زندگی اولیه و خانواده
سر ویلیام کلیتن راسون، دارنده نشان افسری امپراتوری بریتانیا (OBE)، در ۳۰ ژوئن ۱۸۹۵ زاده شد و در ۱۶ آوریل ۱۹۶۸ درگذشت. او که بیشتر با نام میانیاش، کلیتن، شناخته میشد، صنعتگر و بازرگانی با پیوندهای انگلیسی و ولزی بود.
پدر و مادرش، ویلیام کلیتن راسون و گرترود اما راسون با نام خانوادگی پیش از ازدواج جیمز، از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۴ مالک معدن گارتینایوگ بودند. خانواده در سلی پارکِ واریکشر زندگی میکرد، اما بر پایه فرهنگنامه زندگینامه ولزی، گرترود راسون ریشههایی ولزی داشت.
مسیر کاری، افتخارها و میراث
راسون پس از ترک مدرسه کینگ ادوارد ششم بیرمنگام، نخست کسبوکار رادیویی خودش را راه انداخت. در سال ۱۹۳۲، شرکت آر. و جی. کاثبرت در والتم کراس را خرید؛ شرکتی که در پرورش گیاه، بهویژه رز، فعالیت میکرد. تا اواخر دهه ۱۹۳۰، این شرکت فروش بذر را هم آغاز کرد و در سال ۱۹۴۰ راسون آن را به دولگلائو، سپس بارموث و حدود سال ۱۹۴۲ به لنگولن منتقل کرد.
به گفته روزنامه تایمز، راسون و همسرش خیلی زود این کسبوکار را به یک فعالیت فروش پستی پویا تبدیل کردند که هم به کیفیت کالاها معروف بود و هم قیمتهای رقابتی داشت. او برای تایمز یادداشتهایی درباره باغبانی مینوشت؛ ستونی با عنوان «ستون آقای کاثبرت» که تا هفته پیش از مرگ او ادامه یافت و در مجموع به ۱٬۶۸۰ شماره رسید.
با گسترش فعالیتهای تجاری راسون در ولز، نقش او در عرصه عمومی این کشور پررنگتر شد. در دوران جنگ جهانی دوم و سالهای پس از آن، او به بازسازی و رونق دوباره صنعت ولز توجه جدی داشت. از جمله مسئولیتهای او میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- ریاست کمیته ملی پسانداز مرینیت از ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۷؛
- بنیانگذاری و ریاست انجمن صنعتی ولز شمالی در ۱۹۴۴؛
- ریاست انجمن صنعتی ولز و مونموثشر از ۱۹۴۷؛
- عضویت در شورای ولز و مونموثشر از ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۳؛
- عضویت پنجساله در شرکت توسعه ولز از ۱۹۵۸.
راسون در سال ۱۹۴۶ به عضویت نشان امپراتوری بریتانیا (MBE) منصوب شد و در سال ۱۹۵۲ به درجه افسری این نشان (OBE) ارتقا یافت. او در ۱۹۴۷ نخستین رئیس جشنواره بینالمللی ایستدفود لنگولن بود و همان سال به عنوان کلانتر عالی مرینیتشر نیز خدمت کرد. در سال ۱۹۵۸، همزمان با عضویتش در شرکت توسعه ولز، به پاس خدماتش به زندگی عمومی ولز لقب شوالیه گرفت؛ همان سال ریاست جشنواره ولز را نیز بر عهده داشت.
از آخرین مسئولیتهای عمومی او میتوان به انتصاب دوبارهاش به عنوان کلانتر عالی مرینیتشر در سال ۱۹۶۵ اشاره کرد. راسون علاوه بر کاثبرت، ریاست چند شرکت بذر دیگر را نیز بر عهده داشت. او در نشان سنت جان به ترتیب در سالهای ۱۹۶۰، ۱۹۶۲ و ۱۹۶۸ به درجات افسر، فرمانده و شوالیه رسید و شهروند افتخاری شهر لندن بود.
روزنامه تایمز راسون را نمونهای برجسته از مردی دانست که «با پشتکار و ارادهای خستگیناپذیر، از آغازی بسیار کوچک، کسبوکاری بزرگ و بسیار معتبر ساخت».
فعالیتهای او در انجمن صنعتی ولز شمالی زمینه را برای پیوستن این انجمن به انجمن صنایع ولز جنوبی و مونموثشر در سال ۱۹۴۷ فراهم کرد. تصمیم راسون برای انتقال چند کسبوکار خود به ولز نیز حدود ۵۰۰ فرصت شغلی ایجاد کرد.
در بخش پیوندهای بیرونی نیز تصویری از شاهزاده فیلیپ ثبت شده که در سال ۱۹۵۸ جامی را به کلیتن راسون تقدیم میکند.