جان گاردنر مورای
جان گاردنر مورای (۳۱ اوت ۱۸۵۷ – ۳ اکتبر ۱۹۲۹)، شانزدهمین اسقف اعظم کلیسای اسقفی بود. او نخستین فردی است که به جای جانشینی خودکار به عنوان مسنترین اسقف پس از مرگ پیشین، از طریق انتخاب به این مقام رسید.
اوایل زندگی و خانواده
مورای در لوناکونینگ واقع در شهرستان آلگانی زاده شد. هر دو پدر و مادرش اهل اسکاتلند بودند. او تحصیلات ابتدایی خود را در مدارس دولتی لوناکونینگ گذراند و سپس به مدرسه علمیه وایومینگ در پنسیلوانیا و مدرسه الهیات درو در نیوجرسی رفت.
مرگ پدرش، تحصیل مورای را نیمهکاره رها کرد. از سال ۱۸۷۹ تا ۱۸۹۲، او در معادن و کارخانههای کانزاس، کلرادو، نیومکزیکو و آلاباما مشغول به کار شد. در این سالها، فعالیتهای کلیسایی خود را نیز پیگیری کرد. در سال ۱۸۸۱، با هریت ام. اسپراگ ازدواج کرد. آنها در کانزاس پیوند زناشویی بستند و در آلاباما ساکن شدند که دخترشان، امیلین، نیز در آنجا به دنیا آمد. در سال ۱۸۸۴، همسر و دختر مورای بر اثر غرق شدن کشتی بلمونت در رودخانه اوهایو طی یک طوفان جان باختند. پنج سال بعد، مورای با کلارا ای. هانسایکر از همان شهر کانزاس ازدواج کرد که حاصل این ازدواج شش فرزند بود.
خدمات کلیسایی
از سال ۱۸۹۳ به بعد، مورای مسیر حرفهای خود را وقف خدمت در کلیسا کرد. تا آوریل ۱۸۹۴، او به عنوان کشیش کلیسای اسقفی در سلما، آلاباما منصوب شد. مورای تا سال ۱۹۰۳ در آلاباما خدمت کرد و سپس به بالتیمور، مریلند نقل مکان کرد. در سال ۱۹۱۱، مجمع اسقفنشین مریلند، کشیش مورای را برای جانشینی اسقف ویلیام پارت انتخاب کرد.
اسقف مورای از ۱ ژانویه ۱۹۲۶ تا زمان مرگش در ۳ اکتبر ۱۹۲۹، به عنوان نخستین اسقف اعظم منتخب کلیسای اسقفی خدمت کرد. او شانزدهمین اسقف اعظم بود. پیش از او، اسقفهای اعظم بر اساس چرخش جغرافیایی (اسقفهای اول تا سوم) یا بر اساس ارشدیت (اسقفهای چهارم تا پانزدهم) توسط مجمع تعیین میشدند.
مرگ و میراث
او در سال ۱۹۲۹ در حالی که در مقام خود در شهر نیویورک بود، درگذخت و در گورستان دروید ریج در پایکزویل، شهرستان بالتیمور، مریلند به خاک سپرده شد.