قله آدلاید با ارتفاع ۲۲۰۰ متری در رشتهکوههای المپیک ایالت واشینگتن واقع شده است. این قله در شهرستان جفرسون و درون پارک ملی المپیک قرار دارد و بخشی از منطقه وحشی دنیل جی. ایوانز به شمار میرود. قله آدلاید همچنین جزئی از رشتهکوه نیدلز است که خود زیرمجموعهای از رشتهکوه المپیک محسوب میشود.
در نزدیکی این قله، کوه کلارک در جنوب و کوه واکینشاو در شمالغربی قرار دارند. قله آدلاید در سایه بارانی رشتهکوه المپیک واقع شده است، به همین دلیل میزان بارش در این منطقه کمتر از مناطق غربی المپیک است. آبهای حاصل از بارش در این قله به سمت شرق به رودخانه رویال و به سمت غرب به رودخانه گری ولف جریان مییابد که هر دو در حوضه آبریز رودخانه دنجنس قرار دارند.
تاریخچه
نخستین صعود به قله آدلاید در سال ۱۹۴۴ توسط آدل و ویلیام دگنهاردت انجام شد. نام این قله به افتخار آدل دگنهاردت انتخاب گردید. در سال ۱۹۵۸، کنت هیترشاو و رابرت مککی نام این قله را برای قدردانی از تلاشهای زوج دگنهاردت در شناسایی منطقه نیدلز به عنوان منطقهای مناسب برای کوهنوردی، پیشنهاد دادند. با این حال، نام این قله هنوز به طور رسمی توسط هیئت نامگذاری جغرافیایی ایالات متحده تأیید نشده و در نقشههای USGS ثبت نشده است.
این زوج کوهنورد همچنین در همان سال نخستین صعود به قله ساندیال را انجام دادند. کوه دگنهاردت در پارک ملی کاسکیدهای شمالی نیز به نام ویلیام دگنهاردت نامگذاری شده است.
آبوهوا
قله آدلاید در منطقه آبوهوایی دریایی ساحل غربی آمریکای شمالی قرار دارد. بیشتر جبهههای هوای این منطقه از اقیانوس آرام منشأ میگیرند و به سمت شرق و رشتهکوه المپیک حرکت میکنند. با نزدیک شدن این جبههها به کوهها، به دلیل پدیده بالاآمدگی اوروگرافیک، بارش به صورت باران یا برف رخ میدهد. به همین دلیل، منطقه المپیک بارشهای سنگینی به ویژه در ماههای زمستان تجربه میکند. در زمستان معمولاً هوا ابری است، اما در تابستان به دلیل سیستمهای پرفشار بر فراز اقیانوس آرام، آسمان اغلب صاف است. به دلیل تأثیرات دریایی، برف در این منطقه معمولاً سنگین و مرطوب است که خطر بهمن را افزایش میدهد. ماههای ژوئیه تا سپتامبر بهترین زمان برای صعود به قله آدلاید هستند.
زمینشناسی
رشتهکوههای المپیک از مواد رسوبی و پوسته اقیانوسی تشکیل شدهاند که عمدتاً شامل سنگهای ماسهای ائوسن، توربیدیت و پوسته اقیانوسی بازالتی هستند. این کوهها در دوره پلیستوسن تحت تأثیر فرسایش و یخبندانهای مکرر شکل گرفتهاند.