قلعه بووفورت، اسکاتلند
قلعه بووفورت یا قلعه دونی، عمارتی به سبک بارونی است که در سال ۱۸۸۰ ساخته شده و بخشهایی از سازههای قدیمیتر را در خود جای داده است. این قلعه در ساحل راست رودخانه بیولی، نزدیک شهر بیولی در اینورنسشر واقع شده و مقر سنتی لردهای لووت است.
تاریخچه
اولین اشاره به این مکان در دوران حکومت الکساندر اول (۱۱۰۶–۱۱۲۴) ثبت شده است. قلعه اصلی توسط خانواده بیسِت ساخته شد و در اواخر قرن سیزدهم به دست خانواده فریزر افتاد. در سال ۱۳۰۳، نیروهای انگلیسی این قلعه را محاصره کردند.
در دهه ۱۶۵۰، قلعه دونی توسط نیروهای الیور کرامول در جریان تهاجم به اسکاتلند مورد حمله قرار گرفت و به آتش کشیده شد.
در سال ۱۶۹۹، املاک فریزر به سیمون فریزر، یازدهمین لرد لووت، رسید. او که به "روباه" معروف بود، در جنبش یعقوبی شرکت جست و پس از تبعید به فرانسه، به کاتولیک گروید. با وجود تلاشها برای جذب نجیبزادگان اسکاتلندی، ده سال در فرانسه زندانی شد. پس از بازگشت در ۱۷۱۴، ظاهراً از جنبش یعقوبی دست کشید و املاک خود را پس گرفت. در دهه ۱۷۴۰، او از ویلیام آدام خواست تا طرحی برای ساخت عمارت جدید در دونی ارائه دهد، اما این پروژه به دلیل قیام یعقوبی ۱۷۴۵ هرگز آغاز نشد. لووت دوباره به یعقوبیان پیوست، اما پس از نبرد کالودن دستگیر و اعدام شد. قلعه دونی توسط دوک کامبرلند تخریب و املاک مصادره شد.
از سال ۱۷۴۶، املاک توسط کمیسیونران املاک مصادرهای اداره شد و در ۱۷۷۴ به پسر لووت، سیمون فریزر، بازگردانده شد. او که هنگ ۷۸ام هایلندرها را برای ارتش بریتانیا تشکیل داده بود، پیشنهاد ساخت عمارت جدیدی را در ۱۷۷۷ مطرح کرد، اما این طرح اجرا نشد. در ۱۸۱۵، املاک به توماس فریزر از استریچن رسید و در ۱۸۵۴، او به عنوان لرد لووت احیا شد. در ۱۸۳۹، او از ویلیام برن خواست تا عمارت را گسترش دهد و زمینها را بهبود بخشید. پسرش، سیمون فریزر، سیزدهمین لرد لووت، قلعه کنونی بووفورت را بر اساس طرحهای جیمز میتلند واردورپ ساخت و بخشهایی از عمارت قرن هجدهمی را در آن ادغام کرد.
قلعه در سال ۱۹۹۴ توسط پانزدهمین لرد لووت به آن گلوگ، مدیر استیجکوچ، فروخته شد تا مالیات ارث را پرداخت کند.
توصیف
این عمارت بارونی شامل یک کلیسای خصوصی کاتولیک است. ویرانههای قلعه دونی در کنار عمارت قرار دارد و شامل دیواری بلند با پلاکی است که آن را به عنوان "خرابههای قلعه دونی، دژ باستانی فریزرهای لووت، ساخته شده در حدود ۱۴۰۰ و تخریب شده توسط کامبرلند پس از نبرد کالودن" معرفی میکند.
این عمارت در فهرست بناهای دسته A قرار دارد و زمینهای آن در فهرست ملی باغهای مهم اسکاتلند ثبت شده است.