فریدریش فون مولر
فریدریش فون مولر (۱۷ سپتامبر ۱۸۵۸، آگسبورگ – ۱۸ نوامبر ۱۹۴۱، مونیخ) پزشک آلمانی بود که به دلیل توصیف علامت مولر (Müller's sign) شهرت دارد. او پسر رئیس بخش پزشکی بیمارستان آگسبورگ بود.
فون مولر تحصیلات خود را در رشته علوم طبیعی و سپس پزشکی در دانشگاههای مونیخ و وورتسبورگ گذراند. او در سال ۱۸۸۲ دکترای خود را در مونیخ دریافت کرد و دستیار کارل یاکوب آدولف کریستین گرهارت در وورتسبورگ و سپس برلین شد. در سال ۱۸۸۸، صلاحیت علمی خود را در زمینه پزشکی داخلی دریافت کرد و به استادی آموزش بالینی مقدماتی و تخصص گوش و حلق و بینی در بن منصوب شد.
او در سالهای بعد در شهرهای برسلاو (۱۸۹۰)، ماربورگ (۱۸۹۲) و بازل (۱۸۹۹) به تدریس و تحقیق پرداخت و سرانجام در سال ۱۹۰۲ به مونیخ بازگشت.
رویکرد او به آموزش بالینی و راههای بهبود آن، به طور گستردهای مورد توجه قرار گرفت و بر آموزش پزشکی در بریتانیا و ایالات متحده آمریکا تأثیر گذاشت.
در طول دوران فعالیت حرفهای خود، افتخارات متعددی کسب کرد:
- در سال ۱۹۰۷ به مقام شوالیه (Knight) نائل شد.
- در سال ۱۹۱۱ به درجه هافرات (Hofrat) رسید.
- در سال ۱۹۱۳ به مقام گهایمرات (Geheimrat) در پادشاهی بایرن دست یافت.
- در سال ۱۹۳۳، نشان سپرد عقاب امپراتوری آلمان (Adlerschild des Deutschen Reiches) با عبارت «به بالینگر بزرگ» (DEM GROSSEN KLINIKER) به او اهدا شد.
علاوه بر این، در سال ۱۹۲۲ عضو آکادمی علوم آلمان لئوپولدینا (Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina) شد. از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۴ ریاست آکادمی آلمان، مؤسسهای فرهنگی آلمانی، را بر عهده داشت. در سال ۱۹۲۷ نیز شهر مونیخ او را به عنوان شهروند افتخاری خود معرفی کرد.