پرونده الکارد در برابر اسکینر
پرونده الکارد در برابر اسکینر (۱۸۸۷) حکمی مهم در حقوق انگلستان است که به موضوع تاثیر نامتعادل میپردازد. خانم الکارد توسط کشیش نیهیل به خانم اسکینر، رهبر یک گروه مذهبی پروتستان به نام «خواهران فقیر»، معرفی شد. او متعهد شد که نذر فقر و اطاعت را رعایت کند. تنها سه روز پس از پیوستن به گروه، خانم الکارد وصیتنامهای تنظیم کرد و تمام اموال خود را به خانم اسکینر واگذار نمود. همچنین، سهام راهآهنی که در سالهای ۱۸۷۲ و ۱۸۷۴ به دست آورده بود، به او منتقل کرد. پس از ترک گروه، خانم الکارد تلاش کرد اموالش را پس بگیرد.
قاضی لیندلی حکم داد که خانم الکارد تحت تاثیر نامتعادل قرار گرفته بود، اما به دلیل تاخیر در اقدام (لاخس) از بازگرداندن اموال محروم شد. همچنین، دادگاه تاکید کرد که حتی در صورت عدم تاخیر، تنها بخشی از اموال که هنوز در دست خانم اسکینر باقی مانده بود، قابل بازگرداندن بود.
قاضی کاتن نیز در این پرونده نظرات خود را بیان کرد.