روابط مجارستان و پرو به قرن نوزدهم بازمیگردد. در سال ۱۸۵۱، اتریش-مجارستان استقلال پرو را به رسمیت شناخت و دو کشور روابط دیپلماتیک برقرار کردند. با وقوع جنگ جهانی اول، پرو روابط خود را با آلمان و اتریش-مجارستان قطع نمود.
پس از کودتای ۱۹۶۸ پرو و تشکیل دولت انقلابی خوان ولاسکو آلوارادو، روابط در آوریل ۱۹۶۹ با جمهوری خلق مجارستان تجدید شد. دولت جدید پرو به دنبال نزدیکی بیشتر به بلوک شرق بود. این رویکرد دیپلماتیک باعث شد که در جریان ملیسازی پالایشگاه نفت شرکت بینالمللی نفت توسط ارتش پرو و اختلافات ناشی از آن با ایالات متحده، پرو از حمایت بلوک شرق در سازمان ملل برخوردار شود.
سفارت مجارستان در لیما در سال ۲۰۰۶ بسته شد و در سال ۲۰۱۷ دوباره گشایش یافت. سفارت پرو در بوداپست نیز در ژانویه ۲۰۰۷ بسته شد و در سال ۲۰۱۷ بازگشایی گردید.
تجارت
توافقنامه تجارت آزاد بین پرو و اتحادیه اروپا، که مجارستان نیز بخشی از آن است، در بروکسل امضا شد و از اول مارس ۲۰۱۳ در پرو به اجرا درآمد.
بازدیدهای سطح بالا
از مجارستان به پرو:
- رئیسجمهور آرباد گونز (۱۹۹۹)
- رئیس دانشگاه PPCU
- رئیس مجلس لاسلو کوور (۲۰۱۸)
- وزیر پیتر سیارتو (۲۰۱۷ و ۲۰۲۲)
از پرو به مجارستان:
- وزیر خارجه (۱۹۹۸)
- رئیسجمهور آلبرتو فوجیموری (۱۹۹۸)
دیاسپورا
در آمریکای لاتین، بیشتر مجارها در آرژانتین و پرو ساکن هستند. در قرن نوزدهم نیز شهروندان اتریش-مجارستان در پرو سکونت گزیدند.
نمایندگیهای دیپلماتیک
مجارستان سفارتخانهای در لیما دارد و پرو نیز سفارتخانهای در بوداپست دارد.