لپیدس علیه هیئت امنای سیستم دانشگاهی جورجیا

Lapides v. Board of Regents of University System of Georgia
📅 3 تیر 1405 📄 230 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

دیوان عالی آمریکا در پرونده لپیدس رأی داد که هر زمان ایالتی پرونده را به دادگاه فدرال منتقل کند، حداقل بخشی از مصونیت متمم یازدهم خود را داوطلبانه سلب می‌کند. با این حال، دادگاه‌های فدرال درباره اینکه این کار فقط تغییر صلاحیت را در پی دارد یا سلب مسئولیت را، دچار اختلاف شده‌اند.

لپیدس علیه هیئت امنای سیستم دانشگاهی جورجیا

پرونده لپیدس علیه هیئت امنای سیستم دانشگاهی جورجیا (شماره ۵۳۵ دیوان عالی ایالات متحده، ۲۰۰۲) یکی از آرای مهم دیوان عالی آمریکا است. بر اساس این رأی، هرگاه یک ایالت با اراده خود، پرونده‌ای را به دادگاه فدرال منتقل کند، دست کم بخشی از مصونیت خود در چارچوب متمم یازدهم قانون اساسی را سلب کرده است. با این حال، پس از صدور این رأی، میان دادگاه‌های فدرال اختلافی (Circuit Split) پدید آمد؛ آن‌ها بر سر این مسئله اختلاف نظر دارند که آیا ایالت با این کار فقط محاکمه در دادگاه فدرال را می‌پذیرد، یا از مصونیت در برابر مسئولیت نیز چشم‌پوشی می‌کند.

پیشینه پرونده

یک استاد دانشگاه، با طرح دعوی در دادگاه ایالتی، ادعا کرد که قرار گرفتن اتهان‌های آزار جنسی در پرونده کاری او، قوانین مسئولیت مدنی (تورت) ایالتی را نقض کرده است. با این حال، سیستم دانشگاهی به صورت داوطلبانه، پرونده را به دادگاه فدرال منتقل کرد و در آنجا تقاضای رد دعوی را به دلیل مصونیت ایالتی مطرح نمود.

رأی دادگاه

قاضی استیفن بریر، رأی اکثریت دیوان عالی را در این پرونده قرائت کرد. دیوان عالی تأیید کرد که اقدام داوطلبانه ایالت برای انتقال پرونده به دادگاه فدرال، به منزله چشم‌پوشی از بخشی از مصونیت متمم یازدهم است.

هرگاه ایالتی داوطلبانه از صلاحیت انتقال دادگاه فدرال استفاده کند، نمی‌تواند پس از آن برای رد دعوی به مصونیت متمم یازدهم استنکاف کند.

جمع‌بندی

رأی دیوان عالی در پرونده لپیدس، مرز مهمی در حقوق مصونیت حاکمیتی ایالت‌ها ترسیم کرد. با وجود تأیید سلب مصونیت در صورت مراجعه داوطلبانه به دادگاه فدرال، ابهام درباره فراتر رفتن این اثر از صلاحیت دادگاه و ورود به صلاحیت استماع، باعث اختلاف میان دادگاه‌های استیناف شده و مسیر حقوقی پیچیده‌ای را برای پرونده‌های مشابه رقم زد.