جان من: روحانی، دیپلمات و رئیس کالج در دوران الیزابت اول

جان من (۱۵۱۲–۱۵۶۹) یکی از چهره‌های برجسته کلیسای انگلستان، رئیس کالج و دیپلمات در دوران سلطنت ملکه الیزابت اول بود.

زندگی‌نامه

او در شهر لاکاک یا وینتربورن استوک در ایالت ویلتشر به دنیا آمد. تحصیلات خود را از سال ۱۵۲۳ در کالج وینچستر آغاز کرد و سپس در کالج نیو آکسفورد ادامه داد. جان من در سال ۱۵۳۳ مدرک کارشناسی (B.A.) و در سال ۱۵۳۷ مدرک کارشناسی ارشد (M.A.) خود را دریافت کرد و به عضویت هیئت علمی کالج درآمد. با این حال، به دلیل اتهامات مربوط به بدعت‌گذاری، از کالج اخراج شد. پس از آن، در سال ۱۵۴۷ به عنوان رئیس وایت هال آکسفورد منصوب گردید.

در سال ۱۵۶۲، جان من با نفوذ متیو پارکر، اسقف اعظم کانتربری، به عنوان رئیس کالج مرتون آکسفورد منصوب شد. در سال ۱۵۶۶، سمت اسقف اعظم گلوسستر را بر عهده گرفت. در سال ۱۵۶۷، ملکه الیزابت اول او را به عنوان سفیر خود به مادرید اعزام کرد. این مأموریت با شکست مواجه شد و او در سال ۱۵۶۸ به انگلستان فراخوانده شد.

دکتر جان من که یک روحانی پروتستان بود، در ملاء عام پاپ را «راهب کوچکِ یاوه‌گو» خطاب می‌کرد. برخی منابع ادعا می‌کنند که او توسط فیلیپ دوم اسپانیا اخراج شده بود.

آثار

او کتاب «مباحث رایج دین مسیح» (Common places of Christian Religion) را در سال ۱۵۶۳ منتشر کرد که بر اساس آثار ولفگانگ ماسکولوس نوشته شده بود.

مطالعات بیشتر

گری ام. بل، «جان من: آخرین سفیر مقیم الیزابت اول در اسپانیا»، فصلنامه قرن شانزدهم، ۷/۲ (۱۹۷۶): ۷۵-۹۳