برنار ژیروو؛ از دریانوردی تا بازیگری و نویسندگی

Bernard Giraudeau
📅 28 خرداد 1405 📄 823 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

مروری بر زندگی برنار ژیروو، هنرمند فرانسوی که از نیروی دریایی به سینما، نویسندگی و روایت‌گری رسید و نامی ماندگار در فرهنگ فرانسه ساخت.

برنار ژیروو کیست؟

برنار رنه ژیروو، هنرمند فرانسوی متولد ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷ در لا روشل، از چهره‌های چندوجهی فرهنگ فرانسه بود. او پیش از آنکه در سینما و ادبیات نامی پیدا کند، سال‌ها در نیروی دریایی فرانسه خدمت کرد و تجربه‌ای دریانوردانه داشت که بعدها بر نگاه و آثارش تأثیر گذاشت.

ژیروو در طول زندگی حرفه‌ای خود به عنوان بازیگر، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و نویسنده فعالیت کرد. او نه‌تنها در فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی ظاهر شد، بلکه کتاب‌هایی درباره عکاسی، داستان‌های کودکان و رمان‌هایی را نیز منتشر کرد.

کودکی و آغاز مسیر دریانوردی

برنار ژیروو در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷ در شهر لا روشل، در منطقه شرانت-ماریتیم فرانسه به دنیا آمد. در سال ۱۹۶۳، در حالی که تنها ۱۶ سال داشت، به نیروی دریایی فرانسه پیوست و به عنوان کارآموز مهندسی آموزش دید. یک سال بعد، او با رتبه نخست کلاس خود فارغ‌التحصیل شد.

او در سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۶ روی ناو بالگردبر «ژان د آرک» خدمت کرد و سپس در ناوچه «دوکن» و ناو هواپیمابر «کلمانسو» فعالیت داشت. با این حال، زندگی نظامی و دریایی مسیر نهایی او نشد؛ ژیروو سرانجام نیروی دریایی را ترک کرد تا شانس خود را در بازیگری بیازماید.

ورود به سینما و شکوفایی حرفه‌ای

نخستین حضور سینمایی ژیروو در فیلم «دو مرد در شهر» محصول ۱۹۷۳ بود. او بعدها در سال ۱۹۸۷ نخستین فیلم خود را به عنوان کارگردان ساخت، اما همچنان به بازیگری ادامه داد و در آثار متعددی از سینمای فرانسه و اروپا نقش آفرینی کرد.

به عنوان نویسنده، ژیروو متن‌هایی برای کتاب‌های عکاسی نوشت و در کنار آن، داستان‌های کودکانه و چند رمان منتشر کرد. یکی از آثار شناخته‌شده او «قصه‌های اوماهواکا» بود که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. او همچنین راوی نسخه‌های صوتی فرانسوی مجموعه هری پاتر بود و خوانشی از «شازده کوچولو»، اثر مشهور آنتوان دو سنت‌اگزوپری، ارائه کرد.

زندگی شخصی

برنار ژیروو با بازیگر و نویسنده فرانسوی، آنی دوپره، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو فرزند بود. یکی از فرزندان او، سارا ژیروو، بعدها به عنوان بازیگر به موفقیت‌های قابل توجهی دست یافت.

بیماری و درگذشت

ژیروو در سال ۲۰۰۰ به سرطان مبتلا شد و به دلیل بیماری، کلیه چپ خود را از دست داد. در سال ۲۰۰۵، بیماری او گسترش پیدا کرد و ریه‌هایش را نیز درگیر کرد. او درباره این تجربه گفت که سرطان باعث شد زندگی‌اش را دوباره ارزیابی کند و شناخت عمیق‌تری از خود پیدا کند.

در سال‌های پایانی عمر، بخشی از زمان خود را به حمایت از بیماران سرطانی از طریق «انستیتو کوری» و «انستیتو گوستاو روسی» در پاریس اختصاص داد. برنار ژیروو سرانجام در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۰ در بیمارستانی در پاریس درگذشت.

گزیده فیلم‌شناسی به عنوان بازیگر

  • ۱۹۷۳: Revolver – در نقش آدم‌ربا
  • ۱۹۷۳: Deux Hommes dans la ville – در نقش فردریک کازنو
  • ۱۹۷۵: Le Gitan – در نقش ماریو
  • ۱۹۷۶: Jamais plus toujours – در نقش دنی
  • ۱۹۷۷: Le Juge Fayard dit Le Shériff – در نقش قاضی داووست
  • ۱۹۷۷: Bilitis – در نقش لوکا
  • ۱۹۷۷: Moi, fleur bleue – در نقش ایزیدور
  • ۱۹۷۷: Et la tendresse ? Bordel ! – در نقش لوک
  • ۱۹۷۹: Le Toubib – در نقش فرانسوا
  • ۱۹۸۰: La Boum – در نقش اریک لمان
  • ۱۹۸۱: Viens chez moi, j'habite chez une copine – در نقش دانیل
  • ۱۹۸۱: Passione d'amore – در نقش کاپیتان جورجو باکتی
  • ۱۹۸۱: Croque la vie – در نقش آلن
  • ۱۹۸۲: Le Grand Pardon – در نقش پاسکال ویار
  • ۱۹۸۲: Meurtres à domicile – در نقش مکس کوریا
  • ۱۹۸۲: Hécate – در نقش ژولین روشل
  • ۱۹۸۳: Le Ruffian – در نقش ژرار
  • ۱۹۸۳: Papy fait de la résistance – در نقش یکی از افراد مقاومت بازداشت‌شده
  • ۱۹۸۴: La Smala – در نقش چت
  • ۱۹۸۴: L'Année des méduses – در نقش رومن کالیدس
  • ۱۹۸۵: Les Spécialistes – در نقش پل براندون
  • ۱۹۸۵: Le Quatrième Pouvoir – در نقش دلانکور
  • ۱۹۸۵: Moi vouloir toi – در نقش دوست سابق آلیس
  • ۱۹۸۵: Among Wolves – در نقش مجری حکم دو سنت، بدون ذکر نام
  • ۱۹۸۶: Les Longs Manteaux – در نقش مورا
  • ۱۹۸۶: Inspecteur Lavardin – در نقش بازرس سیمون بلونت
  • ۱۹۸۷: L'homme voilé – در نقش پیر
  • ۱۹۸۷: Vent de panique – در نقش رولان پوшон
  • ۱۹۹۱: La Reine blanche – در نقش ایوون
  • ۱۹۹۱: Le coup suprême – در نقش ژاک مرسیه
  • ۱۹۹۲: Après l'amour – در نقش داوید
  • ۱۹۹۲: Drôles d'oiseaux – در نقش کنستانت وان لو
  • ۱۹۹۳: Une nouvelle vie – در نقش کنستانتن
  • ۱۹۹۴: Elles ne pensent qu'à ça... – در نقش مرد پایان فیلم
  • ۱۹۹۴: Le Fils préféré – در نقش فرانسیس
  • ۱۹۹۶: Les Caprices d'un fleuve – در نقش ژان فرانسوا دو لا پلن
  • ۱۹۹۶: Ridicule – در نقش ابه دو ویلکور
  • ۱۹۹۷: Marianna Ucrìa – در نقش گراس
  • ۱۹۹۷: Marquise – در نقش مولیر
  • ۱۹۹۷: Marthe – در نقش سرهنگ
  • ۱۹۹۸: TGV – در نقش روژه
  • ۱۹۹۸: Le Double de ma moitié – در نقش تیری مونتینو
  • ۱۹۹۹: Gouttes d'eau sur pierres brûlantes – در نقش لئوپولد
  • ۱۹۹۹: Une affaire de goût – در نقش فردریک دلامون
  • ۲۰۰۳: That Day – در نقش پوانپوآرو
  • ۲۰۰۳: La Petite Lili – در نقش بریس
  • ۲۰۰۳: Les marins perdus – در نقش دیامانتیس
  • ۲۰۰۴: Je suis un assassin – در نقش بریس کانتور
  • ۲۰۰۵: Chok-Dee – در نقش ژان

آثار کارگردانی

  • ۱۹۸۸: La Face de l'ogre، فیلم تلویزیونی
  • ۱۹۹۱: L'Autre، اقتباسی از رمان آندره شدید
  • ۱۹۹۲: Un été glacé، فیلم تلویزیونی
  • ۱۹۹۶: Les Caprices d'un fleuve

مستندها

  • ۱۹۹۲: سفرهای برنار ژیروو
  • ۱۹۹۲: La Transamazonienne
  • ۱۹۹۹: Un ami chilien
  • ۱۹۹۹: Chili Norte – Chili Sure
  • ۲۰۰۳: Esquisses Philippines

کتاب‌شناسی

  • ۱۹۹۲: Transamazonienne، انتشارات ادیسه، با عکس‌های پیر-ژان ری
  • ۱۹۹۶: Les Caprices d'un fleuve، انتشارات میله اِ اونیویی
  • ۲۰۰۱: Le Marin à l'ancre، انتشارات متایه
  • ۲۰۰۲: Les Contes d'Humahuaca، انتشارات متایه و سوی یونِس
  • ۲۰۰۳: Ailleurs، متنی بر نقاشی‌های اولیویه سویر ورلی، انتشارات پی‌سی
  • ۲۰۰۴: Les Hommes à terre، انتشارات متایه
  • ۲۰۰۷: Les Dames de nage، انتشارات متایه
  • ۲۰۰۷: «Le Retour du quartier-maître»، در مجموعه Nos mers et nos océans، اثر گروه نویسندگان دریانورد، انتشارات دِزِکواتور، صفحه‌های ۷۵ تا ۱۰۶

جمع‌بندی

برنار ژیروو هنرمندی چندوجهی بود که دریانوردی، بازیگری، کارگردانی و نویسندگی را در کنار هم دنبال کرد. بیماری و تجربه نزدیک با مرگ نیز نگاه او به زندگی را عمیق‌تر کرد.