گای برتراند، متولد ۱۷ ژوئیه ۱۹۵۲ در لیموژ فرانسه، استاد شیمی در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو است. او مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۷۵ از دانشگاه مونپلیه و دکترای خود را در سال ۱۹۷۹ از دانشگاه پل ساباتیه تولوز دریافت کرد. برتراند تحقیقات خود را در زمینه شیمی عناصر اصلی گروههای ۱۳ تا ۱۶ متمرکز کرده است، حوزهای که مرز میان شیمی آلی، فلزی-آلی و غیرآلی را درمینوردد.
یکی از مهمترین دستاوردهای او، کشف اولین کاربن پایدار در سال ۱۹۸۸ است. این کشف، سه سال پیش از گزارش آردوئنگو در مورد کاربنهای هتروسیکلیک نیتروژنی، صورت گرفت. برتراند با سنتز کاربنهایی مانند بیس(دیایزو프로پیلآمینو)سیکلوپروپنیلیدن، نشان داد که کاربنها میتوانند در دمای اتاق پایدار باشند. این کشف، پایهگذار شیمی کاربنهای پایدار شد و کاربردهای وسیعی در کاتالیز فلزی، تثبیت نانوذرات و حتی درمان سرطان پیدا کرد.
برتراند همچنین اولین کسی بود که سیکلوپروپنیلیدنها و کاربنهای مزوئیونیک را جدا کرد. او همچنین کاربنهای سیکلیک آلکیلآمینوآمینو (CAAC) را کشف کرد که به دلیل ویژگیهای الکترونیکی منحصربهفرد، قادر به تثبیت گونههای بسیار واکنشپذیر هستند. این کاربنها امروزه در صنایع مختلف از جمله تولید الایاوها (آلفا-اولفینهای خطی) و OLEDها کاربرد دارند.
کشف کاربنهای پایدار نه تنها یک دستاورد بنیادین در شیمی بود، بلکه یک تغییر پارادایم واقعی به شمار میرود که کاربردهای عملی گستردهای را به همراه داشت.
برتراند جوایز متعددی دریافت کرده است، از جمله مدال نقره CNRS (۱۹۹۸)، جایزه بزرگ لو بل (۲۰۱۰) و مدال ساکونی (۲۰۱۷). او عضو افتخاری آکادمی علوم فرانسه، آکادمی علوم اروپا و انجمن پیشبرد علوم آمریکا است.