ادیت اکلس: باستان‌شناس بریتانیایی و همکاری با آرتور ایوانز

Edith Eccles
📅 13 تیر 1405 📄 180 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

ادیت اکلس (۱۹۱۰-۱۹۷۷)، باستان‌شناس کلاسیک بریتانیایی، در لیورپول زاده شد. او در مدرسه بریتانیایی آتن فعالیت کرد و در دهه ۱۹۳۰ با سر آرتور ایوانز در کاخ کنوسوس کرت همکاری نمود. اکلس با وجود ابتلا به ام‌اس، تا پایان عمر فعال ماند و آثار ارزشمندی در زمینه مهرهای مینوی و میسنی بر جای گذاشت.

ادیت اکلس (۱۹۱۰-۱۹۷۷)، باستان‌شناس کلاسیک بریتانیایی، در لیورپول زاده شد. او در مدرسه بریتانیایی آتن فعالیت کرد و در دهه ۱۹۳۰ با سر آرتور ایوانز در کاخ کنوسوس کرت همکاری نمود. اکلس تحصیلات خود را در دانشگاه رویال هالووی لندن گذراند.

فعالیت‌های حرفه‌ای

در دهه ۱۹۳۰، او همراه با مرسی مانی-کاتس در یونان و دیگر مناطق سفر و کار کرد. با وجود ابتلا به ام‌اس، اکلس تا پایان عمر به فعالیت‌های علمی خود ادامه داد.

در سال ۱۹۳۵، او در کاوش‌های اسپیریدون ماریناتوس در پناهگاه غاری ارکالخوری مشارکت داشت. رابطه حرفه‌ای او با ماریناتوس از طریق نامه‌هایی که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، مستند شده است.

در سال ۱۹۳۶، اکلس به عنوان همکار مری پل کولینز در کالج برین مور حضور یافت و بر روی تصاویر انتشارات آرتور ایوانز از کاوش‌های کنوسوس کار کرد. او تحت نظر مری همیلتون سوئیندلر، باستان‌شناسی یونان را مطالعه و بر روی مهرها و سنگ‌های مهر دوره‌های مینوی و میسنی تحقیق نمود.

آثار منتخب

  • اکلس، ادیت. "مهرها و مهرهای موم". سالنامه مدرسه بریتانیایی آتن، جلد ۴۰ (۱۹۴۰): ۴۳-۴۹.
  • هاچینسون، آر. دبلیو.، ادیت اکلس و سیلویا بنتون. "اشیاء منتشرنشده از پالایکاسترو و پرایسوس. بخش دوم". سالنامه مدرسه بریتانیایی آتن، جلد ۴۰ (۱۹۳۹): ۳۸-۵۹.

جمع‌بندی

ادیت اکلس با وجود چالش‌های بیماری ام‌اس، میراثی ماندگار در باستان‌شناسی کلاسیک بر جای گذاشت. همکاری او با آرتور ایوانز و اسپیریدون ماریناتوس، به ویژه در کاوش‌های کنوسوس و ارکالخوری، نقش مهمی در شناخت تمدن مینوی و میسنی ایفا کرد. آثار او همچنان به عنوان منابع معتبر در مطالعات باستان‌شناسی مورد استفاده قرار می‌گیرند.