هوانگ ژانیوئه (۱۹۲۶-۲۰۱۹) باستانشناس برجسته چینی و استاد مؤسسه باستانشناسی آکادمی علوم اجتماعی چین بود. او بر مطالعه باستانشناسی چین از دودمان هان تا دودمان تانگ تمرکز داشت.
هوانگ در خانوادهای کشاورز در فوجیان متولد شد و در سال ۱۹۵۰ وارد رشته تاریخ دانشگاه پکن شد. دو سال بعد، باستانشناسی را به عنوان گرایش اصلی خود انتخاب کرد. پس از فارغالتحصیلی در ۱۹۵۴، به مؤسسه باستانشناسی پیوست و در سال ۱۹۵۶ دوره دکتری را آغاز کرد.
کاوشها و تألیفات
او در کاوشهای مهمی در لویانگ، شیآن و گوانگژو شرکت کرد. از جمله آثار او میتوان به گزارش کاوش مقبره پادشاه نانیوئه در گوانگژو اشاره کرد که جایزه آکادمی علوم اجتماعی چین را در ۱۹۹۳ دریافت کرد.
کتاب «قربانی انسانی در چین باستان» او نیز به عنوان اثری تأثیرگذار شناخته میشود که در سال ۲۰۰۴ به ژاپنی ترجمه شد.