9 مقاله
آنزیم پراکسیداز خردل (HRP) که در ریشهی گیاه خردل یافت میشود، در کاربردهای زیستشیمیایی بسیار مورد استفاده قرار میگیرد. این آنزیم یک متالوآنزیم است که با اکسید کردن سوبستراهای آلی توسط پراکسید هیدروژن، واکنشهای مهمی را کاتالیز میکند. HRP در روشهایی مانند وسترن بلات، الایزا و ایمونوهیستوشیمی به دلیل پایداری و کارایی بالا کاربرد گستردهای دارد.
یوهانس لُوِر، زاده ۲۰ نوامبر ۱۹۴۴ در وین، یک زیستشیمیدان و پزشک اتریشی-آلمانی است. او از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ ریاست انستیتو پل ارلیش و از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ ریاست مؤسسه فدرال دارو و تجهیزات پزشکی را بر عهده داشت. لُوِر در رشتههای پزشکی و زیستشیمی تحصیل کرده و در زمینه ویروسشناسی پزشکی تخصص دارد.
هیدرولیز آنزیمی فرایندی زیستشیمیایی است که در آن آنزیمها با افزودن مولکولهای آب، شکسته شدن پیوندهای شیمیایی در مولکولها را تسهیل میکنند. این فرایند نقش حیاتی در هضم مواد غذایی دارد و همچنین در تولید انرژیهای تجدیدپذیر مانند اتانول سلولزی کاربرد دارد.
گراناتلوس جنسی از پرندگان است که پیشتر در خانواده پارولیده قرار داشت، اما شواهد زیستشیمیایی نشان میدهد این گونه به خانواده کاردینالیده تعلق دارد. اتحادیه پرندهشناسان آمریکا در سال ۲۰۰۹ این تغییر را تأیید کرد.
پروفسور جیمز شپرد، پیشگام برجسته جهانی در زمینه بیماریهای قلبی عروقی بود. تحقیقات او درباره استاتینها، مسیر پیشگیری از سکته قلبی را در سطح جهانی تغییر داد و به استفاده گسترده از این داروها برای کاهش کلسترول انجامید.
کِوِرستین-۳،۳'-بیسسولفات ۷-سولفوترانسفراز، آنزیمی است که با کاتالیز واکنش بین فسفواَدِنیلیل سولفات و کِوِرستین ۳،۳'-بیسسولفات، به تولید آدنوزین ۳'،۵'-بیسفسفات و کِوِرستین ۳،۷،۳'-تریسولفات میپردازد. این آنزیم در دستهی ترانسفرازها، بهویژه سولفوترانسفرازها، طبقهبندی میشود.
هگزاسیکلینول متابولیت طبیعی قارچ پانوس رودیس است. اختلاف نظر گستردهای درباره ساختار پیشنهادی آن تا زمانی که سنتز کامل آن توسط جان پورکو جونیور در سال ۲۰۰۶ انجام شد، وجود داشت. این ماجرا نشاندهنده اهمیت روشهای طیفسنجی NMR و فرآیند بازبینی علمی است.
توتومرها ایزومرهای ساختاری قابل تبدیل در شیمی هستند. تفاوت آنها با رزونانس، انواع پروتوتروپیسم (جابهجایی هیدروژن) و والنس (تغییر پیوندها) و تأثیر بر پایگاههای داده شیمیایی با InChI.
پسئوروتین A یک متابولیت ثانویه قارچ Aspergillus است. زیستسنتز آن با خوشه ژنی PsoA کنترل میشود و آنزیمهای PsoC تا PsoF در تغییرات پس از پلیکتید سینتاز نقش دارند. اپوکسید میانی به دو فرم پسئوروتین A و D تبدیل میشود.
