زندگینامه
مارکوس موردخای آبلش (۸ اوت ۱۸۳۷ تا ۳۱ دسامبر ۱۸۹۴) پزشک و مدرس دانشگاه وین بود. او در میانه سده نوزدهم در بوهم زاده شد و مسیر حرفهایاش را از آموزش پزشکی در وین آغاز کرد؛ سپس در مصر به شهرت رسید و سرانجام جایگاهی دانشگاهی و پژوهشی در اتریش یافت.
تولد و سالهای آغازین
آبلش در سال ۱۸۳۷ در نِدرژیسه، از منطقه کُستلتس در بوهم، به دنیا آمد. پدرش ساموئل آبلش و مادرش الیسابت بود.
تحصیل و آغاز مسیر پزشکی
او پس از گذراندن دوره کلاسیک علوم انسانی در پراگ، در سال ۱۸۵۸ در دانشگاه وین ثبتنام کرد و در سال ۱۸۶۳ با مدرک دکترای پزشکی فارغالتحصیل شد. آبلش بلافاصله به طبابت مستقل روی نیاورد؛ بلکه آموزش تخصصی بالینی خود را در بیمارستان عمومی وین ادامه داد.
فعالیت حرفهای در مصر
پس از پایان تحصیلات، اروپا را ترک کرد و در قاهره ساکن شد. او در مدت کوتاهی اعتبار زیادی به دست آورد، مراجعان بسیاری پیدا کرد و همزمان ریاست بیمارستان اروپایی قاهره را بر عهده گرفت.
آخرین فصل فعالیت حرفهای آبلش در مصر، در اسکندریه رقم خورد. او پس از آنکه از سوی دولت اتریش به کمیسیون بینالمللی بهداشت اعزام شد، به این شهر رفت و فعالیتهای پزشکی و بهداشتی خود را در آنجا ادامه داد.
بازگشت به اروپا و دانشگاه وین
آبلش در سال ۱۸۷۰ به اروپا بازگشت و در کارلزبد مستقر شد. او در ماههای تابستان با موفقیت به طبابت میپرداخت و بقیه زمانش را به پژوهش علمی در وین اختصاص میداد.
در سال ۱۸۸۴، پس از توصیه دانشکده پزشکی دانشگاه وین، از او دعوت شد تا برای دانشجویان دانشگاه سابق خود دورهای از سخنرانیها درباره آسیبشناسی داخلی ارائه کند. در همان سال بهعنوان مدرس آزاد دانشگاه وین منصوب شد؛ جایگاهی که تا پایان عمر حفظ کرد.
جوایز و آثار علمی
آبلش نشان شوالیه فرانز یوزف و نشان تاج ایتالیا را دریافت کرد. مقالههای متعدد او بیشتر درباره دیابت بود و در چند نشریه تخصصی مهم آن دوره منتشر شد، از جمله:
- Jahrbücher der Kaiserlich Königlichen Gesellschaft der Aerzte
- Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften
- Wiener Medicinische Wochenschrift
- Zeitschrift für Physiologische Chemie
- Centralblatt für die Medicinische Wissenschaft
درگذشت
مارکوس آبلش در سال ۱۸۹۴، در ۵۷ سالگی، بر اثر ایست ناگهانی قلبی درگذشت.