معرفی
باتلر ایر ترانسپورت یک شرکت هواپیمایی استرالیایی بود که در سال ۱۹۳۴ توسط سی. آرتور باتلر تأسیس شد. این شرکت تا سال ۱۹۵۹ فعال بود و تمرکز اصلی آن بر ارائه خدمات حملونقل هوایی میان فرودگاهها و شهرهای ایالت نیوساوثولز در استرالیا قرار داشت.
تاریخچه
آرتور باتلر، دریافتکننده نشان امپراتوری بریتانیا، خلبان و مهندس هوانوردی انگلیسیتبار استرالیایی بود. نخستین تجربههای او در صنعت هوانوردی بهعنوان ابزارساز و سپس مهندس زمینی در سیدنی و هی شکل گرفت. باتلر برای خلبانی به نام فرانسیس استوارت بریگز کار میکرد؛ همان کسی که در هی به او پرواز آموخت.
پس از دریافت مجوز خلبانی، باتلر مدتی به پروازهای نمایشی و تبلیغاتی در شهرهای کوچک پرداخت. نقطه عطف مسیر حرفهای او در سال ۱۹۳۴ رخ داد؛ زمانی که قرارداد بخش چارلویل تا کوتاموندرا از مسیر نامهرسانی هوایی انگلستان به استرالیا را به دست آورد.
شرکت باتلر ایر ترانسپورت در سال ۱۹۳۸، پس از پایان مدت قرارداد، این پروژه را از دست داد؛ اما فعالیت خود را بهعنوان یک شرکت هواپیمایی غیرنظامی ادامه داد. این شرکت به شهرهای کوچک و منطقهای در نیوساوثولز و کوئینزلند خدماترسانی میکرد و نقش مهمی در اتصال این مناطق ایفا نمود.
در دوران جنگ جهانی دوم، باتلر ایر ترانسپورت با ظرفیت محدود به پرواز ادامه داد. این شرکت همچنین در چارچوب تلاشهای جنگی استرالیا، قطعاتی برای مصارف نظامی تولید میکرد و هزینههای آن را بر اساس اصل بازگشت هزینه دریافت مینمود.
پس از پایان جنگ، باتلر شرکت باتلر ایر ترانسپورت پیتیوای التیدی را بهعنوان یک شرکت سهامی عام ثبت کرد. در سالهای پس از جنگ، این شرکت به یکی از موفقترین خطوط هوایی نیوساوثولز تبدیل شد و ناوگانی متشکل از سه فروند داگلاس دیسی۳، هواپیماهای آورو آنسن، د هویلند هرُن و سه فروند ایراسپید امبسدر را در اختیار داشت.
آرتور باتلر به مالکیت کارکنان در شرکت باور داشت. در سال ۱۹۴۷، کارکنان باتلر ایر ترانسپورت ۵۱ درصد از سهام شرکت را در اختیار گرفتند.
تغییر سیاستها و پایان استقلال
در اواخر دهه ۱۹۴۰، دولت کارگر به نخستوزیری بن چیفلی تلاش کرد صنعت خطوط هوایی را ملی کند. در اوایل دهه ۱۹۵۰، دولت ائتلافی از سیاست ملیسازی فاصله گرفت و در عوض سیاست «دو خط هوایی» را دنبال کرد؛ سیاستی که عمدتاً به نفع آنست ایرویز و ترنساسترالیا ایرلاینز بود.
آرتور باتلر در برابر این روند مقاومت کرد؛ از جمله در برابر برنامه خرید شرکت در اوایل دهه ۱۹۵۰ توسط استرالیَن نشنال ایرویز. او در سال ۱۹۵۵ دو فروند ویکرز وایکانت خریداری کرد تا ناوگان شرکت را مدرنتر سازد.
در سال ۱۹۵۷، آنست ترنسپورت اینداستریز، استرالیَن نشنال ایرویز را خرید و در نتیجه سهام قابلتوجهی از باتلر ایر ترانسپورت را به دست آورد. سپس آنست سهام بیشتری را از سهامداران کارکنانی خریداری کرد تا سرانجام کنترل شرکت را در دست گرفت.
با وجود تلاشهای حقوقی و مدیریتی آرتور باتلر برای حفظ یا بازپسگیری کنترل شرکت، او در این نبرد شکست خورد. در اواخر سال ۱۹۵۸، به او پیشنهاد شد سمت مدیرعامل شرکت را بر عهده بگیرد؛ اما باتلر ترجیح داد از شرکت کنار برود. در سال ۱۹۵۹، باتلر ایر ترانسپورت عملاً در ساختار آنست جذب شد و ابتدا با نام ایرلاینز آو نیوساوثولز و سپس در قالب آنست اکسپرس فعالیت کرد.
آرتور باتلر در سال ۱۹۵۸، به پاس خدماتش به صنعت هوانوردی، به مقام افسر نشان امپراتوری بریتانیا منصوب شد.
مقصدها
باتلر ایر ترانسپورت به چندین فرودگاه و شهر منطقهای در استرالیا پرواز داشت. تمرکز اصلی شبکه پروازی این شرکت بر ایالت نیوساوثولز بود و در دورههایی نیز به مقاصدی در کوئینزلند خدماترسانی میکرد.
همچنین ببینید
- فهرست خطوط هوایی منحلشده استرالیا
- هوانوردی در استرالیا
پیوندهای بیرونی
- تصاویر باتلر ایر ترانسپورت در موزه پاورهاوس سیدنی
- بایگانی آرتور باتلر، شامل پروندهها و دفترچههای ثبت پرواز خلبانان
- تصاویر بلیتها و برچسبهای بار باتلر ایر ترانسپورت، حدود سالهای ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۵
- ثبت هواپیماهای غیرنظامی استرالیا در مجموعه اد کوتس، شامل چند مورد از هواپیماهای مرتبط با این شرکت