انتخابات میاندورهای شمال دورست
انتخابات میاندورهای شمال دورست در ۲۶ ژانویه ۱۹۰۵ برگزار شد. این حوزه انتخابیه یک نماینده به مجلس عوام بریتانیا میفرستاد که بر اساس نظام انتخاباتی اکثریت نسبی تعیین میشد.
خلأ نمایندگی
جان وینگفیلد دیگبی از سال ۱۸۹۲ نماینده محافظهکار این حوزه بود. او در ۲۵ دسامبر ۱۹۰۴ و در ۴۶ سالگی درگذشت.
سابقه انتخاباتی
محافظهکاران از سال ۱۸۹۲ صندلی این حوزه را در اختیار داشتند. آنها در انتخابات پیشین بهراحتی و با حاشیه رأی بیشتر کرسی خود را حفظ کرده بودند.
نامزدها
محافظهکاران سر راندولف بیکر ۲۶ ساله را برای دفاع از کرسی خود انتخاب کردند. انجمن لیبرال محلی نیز آرتور والترز ویلس ۳۷ ساله را نامزد کرد. ویلس در سال ۱۸۹۰ در رشته حقوق موفق به کسب درجه افتخار شده بود. او در سال ۱۸۹۴ به سمت وکالت پذیرفته شد و به حوزه قضایی غرب پیوست. این نخستین تجربه او برای ورود به پارلمان بود.
رقابتهای انتخاباتی
روز رأیگیری برای ۲۶ ژانویه ۱۹۰۵، یعنی ۳۲ روز پس از درگذشت نماینده پیشین تعیین شد. لیبرالها برای تقویت کارزار خود، روزنامه دوهفتهای «رأیدهندگان شمال دورست» را منتشر کردند. مذهب همچنان نقش خود را در این رقابتها ایفا میکرد. دکتر کلیفورد در جلسه شورای کلیسای آزاد بلندفورد، با تأکید بر مخالفت نامزد لیبرال با قانون آموزش ۱۹۰۲ دولت اتحادیهگرا (که بودجه مالیاتدهندگان را به مدارس پروتستان اختصاص میداد)، از او حمایت کرد.
نتایج
لیبرالها موفق شدند این کرسی را از چنگ محافظهکاران درآورند. شمال دورست پانزدهمین کرسی لیبرالها بود که در این دوره از پارلمان از اتحادیهگران پس گرفته شد. این دومین پیروزی لیبرالها در انتخابات میاندورهای دورست در کمتر از یک سال و همچنین دومین پیروزی آنها در همان ماه بود.
پوشش خبری مطبوعات ملی بسته به گرایش سیاسی آنها متفاوت بود. روزنامههای لیبرال، این نتیجه را فال نیک برای انتخابات عمومی آینده میدانستند:
دیلی کرونیکل نوشت: «وقتی انتخابات میاندورهای مکرر برگزار میشود، در سراسر کشور رخ میدهد و نشاندهنده روندی یکسان است، دیدن شواهدی از تمایل عمومی در سیاست غیرممکن نیست.»
دیلی نیوز نیز اظهار داشت: «دولت در تمام عرصهها شکست خورده است؛ اما گمان میکنیم پس از لنکاشایر، بدترین ضربه را از انگلستان کشاورزی بخورد.»
روزنامههای محافظهکار اما در انکار بودند. روزنامه تایمز تلویحاً بیان کرد که محافظهکاران میتوانند شمال دورست را پس بگیرند، همانطور که در سال ۱۸۹۲ وقتی عقبتر از لیبرالها بودند این کار را کردند. تایمز همچنین معتقد بود که برنامه اصلاحات تعرفهای اتحادیهگران، رأیدهندگان را در انتخابات عمومی آینده جذب خواهد کرد.
پس از انتخابات
در انتخابات عمومی بعدی، نتایج به شرح زیر بود: