مقدمه
جورج ابوت، روحانی بلندپایه انگلیسی، از ۱۶۱۱ تا ۱۶۳۳ اسقف اعظم کانتربری بود. او همچنین از ۱۶۱۲ تا ۱۶۳۳ چهارمین رئیس تشریفاتی دانشگاه دوبلین به شمار میرفت و یکی از مترجمان نسخه پادشاه جیمز از کتاب مقدس بود.
فرهنگ زندگینامه چمبرز او را «کالوینیستی صادق، اما تنگنظر» توصیف کرده است. از میان پنج برادرش، رابرت به اسقفی سالزبری رسید و موریس شهردار لندن شد.
زندگی و فعالیتها
سالهای آغازین
جورج ابوت در ۲۹ اکتبر ۱۵۶۲ در گیلفورد، واقع در ساری، به دنیا آمد. پدرش موریس ابوت، که در ۱۶۰۶ درگذشت، در صنف پارچهبافی فعالیت میکرد. جورج در دبیرستان سلطنتی گرامر گیلفورد تحصیل کرد.
بر اساس یک فرهنگ زندگینامهای قرن هجدهمی، مادر ابوت هنگام بارداری خوابی دید که در آن به او گفته شد اگر نیزهماهی بخورد، فرزندش پسر خواهد بود و به جایگاهی بزرگ خواهد رسید. مدتی بعد، هنگام آوردن آب از رود وی، بهطور تصادفی چنین ماهیای گرفت. این رویداد نزد اهالی محل بازگو شد و چند نفر از بزرگان پیشنهاد کردند در مراسم غسل تعمید کودک کفالت او را بر عهده بگیرند؛ بعدها نیز بارها به او لطف نشان دادند.
ابوت سپس در کالج بالیول آکسفورد تحصیل کرد و در کنار چهرههای برجستهای مانند دکتر توماس هالند به تدریس پرداخت. او در ۱۵۹۷ رئیس کالج یونیورسیتی آکسفورد شد و در ۱۶۰۰ به ریاست کلیسای جامع وینچستر منصوب گردید. ابوت سه بار نیز معاون دانشگاه آکسفورد بود و در آمادهسازی نسخه مجاز عهد جدید نقش مهمی داشت.
در ۱۶۰۸، او همراه جورج هوم، ارل اول دانبار، به اسکاتلند رفت تا زمینه اتحاد میان کلیساهای انگلستان و اسکاتلند را فراهم کند. این تلاش چنان مورد توجه جیمز اول قرار گرفت که ابوت در ۱۶۰۹ اسقف لیچفیلد و کاونتری شد و تنها یک ماه بعد به اسقفنشین لندن منتقل گردید.
اسقف اعظم کانتربری
ابوت در ۴ مارس ۱۶۱۱ به مقام اسقف اعظم کانتربری رسید. او در این جایگاه، در سال ۱۶۱۴ از تبار اسقفی منتسب به حواریون و اعتبار مقام کشیشی در کلیسای انگلستان دفاع کرد. در پی رواج افسانه «سر اسب»، که مشروعیت اسقفان انگلیکان را زیر سؤال میبرد، او شماری از کاتولیکهای رومی را دعوت کرد تا دفتر ثبت انتصابات اسقفی را در حضور شش همکار اسقف خود بررسی کنند. جزئیات این بررسی در اسناد باقی ماند و همه طرفها پذیرفتند که انتصابات اسقفی انگلیکان سابقهای قانونی و پیوسته داشته است.
با وجود دفاع ابوت از ماهیت سنتی و جهانشمول نهاد کشیشی، گرایشهای پوریتنی او را بارها به برخورد سخت با کاتولیکهای رومی و حتی مقاومت در برابر خواست شاه کشاند. از جمله، او با دعوای جنجالی طلاق لیدی فرانسیس هاوارد علیه رابرت دوورو، سومین ارل اسکس، مخالفت کرد. در ۱۶۱۸ نیز در کرویدون، خواندن اعلامیهای را ممنوع کرد که بازیها و تفریحات مجاز روز یکشنبه را فهرست میکرد.
از همین رو، ابوت از ازدواج شاهدخت الیزابت، دختر پادشاه، با فردریک پنجم، انتخابگر پالاتن، حمایت میکرد و در برابر ازدواج پیشنهادی ولیعهد، که بعدها چارلز اول شد، با ماریا آنا، اینفانتای اسپانیا، موضعی قاطع داشت. این سیاست، کینه ویلیام لاد و دربار شاه را برانگیخت؛ لادی که پیشتر در آکسفورد با ابوت برخورد پیدا کرده بود. بااینحال، خود شاه هرگز حمایتش را از ابوت قطع نکرد.
در ژوئیه ۱۶۲۱، هنگام شکار در پارک لرد زوچ در برامشیل همپشر، تیر کمان صلیبی ابوت که به سوی آهو رها شده بود، بهطور اتفاقی به یکی از نگهبانان شکارگاه برخورد کرد و او کمتر از یک ساعت بعد جان باخت. این حادثه ابوت را چنان آشفته کرد که به افسردگی پایدار گرفتار شد.
دشمنان او گفتند پیامد مرگبار این حادثه، او را از عهدهداری مقامش ناتوان میکند. استدلال آنان این بود که هرچند قتل غیرعمد بوده، شکار تفریحی کاری است که هیچ روحانیای بهطور قانونی حق پرداختن به آن را ندارد. شاه ناچار شد موضوع را به کمیسیونی دهنفره ارجاع دهد و گفت: «حتی فرشتهای هم ممکن بود در چنین موقعیتی لغزش کند.» آرای کمیسیون برابر شد و شاه با رأی تعیینکننده خود به نفع اسقف اعظم حکم داد، هرچند عفو یا معافیت رسمی نیز امضا کرد. گوستاووس پین یادآور میشود که ابوت هم تنها مترجم کتاب مقدس ۱۶۱۱ بود که بعدها اسقف اعظم کانتربری شد، و هم تنها اسقف اعظم کانتربریای است که در یک حادثه شکار باعث مرگ انسانی شد.
پس از این واقعه، ابوت بیشتر به سبب ضعف جسمانی بهندرت در شورا حاضر میشد. باوجوداین، در ۱۶۲۵ در آخرین روزهای بیماری شاه، پیوسته کنار او بود و مراسم تاجگذاری چارلز اول را به پادشاهی انگلستان اجرا کرد.
امتناع او از تأیید موعظهای که دکتر رابرت سیبثورپ در ۲۲ فوریه ۱۶۲۷ در دادگاههای دورهای نورثهمپتون خوانده بود، تنش را افزایش داد. در آن موعظه، مردم به اطاعت مشتاقانه از درخواست شاه برای وام عمومی و بیاعتراضی مطلق، حتی در برابر خودکامانهترین فرمانهای سلطنتی، دعوت شده بودند. همین امتناع باعث شد چارلز وظایف ابوت را بهعنوان رئیس عالی کلیسا از او بگیرد و به کمیسیونی واگذار کند. اما ضرورت فراخواندن پارلمان، بهزودی موجب بازگرداندن صوری اختیارات اسقف اعظم شد.
از آن پس، چون حضورش در دربار ناخوشایند بود، ابوت در انزوا زیست و لاد و یارانش را بیرقیب گذاشت. او در ۴ اوت ۱۶۳۳ در کرویدون درگذشت و در زادگاهش، گیلفورد، به خاک سپرده شد؛ جایی که با واگذاری زمینهایی به درآمد سالانه ۳۰۰ پوند، آسایشگاه ابوت را بنیانگذاری و تأمین کرده بود.
میراث و یادبودها
ابوت پیشوایی وجدانمند بود، اما دیدگاهی محدود داشت و اغلب با جداییطلبان مذهبی و کاتولیکهای رومی سختگیرانه برخورد میکرد. او آثار متعددی نوشت؛ جالبترین آنها شرح گستردهاش بر پیامبر یونس در ۱۶۰۰ بود که در ۱۸۴۵ تجدیدچاپ شد. کتاب جغرافیا، یا توصیفی کوتاه از سراسر جهان، که در ۱۵۹۹ منتشر شد، بارها تجدید چاپ گردید. جدیدترین چاپ این کتاب، به کوشش سرپرست کنونی آسایشگاه ابوت، در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۱ از سوی Goldenford Publishers Ltd منتشر شد تا چهارصدمین سالگرد نشستن او بر کرسی اسقف اعظم کانتربری گرامی داشته شود.
ابوت کتابخانه شخصی بزرگی با بیش از ۸۰۰۰ جلد کتاب داشت و بخش عمده آن را به کتابخانه کاخ لمبت واگذار کرد. کتابهایی با مهر نشان خانوادگی او هنوز در کتابخانهها یافت میشوند.
گیلفورد با آسایشگاه ابوت و مجسمهای در هایاستریت از او یاد میکند. یک دبیرستان دوره دوم و یک پاب در هایاستریت نیز نام او را بر سردر دارند. آرامگاه او در کلیسای تثلیث مقدس قرار دارد.