روابط مالزی و ونزوئلا به روابط دیپلماتیک میان این دو کشور اشاره دارد. مالزی از سال ۱۹۹۰ دارای سفارت در کاراکاس است و ونزوئلا نیز سفارتی در کوالالامپور دارد. روابط دیپلماتیک میان دو کشور در ۱۸ دسامبر ۱۹۸۶ برقرار شد. هر دو کشور عضو کامل گروه ۷۷ هستند.
تاریخچه
رئیسجمهور هوگو چاوز نخستین بار در سال ۱۹۹۹ از مالزی دیدن کرد و بار دیگر در اوت ۲۰۰۶ برای گفتگو درباره سرمایهگذاری در صنعت روغن نخل مالزی و تنوعبخشی به صنعت انرژی ونزوئلا به این کشور سفر کرد. مالزی قول داد از درخواست ونزوئلا برای کسب کرسی در شورای امنیت سازمان ملل حمایت کند. در این سفر، توافقنامهای برای جلوگیری از مالیات دوگانه امضا شد.
روابط اقتصادی
چاوز در دسامبر ۲۰۰۶ پیشنهاد ساخت پالایشگاه نفت در مالزی را داد و شرکت دولتی روغن نخل مالزی، گلدن هوپ، با شرکت نفت دولتی ونزوئلا برای کشت ۴۰ هزار هکتار نخل روغنی در ونزوئلا توافق کرد. همچنین شرکت پتروناس مالزی قرار شد عملیات اکتشاف نفت در ونزوئلا را آغاز کند. مالزی همچنین موافقت کرد در زمینه شهرسازی به ونزوئلا کمک کند.
در ژوئیه ۲۰۰۸، شورای تجاری مالزی-ونزوئلا تشکیل شد تا ونزوئلا بتواند از تجربیات مالزی در کاهش فقر بهره ببرد. تجارت دوجانبه در سال ۱۹۹۰ تنها ۶.۶ میلیون دلار بود که پس از امضای توافقنامه تجارت دوجانبه، در سال ۱۹۹۸ به ۳۰.۶ میلیون دلار، در سال ۲۰۰۴ به ۱۹.۸ میلیون دلار، در سال ۲۰۰۵ به ۳۹.۶ میلیون دلار و در سال ۲۰۰۷ به ۶۱.۶۸ میلیون دلار رسید. در سال ۲۰۲۰، به دلیل پاندمی کووید-۱۹، توانایی تجاری دو کشور به شدت تحت تأثیر محدودیتهای اعمالشده قرار گرفت.