زندگینامه لارس شوستن
لارس شوستن، متولد ۷ مه ۱۹۴۱ در اوسکارشامن سوئد، پیانیست و آهنگساز جاز بود که بیشتر عمر هنری خود را به اجرای زنده، ضبط آثار و همکاری با نوازندگان برجسته جاز اختصاص داد.
او در دهه ۱۹۶۰ بهطور منظم در رستوران جاز «دِ گُلدن سرکل» در استکهلم فعالیت میکرد؛ جایی که یکی از کانونهای مهم موسیقی جاز سوئد به شمار میرفت. شوستن در این سالها با بسیاری از نوازندگان نامآور جاز همنوازی کرد، از جمله بن وبستر، دکستر گوردون، آرت فارمر، وین شورتِر و بِرنت روزنگرن.
شوستن در سال ۱۹۶۹ نخستین دریافتکننده جایزه یان یوهانسون بود؛ جایزهای که به پاس نقش هنرمندان در ادامه مسیر موسیقایی یان یوهانسون، از چهرههای شاخص جاز سوئدی، اهدا میشود.
همکاری با لارس گولین
لارس شوستن همچنین در گروههای لارس گولین، ساکسوفونیست و آهنگساز سرشناس سوئدی، حضور داشت. همکاری این دو به دوستی عمیقتری انجامید و شوستن در سال ۱۹۹۷ نخستین برنده جایزه لارس گولین شد؛ جایزهای که برای پاسداشت تلاشهای او در حفظ و تداوم میراث موسیقایی گولین به او اعطا گردید.
فعالیتهای هنری و ضبط آثار
شوستن در طول سالها علاوه بر رهبری گروههای موسیقی خودش، بهعنوان نوازنده آزاد و آهنگساز نیز فعالیت میکرد. او با هنرمندانی چون بنی بیلی، رولف اریکسون، بیارنه نِرم، لی کونیتز و پوته ویکن ضبط داشت و همچنین در کنار دکستر گوردون، بن وبستر، لارس گولین و برنت روزنگرن به اجرای موسیقی پرداخت.
او در تورهای خود به پاریس، مسکو و ویتوریا دا پرایا در آزور سفر کرد و در کنار آن، در شهرهای مختلف سوئد نیز به اجرا پرداخت. سبک نوازندگی شوستن در بستر جاز سوئدی و اروپایی شکل گرفت، اما در آن ردپای تعامل با بزرگان جاز آمریکایی نیز بهوضوح دیده میشود.
گزیده دیسکوگرافی
- با دکستر گوردون: The Rainbow People، استیپلچِیس، ۱۹۷۴؛ انتشار مجدد در ۲۰۰۲، همراه با بنی بیلی
میراث موسیقایی
لارس شوستن را میتوان یکی از پیونددهندگان مهم میان جاز کلاسیک آمریکایی و جریانهای جاز سوئدی دانست. حضور او در صحنه استکهلم، همکاریهای بینالمللی و توجهش به میراث موسیقایی هنرمندانی چون لارس گولین، او را به چهرهای قابل احترام در تاریخ جاز اروپا تبدیل کرد.
شوستن بیش از آنکه تنها یک نوازنده باشد، بخشی از شبکه زنده موسیقی جاز سوئدی بود؛ جایی که اجرا، دوستی و میراث هنری در کنار هم معنا پیدا میکرد.