60 مقاله — صفحه 1 از 5
اندرو کانت ممکن است به چند شخصیت تاریخی اسکاتلندی اشاره داشته باشد: یک روحانی پیشرو در جنبش عهد اسکاتلندی، یک مدیر دانشگاهی، یک اسقف کلیسای اسقفی اسکاتلند، و یک فوتبالیست حرفهای.
جیمز برودی، زاده ۱۵ سپتامبر ۱۶۳۷، سیاستمداری اسکاتلندی بود که در پارلمان اسکاتلند حضور داشت. او نماینده مناطق الگین و فورفارشایر در مجلس ۱۶۸۹ و الگینشر در پارلمانهای ۱۶۸۹ تا ۱۷۰۲ و ۱۷۰۳ تا ۱۷۰۷ بود. برودی پسر سر الکساندر برودی، لرد برودی، و همسر ماری کر، دختر ارل سوم لوتیان، بود. آنها ۹ دختر داشتند.
ژیلبر (درگذشته ۱۲۵۳) راهب سیسترسی، رئیس صومعه و اسقف قرن سیزدهم میلادی بود. او ابتدا به عنوان رئیس صومعه گلنلوس در گالووی شناخته شد، اما در ۱۲۳۳ از مقام خود کنارهگیری کرد و به صومعه ملروز پیوست. بعدها در ۱۲۳۵ به عنوان اسقف گالووی انتخاب شد، هرچند این انتخاب با مخالفتهایی مواجه شد. ژیلبر با حمایت پادشاه الکساندر دوم اسکاتلند، سرانجام اسقف شد و تا زمان مرگش در ۱۲۵۳ در این مقام باقی ماند.
رابرت هاچیسون (۱۸۳۴-۱۸۹۴)، مالک اسکاتلندی، عکاس مناظر طبیعی و کارشناس پرورش درختان بود. او ریاست انجمن سلطنتی پرورش درختان اسکاتلند را از ۱۸۶۴ تا ۱۸۷۱ بر عهده داشت. هاچیسون در خانوادهای ثروتمند متولد شد و پس از مرگ پدرش، تجارت شراب خانوادگی را در ۱۸ سالگی به ارث برد. او همچنین ساخت قلعه کارلوری را به اتمام رساند و به دلیل تخصصش در جنگلداری به عضویت انجمن سلطنتی ادینبرو درآمد.
«جادهی جزیرهها» قطعهای مشهور از سرِنای اسکاتلندی است که توسط جان مکللان ساخته شد. این موسیقی ابتدا با نام «قلل جورا» شناخته میشد و بعدها با شعری از کنت مکلاد همراه شد. این اثر در کتاب «ترانههای هبریدز» (۱۹۱۷) منتشر شد و بهعنوان مارشی برای ارتش بریتانیا استفاده شد. این قطعه در رویدادهای تاریخی مهمی مانند روز دی و ساخت اولین متروی تورنتو نواخته شده است.
جیمز فینلیسون (۱۷۵۸-۱۸۰۸)، روحانی کلیسای اسکاتلند و استاد دانشگاه ادینبرو، بهعنوان رئیس مجمع عمومی کلیسای اسکاتلند در سالهای ۱۸۰۲-۱۸۰۳ خدمت کرد. او با تسلط بر قوانین کلیسایی و شخصیت فروتن، به یکی از رهبران مذهبی تأثیرگذار عصر خود تبدیل شد.
دان ان استیکیر، دژی متعلق به عصر آهن در جزیره نورث یوست اسکاتلند است. این سازه در جزیرهای کوچک در دریاچهای به همین نام قرار دارد و با پلهای سنگی به جزیرهای بزرگتر متصل میشود. نام آن از واژههای «دان» به معنای دژ و «استیکیر» به معنای مخفیکار مشتق شده است. این مکان در دورههای مختلف از جمله عصر وایکینگها و قرون وسطی مورد استفاده قرار گرفته و امروزه به عنوان یک بنای تاریخی قابل دسترسی است.
آلاستیر مککنزی، کشاورز و سیاستمدار اسکاتلندی، در سال ۱۹۰۳ متولد شد. او به عنوان عضو حزب لیبرال بریتانیا، در انتخابات ۱۹۶۴ به مجلس راه یافت و در حوزههای کشاورزی، ماهیگیری و ارتباطات فعالیت کرد. مککنزی با وجود مخالفت با عضویت بریتانیا در جامعه اقتصادی اروپا، از حامیان اصلی بازگرداندن مجازات اعدام برای قتل مأموران پلیس بود. او در سال ۱۹۷۰ درگذشت.
قلعه کارناسری، بنایی ویرانشده از قرن شانزدهم در غرب اسکاتلند، با معماری غیرمعمول و جزئیات رنسانسی شناخته میشود. این قلعه توسط جان کارسول، روحانی اصلاحطلب، ساخته شد و پس از مرگ او به دست خاندان کمپبل افتاد. با وجود تخریب در قرن هفدهم، امروزه به عنوان یک بنای تاریخی محافظتشده، بازدید عموم را پذیرا است.
سر دیوید دو برچین، شوالیه اسکاتلندی، در جنگهای استقلال اسکاتلند در هر دو جبهه جنگید. او که از نوادگان غیرقانونی دیوید اسکاتلند بود، در نبردهای مهمی شرکت کرد و در نهایت به دلیل توطئه علیه پادشاه در ۱۳۲۰ میلادی اعدام شد.
رابرت فوربس (۱۷۰۸-۱۷۷۵) اسقف انگلیکن غیرسوگندخور اسکاتلندی بود که بهعنوان اسقف راس و کیتنس در کلیسای اسقفی اسکاتلند خدمت کرد. او در ابردینشر متولد شد، در کالج ماریشال تحصیل کرد و بعداً بهعنوان کشیش در لیت منصوب شد. فوربس بهدلیل حمایت از جنبش یعقوبی دستگیر و زندانی شد، اما بعداً بهعنوان اسقف انتخاب شد. او نویسندهای پرکار بود و آثار مهمی مانند «شیر در ماتم» را تألیف کرد.
تانِ کالدر عنوانی اشرافی در پادشاهی اسکاتلند بود که به ویلیام کالدر اعطا شد. این عنوان با پرداخت سالانه ۱۲ مرک مرتبط بود. آخرین تان، جان، در ۱۴۹۴ درگذشت و دخترش موریل، عنوان را به نوهاش جان کمپبل واگذار کرد که خاندان کمپبل کاوْدور را تشکیل داد.
