میشل اگلوف؛ باستان‌شناس پیشاتاریخ سوئیس

Michel Egloff
📅 22 خرداد 1405 📄 390 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

میشل اگلوف، پیشاتاریخ‌شناس سوئیسی، از چهره‌های اثرگذار در باستان‌شناسی نوشاتل و بنیان‌گذار موزه‌های مهمی مانند موزه باستان‌شناسی نوشاتل و لاتنیوم بود. او سال‌ها استاد دانشگاه نوشاتل و پژوهشگر کاوش‌های پیشاتاریخ بود.

نگاهی کلی

میشل اگلوف (۲۹ ژانویه ۱۹۴۱–۲۹ ژوئیه ۲۰۲۱) پیشاتاریخ‌شناس سوئیسی بود که عمر حرفه‌ای خود را صرف کاوش، آموزش و معرفی باستان‌شناسی کرد. او موزه باستان‌شناسی نوشاتل را بنیان گذاشت؛ موزه‌ای که اداره خدمات باستان‌شناسی کانتون نوشاتل نیز در آن مستقر است.

اگلوف در دانشگاه نوشاتل کرسی باستان‌شناسی پیشاتاریخ را بر عهده داشت، در سال ۲۰۰۶ بازنشسته شد و پس از آن عنوان استاد افتخاری گرفت. از دیگر دستاوردهای مهم او می‌توان به بنیان‌گذاری موزه باستان‌شناسی لاتنیوم در اوتریو اشاره کرد.

زندگی‌نامه

اگلوف در خانواده‌ای اهل آموزش در ووه به دنیا آمد؛ پدر و مادرش معلم بودند. او در دانشگاه لوزان ادبیات خواند و سپس به‌عنوان باستان‌شناس برای کانتون وو فعالیت کرد. نخستین کاوش‌هایش در آونش انجام شد و برای تکمیل دوره دانشگاهی، شش ماه مرخصی گرفت.

اگلوف در دوران دانشجویی دستیار استادان بود و در شناسایی آثار باقی‌مانده از صنعت سفالگری در آونش مشارکت کرد. پایان‌نامه دکترای او زیر نظر آندره لروآ-گوران نوشته شد و او در همین دوره در کاوش‌های باستان‌شناختی استادش نیز مشارکت داشت. او در پژوهش‌های مربوط به نقاشی‌های غار لاسکو نیز همراه پژوهشگران بود و آمیختگی اسطوره و دین در آثار پیشاتاریخ، به یکی از دغدغه‌های فکری او تبدیل شد.

اگلوف در سال ۱۹۶۶ در کشف یک پناهگاه صخره‌ای نزدیک بولم نقش داشت. اندکی بعد، پایان‌نامه خود را در سوربن و زیر نظر لروآ-گوران دفاع کرد. پس از پایان تحصیلات، در ایوردون له بن به تدریس تاریخ پرداخت و سرپرستی موزه ایوردون را بر عهده گرفت.

در آوریل ۱۹۶۹، اگلوف به استادی دانشگاه نوشاتل رسید و خیلی زود چند مسئولیت سنگین را هم‌زمان بر دوش کشید: تدریس در دانشگاه، سرپرستی موزه باستان‌شناسی نوشاتل و فعالیت باستان‌شناختی برای کانتون وو. در سال ۱۹۸۶، او برای دوازده سال رئیس بنیاد سوئیس و لیختن‌اشتاین برای پژوهش‌های باستان‌شناسی در خارج از کشور شد و در چندین مأموریت پژوهشی، همراه شماری از دانشجویان پیشین خود به کار پرداخت.

در سال ۱۹۹۹، اگلوف یک جایزه تخصصی دریافت کرد. همان سال به درجه افسری نشان نخل‌های آکادمیک فرانسه رسید. در سال ۲۰۱۸ نیز مدال ترویج باستان‌شناسی اتحادیه بین‌المللی علوم پیشاتاریخ و آغازتاریخ به او اهدا شد.

اگلوف در ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۱، در ۸۰سالگی درگذشت.

برگزیده آثار

  • Kellia : la poterie copte : quatre siècles d'artisanat et d'échanges en Basse-Egypte (۱۹۷۷)؛ سفال قبطی در کلیا: چهار سده صنعتگری و دادوستد در مصر سفلی.
  • Des premiers chasseurs au début du christianisme (۱۹۸۹)؛ از نخستین شکارچیان تا آغاز مسیحیت.
  • Laténium pour l'archéologie : le nouveau Parc et Musée d’archéologie de Neuchâtel (۲۰۰۱)؛ لاتنیوم برای باستان‌شناسی: پارک و موزه تازه باستان‌شناسی نوشاتل.
  • Laténium - Guide de visite (۲۰۱۰)؛ لاتنیوم: راهنمای بازدید.

جمع‌بندی

میراث اگلوف تنها در مقاله‌ها و کاوش‌ها خلاصه نمی‌شود؛ او با تأسیس موزه‌ها، آموزش نسل‌های تازه و پیوند میان پژوهش دانشگاهی و معرفی عمومی باستان‌شناسی، نقشی ماندگار در شناخت گذشته سوئیس و فراسوی آن ایفا کرد.