هیو مونتگومری، دومین ارل شروزبری
هیو مونتگومری، معروف به هیو سرخ، دومین ارل شروزبری و اشرافزادهای آنگلونورمن از خاندان بلِم بود. او پسر راجر دو مونتگمری و مابل دو بلِم بود. پس از فتح انگلستان، هیو بیشتر داراییهای انگلیسی پدرش را به ارث برد، در حالی که برادر بزرگترش، رابرت دو بلِم، اربابنشین وسیع بلِم را به ارث برد.
در دسامبر ۱۰۷۹، هیو در قلعه بورش-سور-دیو حضور داشت که مادرش کشته شد. او قاتلان را تعقیب کرد، اما نتوانست آنها را دستگیر کند. در تابستان ۱۰۸۰، همراه با برادرانش، منشوری برای صومعه تروارن امضا کرد که توسط پدرش برای رستگاری روح خود و بستگانش، به ویژه همسرش مابل که اخیراً درگذشته بود، صادر شده بود.
زندگی و فعالیتها
پس از مرگ پدرش در ۱۰۹۴، هیو عنوانها و سرزمینهای انگلیسی و ولزی او را به ارث برد. در ۱۰۹۵، او در توطئهای علیه ویلیام روفوس شرکت کرد، اما پس از پرداخت جریمهای سنگین بخشیده شد. در طول چهار سال حکومت خود، بیشتر وقت خود را در مرزهای ولز صرف نبرد با ولزیها کرد.
در ۱۰۹۸، هیو همراه با هیو داوارنچ، اولین ارل چستر، تلاش کرد تا جزیره آنگلسی را که در شورش ولزیها در ۱۰۹۴ از دست رفته بود، بازپس گیرد. در حدود ۳۱ ژوئیه ۱۰۹۸، هیو در نبرد تنگه آنگلسی کشته شد. او در حالی که در آبهای کمعمق سوار بر اسب بود، با تیری که از چشمی زره او عبور کرد، کشته شد و به دریا افتاد.
توارث
هیو بدون ازدواج درگذشت و سرزمینها و عنوانهای انگلیسی او به برادر بزرگترش، رابرت دو بلِم، منتقل شد که سومین ارل شروزبری شد.