روابط بنگلادش و میانمار تحت تأثیر حکومت نظامی میانمار و حضور بیش از ۲۷۰ هزار پناهنده روهینگیایی در بنگلادش، معمولاً سرد بوده است. جامعه مدنی و طبقه سیاسی بنگلادش همواره از مبارزه دموکراتیک میانمار حمایت کردهاند. با این حال، نسلکشی روهینگیاییها در سال ۲۰۱۷ منجر به ورود بیش از ۱.۱ میلیون پناهنده به بنگلادش شد و روابط دو کشور را بیشتر تیره کرد.
تاریخچه
در مه ۱۹۷۹، رئیسجمهور میانمار، نئ وین، به بنگلادش سفر کرد و توافقنامه مرزی بین دو کشور امضا شد. در سال ۱۹۹۱، عملیات نظامی «ملت پاک و زیبا» توسط نیروهای مسلح میانمار در نزدیکی مرز بنگلادش انجام شد که منجر به درگیریهای مرزی شد. در سالهای بعد، چندین حادثه کشتار ماهیگیران بنگلادشی توسط نیروی دریایی میانمار رخ داد که اعتراض رسمی دولت بنگلادش را به دنبال داشت.
در سال ۲۰۰۸، مناقشه دریایی بین دو کشور بر سر اکتشاف در منطقه مورد مناقشه توسط شرکت کرهای داوو، تنشها را تشدید کرد. بنگلادش با استقرار ناوهای جنگی و هواپیماهای جنگی، به این اقدام واکنش نشان داد و در نهایت میانمار عقبنشینی کرد. در سال ۲۰۱۲، دادگاه بینالمللی به نفع بنگلادش رأی داد.
در سالهای اخیر، نقض حریم هوایی بنگلادش توسط میانمار و تجمع نیروهای نظامی در مرز، نگرانیها را افزایش داده است. دولت بنگلادش با استقرار نیروهای مرزی، آمادگی خود را برای مقابله با هرگونه تهدید اعلام کرده است.