مرز الجزایر و مراکش
مرز الجزایر و مراکش با طول ۱۴۲۷ کیلومتر از دریای مدیترانه در شمال تا نقطه مرزی سهگانه با صحرای غربی در جنوب کشیده شده است. این مرز از غرب شهر مرسی بن مهیدی آغاز میشود و با خطوط نامنظم به سمت جنوب و جنوب شرقی ادامه مییابد. در نزدیکی شهر فکیک مراکش، مرز به شدت به سمت غرب تغییر جهت میدهد و سپس با خطوط مستقیم و نامنظم به سمت جنوب غربی پیش میرود. پس از رسیدن به رود درعه، مرز برای مدتی از این رود پیروی میکند و سپس به سمت جنوب تغییر جهت میدهد و با یک خط مستقیم شمال-جنوب به طول ۱۱۶ کیلومتر به نقطه مرزی سهگانه صحرای غربی میرسد.
تاریخچه
فرانسه در دوره ۱۸۳۰ تا ۱۸۴۷ بخشهای زیادی از مناطق ساحلی شمالی الجزایر را اشغال کرد که تا آن زمان تحت کنترل اسمی امپراتوری عثمانی بود. مراکش در اواخر قرن نوزدهم توانست استقلال خود را در برابر استعمار اروپا حفظ کند، اما مرزهای آن با قلمرو عثمانی در شرق مبهم بود. فرانسه با امضای پیمان لالا مرنیه در ۱۸ مارس ۱۸۴۵ تلاش کرد این مرز را از دریای مدیترانه تا تنیات الساسی مشخص کند. پروتکلهای تکمیلی در ۲۰ ژوئیه ۱۹۰۱ و ۲۰ آوریل ۱۹۰۲ مرز را تا فکیک گسترش دادند، هرچند جزئیات آن دقیق نبود. مناطق کمجمعیت جنوب فکیک همچنان بدون علامتگذاری باقی ماندند. در ۱۹۱۲، با پیمان فاس، فرانسه و اسپانیا مراکش را بین خود تقسیم کردند. مراکش در ۱۹۵۶ و الجزایر در ۱۹۶۲ به استقلال دست یافتند، اما ابهام در مرزها و ادعای مراکش بر «مراکش بزرگ» منجر به جنگ شنها در ۱۹۶۳-۱۹۶۲ شد. توافقهای ۱۹۶۹-۱۹۷۰ و پیمان ۱۵ ژوئن ۱۹۷۲ مرز را برای اولین بار به طور کامل مشخص کردند. با این حال، روابط با اعلام خروج اسپانیا از صحرای غربی در ۱۹۷۵ مجدداً تیره شد و الجزایر از جبهه پولیساریو حمایت کرد. در دهه ۱۹۹۰، با آغاز جنگ داخلی الجزایر، مرز در ۱۹۹۴ بسته شد و تاکنون بسته باقی مانده است.
شهرهای مرزی
الجزایر: مرسی بن مهیدی، مغنیه، ماگورا، فورثاسه غربی، بنی ونیف، ار رملیه
مراکش: اهفیر، وجده، توئیسیت، سیدی عیسی، الحمام، فکیک، زناگه، عین شیر، تائوز، مرزوقه، رگابی آیت حسو، محامید الغزلان