چکیده
جان آرتور هارلند هنکاک (۱۹۲۳–۱۹۷۴)، پزشک بریتانیایی و سردبیر مجله بیماریهای مقاربتی بریتانیا بود. او در زمینه اورتریت غیرگونوکوکی و آرتریت واکنشگر (بیماری رایتیر) پژوهش کرد. در ۱۹۴۵، در حین تحصیل پزشکی، داوطلبانه به اردوگاه بلزن رفت تا به تغذیه زندانیان کمک کند. آنجا به تیفوس مبتلا شد و در بیمارستان لندن درمان شد. پس از بهبودی، در ۱۹۴۸ مدرک پزشکی گرفت و در زمینه پوست و بیماریهای مقاربتی فعالیت کرد.
زندگی و فعالیتهای جان هنکاک
جان آرتور هارلند هنکاک (۱۹۲۳–۱۹۷۴)، پزشک بریتانیایی و سردبیر مجله بیماریهای مقاربتی بریتانیا بود. او در زمینه اورتریت غیرگونوکوکی و آرتریت واکنشگر (بیماری رایتیر) پژوهش کرد. در ۱۹۴۵، در حین تحصیل پزشکی در بیمارستان لندن، داوطلبانه به اردوگاه بلزن رفت تا به تغذیه زندانیان کمک کند. آنجا به تیفوس مبتلا شد و در بیمارستان لندن توسط لرد اوانز درمان شد.
پس از بهبودی، در ۱۹۴۸ مدرک پزشکی گرفت و در زمینه پوست و بیماریهای مقاربتی فعالیت کرد. ابتدا به عنوان افسر پزشکی در ارتش بریتانیا خدمت کرد و سپس در بیمارستان جانز هاپکینز بالتیمور پژوهش کرد. او به عنوان سردبیر مجله بیماریهای مقاربتی بریتانیا (۱۹۶۸–۱۹۷۲) و نویسنده مقالات تأثیرگذار در این زمینه شناخته میشود.
دستاوردها
- پژوهش در مورد بیماری رایتیر و اورتریت غیرگونوکوکی
- سردبیری مجله بیماریهای مقاربتی بریتانیا
- خدمت در ارتش بریتانیا به عنوان پزشک پوست
جمعبندی
جان هنکاک با وجود وقفه در تحصیلاتش به دلیل ابتلا به تیفوس، به یک پزشک برجسته در زمینه بیماریهای مقاربتی تبدیل شد. او نه تنها در ارتش بریتانیا خدمت کرد، بلکه به عنوان سردبیر مجله بیماریهای مقاربتی بریتانیا و پژوهشگر در بیمارستان جانز هاپکینز فعالیت داشت. مقالات او در مورد بیماری رایتیر و اورتریت غیرگونوکوکی همچنان مرجع مهمی در این زمینهها هستند. مرگ او در ۵۱ سالگی، جامعه پزشکی را از دستاوردهای بیشتر او محروم کرد.
