باربارا هالند: نویسنده‌ای در دفاع از لذت‌های روزمره

زندگی‌نامه باربارا هالند

باربارا موری هالند (۵ آوریل ۱۹۳۳ – ۷ سپتامبر ۲۰۱۰) نویسنده آمریکایی بود که با قلمی طنزآمیز از عادت‌هایی مانند فحش دادن، نوشیدن الکل، خوردن غذاهای چرب و سیگار کشیدن دفاع کرد. او همچنین خاطرات دوران کودکی‌اش در چوی چیس، مریلند را در نزدیکی واشینگتن دی.سی. به رشته تحریر درآورد.

دوران کودکی

هالند در واشینگتن دی.سی. متولد شد و در چوی چیس بزرگ شد. والدینش در کودکی او از هم جدا شدند و مادرش بعداً با توماس هالند ازدواج کرد که باربارا او را بسیار ناخوش داشت. مادرش، ماریون هالند، چهار فرزند دیگر داشت و با نوشتن و تصویرگری کتاب‌های کودکانه از جمله «یک گوی بزرگ نخ» (۱۹۵۸) به شهرت رسید. باربارا تحت تأثیر مادرش، در دوران دبیرستان دو سال پیاپی برنده مسابقه شعر ملی اسکالاستیک شد.

دوران حرفه‌ای

هالند در دهه ۱۹۵۰ در فروشگاه هچت مشغول به کار شد و با الهام از ویرجینیا وولف، معتقد بود زنان برای نویسندگی به جای اتاق، به شغل نیاز دارند. او به فیلادلفیا نقل مکان کرد و به عنوان کپی‌رایتر در یک آژانس تبلیغاتی کار کرد. همچنین مقالات و داستان‌های کوتاه او در مجلات معتبر منتشر شد. اولین کتاب‌هایش برای کودکان بود و سپس «روز مادر» (۱۹۸۰) را نوشت که خاطرات تربیت فرزند در کنار کار تمام‌وقت را روایت می‌کرد.

آثار برجسته

از آثار معروف او می‌توان به «لذت‌های در معرض خطر» (۱۹۹۵) اشاره کرد که از عادت‌هایی مانند نوشیدن و سیگار کشیدن دفاع می‌کرد. او همچنین کتاب‌هایی مانند «سلام بر رؤسا» (۱۹۹۰) و «خون اشراف» (۲۰۰۳) را در زمینه تاریخ و زندگی‌نامه نوشت.

سال‌های پایانی

هالند در ۱۹۹۰ به بلومونت، ویرجینیا نقل مکان کرد و در کابینی که بسیاری از کتاب‌هایش را در آنجا نوشت، زندگی کرد. او در ۷ سپتامبر ۲۰۱۰ در ۷۷ سالگی بر اثر سرطان ریه درگذشت و از او دو پسر، یک دختر و دو نوه باقی ماند.