیات واگذاری زمین آغاز گردید. با این حال، در سال ۲۰۰۸ و پس از پیروزی حزب بهوجان ساماج در انتخابات اوتار پرادش (۲۰۰۷)، دولت جدید به رهبری وزیراعظم وقت، مایاواتی، سند زمین این کارخانه را لغو کرد و عملیات ساختوساز متوقف شد. پس از ثبت یک دادخواست منفعت عمومی، دادگاه عالی اللهآباد مجوز ادامه پروژه را صادر کرد. در ژانویه ۲۰۰۹، ساخت کارخانه از سر گرفته شد و بار دیگر توسط سونیا گاندی افتتاح گردید. در همان ماه، راهآهن هند قرارداد اجاره ۹۹ ساله زمین را با دولت اوتار پرادش امضا کرد. این تاخیرها باعث شد هزینه پروژه از ۱۶۸۵ کرور روپیه به حدود ۲۵۰۰ کرور روپیه افزایش یابد.
نمای کلی
این کارخانه روی مجموعاً ۵۴۱ هکتار زمین احداث شده که ۲۸۳ هکتار آن از مالکان خصوصی خریداری شده است. ساخت کارخانه توسط شرکت بینالمللی آیرکان (IRCON) انجام شد. علاوه بر پرداخت غرامت، قرار است مجموعاً ۱۴۵۰ شغل به خانوادههایی که زمینهایشان واگذار شده اختصاص یابد. همچنین پیشبینی میشود با بهرهبرداری از این کارخانه، بخش راهآهن شمالی (لکهنو) حدود ۱۰۰۰ فرصت شغلی دیگر ایجاد کند. کارخانه برای کنترل آلودگی هوا و نشت روغن، استانداردهای سختگیرانه زیستمحیطی را رعایت میکند و از سیستمهای خنثیسازی دود و فاضلاب بهره میبرد.
تولیدات
ظرفیت تولید این کارخانه، سالانه ۱۰۰۰ واگن از نوع لینکه هوفمان بوش (LHB) است.
واگنهای آنوبهوتی که از نوع LHB هستند و در بودجه راهآهن ۲۰۱۳ معرفی شدند، در کارخانه رائهبارلی تولید خواهند شد. این واگنها به تدریج در قطارهای شتابدی و راجدانی اکسپرس به کار گرفته میشوند.
نخستین واگن کاملاً تولیدشده در داخل کارخانه در اوت ۲۰۱۴ از خط تولید خارج شد. از آن زمان، MCF تولید خود را سال به سال تقریباً دو برابر کرد؛ از ۱۴۰ واگن در ۲۰۱۴-۲۰۱۵ به ۲۸۵ واگن در ۲۰۱۵-۲۰۱۶، سپس ۵۷۶ واگن در ۲۰۱۶-۲۰۱۷ رسید. این مجموعه برای نخستین بار در سال ۲۰۱۷-۲۰۱۸ با تولید ۷۱۱ واگن، هدف تعیینشده (۷۱۰ واگن) را محقق کرد. در سال ۲۰۱۸-۲۰۱۹، MCF توانست ۱۴۲۵ واگن در برابر هدف ۱۴۲۲ واگنی تولید کند. در سال ۲۰۱۹-۲۰۲۰ نیز ۱۹۲۰ واگن تولید شد. با وجود کاهش نرخ تولید به دلیل شیوع کرونا و تعطیلیها، این کارخانه در ۲۰۲۰-۲۰۲۱ توانست ۱۳۶۰ واگن بر اساس هدف اصلاحشده تولید کند. تا ۳۱ مارس ۲۰۲۲، مجموعاً ۸۲۵۰ واگن LHB از خط تولید MCF رائهبارلی خارج شده است.
همچنین پیشنهادی برای ساخت واگنهای آلومینیومی با قابلیت حرکت با سرعت ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت وجود دارد. عمر مفید این واگنها ممکن است به ۴۰ سال برسد و تحت ابتکار «ساخت در هند» تولید خواهند شد.
صادرات
تقریباً ۸ سال پس از راهاندازی، کارخانه مدرن واگنسازی رائهبارلی در اکتبر ۲۰۲۰ نخستین محموله واگنهای قطار با کیفیت صادراتی را به موزامبیک در آفریقا ارسال کرد.
در ژوئن ۲۰۱۹، اداره بنادر و راهآهن موزامبیک تفاهمنامهای را با شرکت رایتز (RITES) متعلق به راهآهن هند برای خرید ۹۰ واگن امضا کرد؛ این قرارداد شامل ۶۰ واگن کشیدهشده با لوکوموتیو (بر پایه پلتفرم LHB) و ۳۰ واگن DEMU (طراحیشده توسط ICF و RDSO) بود.
نخستین محموله صادراتی MCF رائهبارلی شامل ۱۲ واگن کشیدهشده با لوکوموتیو بود که تا پایان اکتبر ارسال شد؛ این واگنها توسط RDSO مستقر در لکهنو طراحی و توسط MCF توسعه یافتهاند.