هگزاسیکلینول
هگزاسیکلینول یک متابولیت طبیعی قارچ Panus rudis است. اختلاف نظر گستردهای درباره ساختار پیشنهادی آن تا زمانی که سنتز کامل آن توسط جان پورکو جونیور در سال ۲۰۰۶ انجام شد، وجود داشت.
اختلاف نظر بر سر ساختار
شیمیدان محصولات طبیعی، اودو گرافه، نمونهای از P. rudis HKI ۰۲۵۴ را از یک تنه درخت خشکشده در سیبری جمعآوری کرد و هگزاسیکلینول را از آن جدا کرد. مقاله گروهش در سال ۲۰۰۲ نشان داد که این ترکیب خاصیت ضد تکثیر سلولهای سرطانی دارد و ساختاری برای آن پیشنهاد کرد (ساختار ۲).
سنتز کامل اولیه توسط جیمز جی. لا کلیر در سال ۲۰۰۶ منتشر شد که ادعا میکرد ساختار پیشنهادی گرافه را بر اساس طیف هیدروژن-۱ NMR سنتز کرده است.
شیمیدان اسکات دی. رینووسکی طیف کربن-۱۳ NMR ساختار پیشنهادی گرافه را شبیهسازی کرد و دریافت که با طیف ترکیبی که ادعا میشد توسط لا کلیر سنتز شده، مطابقت ندارد. رینووسکی ساختار متفاوتی (ساختار ۱) را بر اساس پانپوفنانتین، مولکول دیگری که از سویه متفاوتی از P. rudis جدا شده بود، پیشنهاد داد.
جامعه علمی سپس کار لا کلیر را مورد انتقاد قرار داد و ادعا کردند کار او بیدقت است یا دادهها را جعل کرده است. انتشار مقاله لا کلیر در سال ۲۰۱۲ به دلیل عدم تأیید ادعاهایش بازگردانده (retracted) شد.
در سال ۲۰۰۶، گروهی به رهبری جان پورکو جونیور ساختار پیشنهادی رینووسکی را سنتز کردند. آنها نشان دادند که طیفهای ¹H و ¹³C NMR با ترکیب جدا شده توسط گرافه مطابقت دارد و ساختار رینووسکی را تأیید کرد. لا کلیر ادعا کرد از آنجا که دو ساختار ایزومر هستند، ممکن است طیفهای ¹H-NMR مشابهی داشته باشند. با این حال، مقاله بعدی توسط سائلی و باگنو ادعا میکند که تفاوتهای قابل توجهی در طیفهای ¹H و ¹³C NMR ترکیبهای (۱) و (۲) وجود دارد.
این مناقشه توسط چندین وبلاگ علمی به طور گسترده پوشش داده شد.
در پاسخ به این مناقشه، شیمیدان سنتز برنده جایزه نوبل، EJ کوری اظهار داشت: «گاهی علم آشکارا نادرست منتشر میشود و به نفع شیمی سنتز، اصلاحات معمولاً سریع و تمیز میآیند.»
منابع
- سنتز کامل
- پلیکتیدها
- اپوکسیها
- هتروسیکلیکهای ۶ حلقهای
- کتونها