عبارت مورد نظر خود را بنویسید
فریدریش فون مولر، پزشک برجسته آلمانی (۱۸۵۸-۱۹۴۱)، به خاطر توصیف 'علامت مولر' شناخته میشود. او در دانشگاههای مونیخ و وورتسبورگ تحصیل کرد و در نهایت به مقام استادی رسید. رویکرد او به آموزش بالینی، تأثیر بسزایی در پیشرفت آموزش پزشکی در سطح جهانی داشت.
هندریک فان رایخِرسما (۱۸۳۵-۱۸۷۷)، طبیعتشناس، پزشک، گیاهشناس آماتور، نرمتنشناس و ماهیشناس هلندی بود. او پس از خدمت به بردگان آزادشده در سنت مارتین، به جمعآوری و تصویرگری مجموعه گستردهای از گیاهان و جانوران پرداخت.
جیمز الکساندر اسمیت (۱۹۳۵-۲۰۲۰)، پزشک و سیاستمدار لیبرال کانادایی، دو دهه نماینده منطقه دارتموث ایست در مجلس نوا اسکوشیا بود و در دولتهای مختلف سمت وزیر بهداشت، خدمات اجتماعی، مسکن و امور شهری را بر عهده داشت.
دکتر مایکل سایمون یول (متولد ۱۹۶۰)، پزشک و پژوهشگر بالینی بریتانیایی، نقش کلیدی در درمان HIV داشته است. او مفهوم پیشگیری پیش از مواجهه (PrEP) را معرفی و اقتصاد سلامت درمان HIV را بررسی کرده است.
هک اورکهارت استیونسون (۱۸۷۲-۱۹۴۹)، پزشک و سیاستمدار آمریکایی، از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۴ در مجلس نمایندگان ویرجینیا خدمت کرد. او از دانشگاه ریچموند و کالج پزشکی ویرجینیا فارغالتحصیل شد و زندگی حرفهای خود را وقف خدمت به جامعه کرد.
اندرو هنری سامرویل، ورزشکار و پزشک برجسته قرن نوزدهم، در بیسبال، فوتبال آمریکایی و طبابت سابقه درخشانی داشت. او دوران حرفهای خود را در بیسبال آغاز کرد و سپس به مربیگری فوتبال و بیسبال در دانشگاه تولان پرداخت و در نهایت به عنوان پزشک در بیمارستانهای معتبر خدمت کرد.
برناردوس ون لیر (۱۶۸۷-۱۷۹۰)، پزشک و مهاجر آلمانی، در سن ۱۱ سالگی به پنسیلوانیا آمد. او در سال ۱۷۴۲ خانهای در مارپل تاونشیپ ساخت و زمینی را در تردیفرین تاونشیپ خرید که پسرش آیزاک بعداً کلبه ون لیر را در آن بنا کرد. وی تا ۱۰۴ سالگی عمر کرد و به خاطر سلامتی و قدرت بدنیاش در سن بالا شهرت داشت.
لوئیس دو مولن (1606–1680)، پزشک و مناظرهگر اوگنو (پروتستان فرانسوی)، که در انگلستان اقامت گزید و به استاد تاریخ کمبر در دانشگاه آکسفورد تبدیل شد. او با وجود انتقادات ملایم از ساختار کلیسا، روابط خوبی با چهرههای برجسته مذهبی آن دوران داشت.
نیل گوردون مونرو (1863-1942)، پزشک و انسانشناس اسکاتلندی، نزدیک به پنج دهه در ژاپن زندگی کرد. او به عنوان باستانشناسی پیشگام و یکی از اولین غربیهایی که به مطالعه قوم آینو در هوکایدو پرداخت، شهرت دارد.
رفیقالاسلام، پزشک و دانشمند برجسته بنگلادشی، با کشف محلول خوراکی ORS (Orsaline) انقلابی در درمان اسهال ایجاد کرد. او که در سال ۱۹۳۶ متولد شد، پس از تحصیل در بنگلادش و انگلستان، تمام عمر خود را وقف تحقیق در مرکز تحقیقات بیماریهای اسهال کرد و اختراع او به نجات جان میلیونها نفر در سراسر جهان کمک شایانی نمود.
ریچارد برایت، پزشک نامدار انگلیسی، از پیشگامان تحقیقات بیماریهای کلیوی بود. او با توصیف دقیق بیماریای که به نام «بیماری برایت» شهرت یافت، به عنوان پدر نفرولوژی شناخته میشود. زندگی و دستاوردهای علمی او در این مقاله بررسی شده است.
دیوید سوتر، پزشک و زیستشناس مولکولی سوئیسی، با تحقیقات پیشگامانه خود در زمینه بیان ژن و تعیین سرنوشت سلولی، جایگاه ویژهای در علم زیستشناسی دارد. او در حال حاضر استاد دانشگاه EPFL و رئیس آزمایشگاه سوتر است.
ماری استرانگمن (1872–1943)، پزشک ایرلندی، فعال برجسته سلامت عمومی و از پیشگامان جنبش حق رأی زنان بود. او همچنین به عنوان اولین زن عضو شورای شهر واتر فورد، نقش مهمی در بهبود شرایط بهداشتی و اجتماعی ایفا کرد.
رنه راشو، پزشک و پژوهشگر برجسته مالاریا، نقش مهمی در هدایت انستیتوی مالاریولوژی در ریودوژانیرو و همکاری با سازمان بهداشت پانآمریکن داشت. یاد او با نامگذاری مرکز تحقیقاتی به نامش زنده مانده است.
دکتر رابرت پیتر گیل (متولد ۱۹۴۵) پزشک و پژوهشگر برجسته آمریکایی است که شهرت جهانی او به دلیل تحقیقاتش در زمینه سرطان خون (لوسمی) و اختلالات مغز استخوان است. او در پیوند مغز استخوان، پاسخ پزشکی به حوادث پرتوزایی و فعالیتهای بشردوستانه نقش کلیدی داشته است.
گابریل آکوستا بندک، پزشک و سیاستمدار کلمبیایی، از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۰ میلادی سه دوره نماینده مجلس سنای کلمبیا بود. او در طول فعالیت سیاسی خود با احزاب مختلفی از جمله جنبش محافظهکار ملی همکاری داشت.
این مقاله به معرفی شخصیتهای مختلفی با نام دکتر کریگر میپردازد، از جمله شخصیتی در انیمیشن Archer و یک پزشک برزیلی.
عمارت آیکریگ در پاساییک، نیوجرسی، بنایی تاریخی متعلق به سال ۱۸۴۸ است. این عمارت که در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده، شاهد دورانهای مختلفی از جمله سکونت پزشک و سیاستمدار برجسته، تأسیس مدرسه و محل فعالیت انجمنهای ماسونی بوده است.
آندریاس رُشلاوب (۱۷۶۸-۱۸۳۵)، پزشک برجسته آلمانی، از دانشگاههای وورتسبورگ و بامبرگ فارغالتحصیل شد. او با ارائه نظریه «قابلیت تحریکپذیری»، که اصلاحی بر نظریه برونیانیسم بود، در پیشبرد طب رمانتیک نقش بسزایی ایفا کرد. رُشلاوب با همکاری متفکرانی چون شلینگ، به جایگاه ویژهای در تاریخ پزشکی دست یافت و بر رویکردهای علمی و پویا در این حوزه تأثیر گذاشت.
اندرو آرگو (۱۸۶۲-۱۹۴۵)، پزشک و سیاستمدار برجسته ساسکاچوان، نماینده حزب حقوق استانی در مجلس قانونگذاری بود. او سابقه ریاست شورای پزشکی کانادا و کالج پزشکان و جراحان ساسکاچوان را در کارنامه دارد.
