هنری بروم باسفیلد

Henry Bousfield
📅 22 خرداد 1405 📄 289 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

هنری بروم باسفیلد، کشیش انگلیکان و نخستین اسقف پرتوریا، از ۱۸۷۸ تا ۱۹۰۲ نقش مهمی در گسترش کلیسای انگلیکان در جنوب آفریقا و مناطق شمالی آن داشت.

زندگی‌نامه هنری بروم باسفیلد

هنری بروم باسفیلد (۲۷ مارس ۱۸۳۲ تا ۱۰ فوریه ۱۹۰۲) روحانی انگلیکان در دوره استعمار و نخستین اسقف پرتوریا بود. او از سال ۱۸۷۸ تا زمان درگذشتش در ۱۹۰۲، این مقام را بر عهده داشت و در سامان‌دهی کلیسای انگلیکان در بخش‌هایی از جنوب آفریقا و مناطق شمالی آن نقش مهمی ایفا کرد.

سال‌های آغازین و آموزش

باسفیلد پسر ویلیام چیک باسفیلد، وکیل دادگستری، بود. او در مدرسه مرچنت تیلرز در نورثوود و سپس در کالج گانویل اند کایوس دانشگاه کمبریج تحصیل کرد و درجه کارشناسی ارشد کمبریج را دریافت نمود. در سال ۱۸۵۶ به کشیشی منصوب شد و نخستین خدمتش را به‌عنوان دستیار کشیش در کلیسای آل سینتس بریشفیلد آغاز کرد.

مسیر خدمت دینی

او از ۱۸۶۱ تا ۱۸۷۰ کشیش کلیسای سنت موریس وینچستر بود و پس از آن، تا سال ۱۸۷۸ سرپرست روحانیون منطقه اندوور شد. این سال‌ها پایه‌های تجربه او را در مدیریت امور دینی و ارتباط با جماعت‌های محلی محکم‌تر کرد.

نخستین اسقف پرتوریا

در سال ۱۸۷۸، باسفیلد به نخستین اسقف پرتوریا انتخاب شد. در دوران اسقفی او، کلیسای انگلیکان در مناطقی گسترش یافت که امروز با استان لیمپوپو و اسقف‌نشین سنت مارک انجیلی شناخته می‌شوند. او همچنین به تقویت شبکه مبلغان دینی در شمال اسقف‌نشین پرتوریا کمک کرد.

در سال ۱۸۹۵، به درخواست اعضای جماعت کلیسا در پیترزبرگ، که امروز پولوکوین نام دارد، آ. واینستاین را به‌عنوان نخستین کشیش ارشد کلیسای کرایست چرچ فرستاد. این کلیسا به یکی از مراکز مهم فعالیت‌های مبلغانه در شمال اسقف‌نشین پرتوریا تبدیل شد. باسفیلد در مقطعی از زندگی‌اش عنوان دکترای الهیات را نیز دریافت کرد.

آثار

از آثار شناخته‌شده او می‌توان به یادداشت‌هایی برای آموزش اصول ایمان مسیحی اشاره کرد.

خانواده

باسفیلد در سال ۱۸۶۱ با شارلوت الیزابت هیگینسون، دختر جاناتان هیگینسون از راک فری لیورپول، ازدواج کرد. شارلوت در سال ۱۸۸۶ درگذشت و باسفیلد در ۱۸۸۸ با الن لمب، دختر توماس لمب از اندوور، ازدواج کرد.

جمع‌بندی

زندگی باسفیلد نشان می‌دهد چگونه یک روحانی انگلیکان می‌توانست از مقامات محلی در بریتانیا به جایگاهی کلیدی در ساختار دینی جنوب آفریقا برسد. او با تمرکز بر پرتوریا و مناطق شمالی، پایه‌های کلیسایی را بنا نهاد که پس از او نیز در شبکه اسقف‌نشین‌های منطقه ادامه یافت.