زندگی اولیه و تحصیلات
سر اندرو میکل برایان (۱ مارس ۱۸۹۳ – ۲۶ ژوئن ۱۹۸۸) مهندس معدن و دانشگاهی برجسته اسکاتلندی بود. او در خانوادهای در منطقه همیلتونِ لانارکشایر دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه گرینفیلدز و آکادمی همیلتون به پایان رساند؛ نام او به عنوان دانشآموز برجسته این مدرسه در مجله انجمن معلمان متوسطه اسکاتلند (شماره فوریه ۱۹۵۰) در مجموعه مقالات «مدارس مشهور اسکاتلند» به چاپ رسید.
مسیر شغلی و دستاوردها
پس از اتمام مدرسه، برایان کار خود را از یک معدن زغالسنگ محلی آغاز کرد و همزمان در کلاسهای شبانه تحصیل میکرد. در سال ۱۹۱۲، بورسیه دانشگاه گلاسکو را به دست آورد. اگرچه جنگ جهانی اول مسیر تحصیل او را مختل کرد، اما در سال ۱۹۱۹ موفق به اخذ مدرک لیسانس مهندسی معدن شد. او پس از آن مدارک دکترای علوم و دکترای افتخاری حقوق را نیز از دانشگاه گلاسکو دریافت کرد. برایان در همان سال گواهی صلاحیت درجه یک مدیریت معدن را نیز کسب نمود.
او بین سالهای ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۲ به عنوان بازرس جوان و سپس بازرس ارشد معادن در بخش شمالی فعالیت کرد. در سال ۱۹۳۲، به کرسی استادی مهندسی معدن (که توسط جیمز استدمن دیکسون تأسیس شده بود) در دانشگاه گلاسکو و کالج سلطنتی فناوری منصوب شد. این کالج بعدها به دانشگاه استراتکلاید تبدیل شد. برایان تا سال ۱۹۴۰ این مقام را حفظ کرد و در همان سال به مدیریت عمومی شرکت آهن شاتس در لانارکشایر رسید؛ شرکتی که در آن زمان عمدتاً در حوزه استخراج زغالسنگ فعالیت میکرد. او در سال ۱۹۴۲ به عضویت هیئت مدیره و در سال ۱۹۴۴ به مدیریت عامل این شرکت ارتقا یافت.
در جریان جنگ جهانی دوم، برایان از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۰ معاونت اداره تأمین مواد معدنی بریتانیا و در سال ۱۹۴۳ مدیر تولید گروه منطقه اسکاتلند در وزارت سوخت و انرژی را بر عهده گرفت. او در سال ۱۹۴۷ به سمت بازرس کل معادن در وزارت سوخت و انرژی بازگشت و تا سال ۱۹۵۱ این سمت را حفظ کرد.
در سال ۱۹۵۱، برایان به عضویت هیئت ملی زغالسنگ درآمد. او در این نهاد وظیفه استخدام، آموزش و توسعه نیروی انسانی را بر عهده گرفت و در مدارس، دانشگاهها و دورههای تابستانی صنعت به ارائه سخنرانی میپرداخت. اگرچه در سال ۱۹۵۷ بازنشسته شد، اما همچون مشاور در حوزههای ایمنی، سلامت و نیروی انسانی با این هیئت همکاری خود را ادامه داد.
برایان در سال ۱۹۴۵ به عضویت انجمن سلطنتی ادینبورگ درآمد و در مارس ۱۹۵۰، نشان شوالیه را از پادشاه جرج ششم در کاخ باکینگهام دریافت کرد.
فعالیتهای حرفهای و سازمانی
برایان در نهادهای حرفهای متعددی عضویت و مسئولیت داشت:
- مؤسسه سرامیک
- مؤسسه سوخت (رئیس بخش اسکاتلند، ۱۹۴۵)
- مؤسسه معدن و متالورژی
- مؤسسه مهندسان معدن (رئیس ۱۹۵۰-۱۹۵۲؛ خزانهدار افتخاری ۱۹۵۷-۱۹۸۳)
- انجمن معدن بریتانیای کبیر (رئیس کمیته بهرهوری سوخت، ۱۹۴۳-۱۹۴۶)
- مؤسسه معدن اسکاتلند (رئیس ۱۹۴۸-۱۹۴۹)
- انجمن ملی مدیران معادن (رئیس شعبه اسکاتلند ۱۹۴۲-۱۹۴۴؛ رئیس کل ۱۹۴۶)
- مؤسسه شمال انگلستان برای مهندسی معدن و مهندسی مکانیک
امروزه مؤسسه مواد، مواد معدنی و معدن که جانشین این نهادهاست، مدال «سر اندرو برایان» را به منظور «تقدیر از مشارکتهای برجسته و پایدار در فعالیتهای مؤسسه» اهدا میکند.
تألیفات و زندگی شخصی
برایان مقالات فنی متعددی در مجلات معدن و گزارشهای رسمی نگاشت. او همچنین آثار تاریخی ارزشمندی منتشر کرد؛ از جمله کتاب سیر تحول ایمنی و سلامت در معادن (۱۹۷۶) و مقالاتی پیرامون تاریخچه قوانین معدن و آموزش مهندسی در اسکاتلند.
سر اندرو برایان در ۲۶ ژوئن ۱۹۸۸ دار فانی را وداع گفت. او در سال ۱۹۲۲ با هنریتا پترسون بگ ازدواج کرده بود.