اینا لانگه (با نام خانوادگی اصلی Forstén؛ زاده ۱۴ دسامبر ۱۸۴۶ – درگذشته ۲۳ اکتبر ۱۹۳۰)، که با نامهای مستعار دانیل استن (Daniel Sten) و دانیل استرن (Daniel Stern) نیز شناخته میشود، نویسنده، مورخ موسیقی، پیانیست و مدرس موسیقی اهل فنلاند بود.
زندگی اولیه و تحصیلات
اینا فورستن در خانوادهای مرفه در هلسینکی به دنیا آمد. پدرش، یوهان آگوست فورستن، یک مقام بلندپایه دولتی بود و مادرش، آگوستا ویلهلمینا (Danielson)، دختر عموی سناتور و پروفسور، یوهان ریچارد دانیلسون-کلماری بود. او همچنین از طرف پدر، پسرعموی پروفسور جی. وی. فورستن محسوب میشد.
او تحصیلات خود را به صورت خصوصی آغاز کرد؛ ابتدا در خانه توسط معلم سرخانه و سپس در مدرسه Höhere Töchterschule ('مدرسه عالی دختران') در برلین به تحصیل پرداخت.
پس از آن، به تحصیل موسیقی روی آورد؛ ابتدا در برلین و سپس در کنسرواتوار مسکو، زیر نظر اساتیدی چون نیکولای روبینشتاین و چایکوفسکی.
زندگی شخصی
در دهه ۱۸۷۰، زمانی که فورستن در استکهلم زندگی میکرد، با سیری فون اسن، اشرافزاده و بازیگر فنلاندی، و همسر سوئدیاش، آگوست استریندبرگ، نویسنده مشهور، دوست بود. نام او در بسیاری از آثار استریندبرگ ذکر شده است.
در سال ۱۸۷۶، او با آلتگوت لانگه، خواننده اپرا، ازدواج کرد. این زوج صاحب سه پسر شدند که کوچکترین آنها، آکه مورتیمر (متولد ۱۸۸۴)، بعدها نام پدرش را برگزید و به عنوان کاشف و نویسنده، آلتگوت لانگه شناخته شد.
خانواده لانگه ابتدا در هلسینکی، سپس در استکهلم و در اواسط دهه ۱۸۸۰ به کپنهاگ نقل مکان کردند. در آنجا، او با ماریا فئودورونا (که در آن زمان شاهدخت داگمار دانمارک بود) و ولیعهد فردریک آشنا شد. بعدها از دوستی خود با ماریا فئودورونا برای انتقال پیام بین سیاستمداران فنلاندی، دانیلسون-کلماری و یورویو ساکاری یورویو-کوسکینن، و دربار امپراتوری روسیه استفاده کرد تا برای اصلاحات قانون اساسی در فنلاند تلاش کند.
ازدواج خانواده لانگه در سال ۱۸۹۸ به طلاق انجامید. اینا لانگه تا سال ۱۹۱۳ در کپنهاگ زندگی کرد و سپس به مالمو در سوئد نقل مکان نمود.
فعالیت حرفهای
لانگه تقریباً تمام دوران حرفهای خود را در خارج از فنلاند زندگی و کار کرد. در نتیجه، او در فنلاند کمتر شناخته شده است، برخلاف سوئد و دانمارک که او را به عنوان یک موسیقیدان، مدرس موسیقی و نویسنده برجسته میشناسند.
موسیقیدان
در کپنهاگ، لانگه به عنوان پیانیست دربار و مربی خانواده سلطنتی دانمارک مشغول به کار بود.
او به عنوان یک پیانیست چیرهدست شناخته میشد و در مکانهایی مانند دربار بریتانیا و اسکاندیناوی به اجرا پرداخت و همچنین همراه با همسرش به طور گسترده در سراسر اروپا تور برگزار کرد.
علیرغم شرایط مرفه خود، او وجدان اجتماعی قوی داشت و با افراد کمبخت همدردی میکرد. او مشتاق بود که در مکانهای عمومی برای مخاطبان عام اجرا کند و در مورد موسیقی سخنرانی نماید.
نویسنده
لانگه اولین اثر خود را در سال ۱۸۸۴ منتشر کرد. همانطور که در آن زمان برای نویسندگان زن رایج بود، او هویت خود را پشت نامهای مستعار مختلفی از جمله دانیل استن، دانیل استرن و دیگران پنهان میکرد، زمانی که داستان مینوشت؛ اما آثار تاریخ موسیقی و سایر نوشتههای غیرداستانی او از ابتدا با نام واقعیاش منتشر میشد.
بیشتر آثار داستانی او در دهه ۱۸۸۰ نوشته شد، از جمله آثار برجستهاش میتوان به Bland ödebygder och skär (۱۸۸۴)، ”Sämre folk” (۱۸۸۵)، En skaebne (۱۸۸۷)، Med kärlek! (۱۸۸۸) و Luba (۱۸۸۹) اشاره کرد. او به عنوان یک رئالیست ادبی شناخته میشود و مضامین اصلی آثارش شامل حقوق زنان و جایگاه فرودست آنها در جامعه، و همچنین تضادهای طبقاتی بود.
در بخش پایانی دوران نویسندگی خود، که تا سال مرگش ادامه یافت، او بر نوشتههای غیرداستانی، عمدتاً در زمینه موسیقی و تاریخ، و به ویژه تاریخ شخصی آهنگسازان بزرگ تمرکز کرد.
او همچنین چندین کتاب در زمینه آموزش موسیقی منتشر کرد.