لوئیس دو مولن (Lewis Du Moulin)، که با نامهای لودویکوس مولینهئوس (Ludovicus Molinaeus) و با نام مستعار لودیوماوس کولوینوس (Ludiomaeus Colvinus) نیز شناخته میشود، پزشک و مناظرهگر فرانسوی اوگنو (پروتستان فرانسوی) بود که در سالهای 1606 تا 1680 میزیست. او پس از اقامت در انگلستان، به مقام استادی تاریخ کمبر در دانشگاه آکسفورد دست یافت.
زندگینامه
لوئیس دو مولن در پاریس، به عنوان فرزند پیر دو مولن، الهیدان برجسته، و برادر ولفگانگ دو مولین و پیتر دو مولین، چشم به جهان گشود. او مدرک پزشکی خود را از دانشگاه لیدن دریافت کرد و در جوانی برای طبابت به انگلستان مهاجرت کرد.
او از منتقدان معتدل ساختار اسقفی (episcopacy) بود و به مکتب اِراستیانیسم (Erastianism) گرایش داشت. دو مولن روابط دوستانهای با چهرههای سرشناس مذهبی آن دوران مانند جان اوون (John Owen) و ریچارد باکستر (Richard Baxter)، و همچنین جوزف هال (Joseph Hall) داشت.
در سال 1646، او با ارائه درخواستی به پارلمان، موفق به کسب کرسی استادی تاریخ کمبر شد، اما در سال 1660 این سمت را از دست داد.
آثار
لوئیس دو مولن آثار متعددی را در زمینههای مختلف، بهویژه الهیات و تاریخ، منتشر کرد. برخی از آثار مهم او عبارتند از:
- Vox populi (1641) با نام مستعار Irenaus Philadelphus
- Aytomaxia, or, the self-contradiction of some that contend about church-government (1643) با نام مستعار Ireneus Philalethes
- The power of the Christian magistrate in sacred things (1650)
- Morum exemplar seu caracteres (1654)
- Paraenesis ad aedificatores imperii in imperio (1656)
- Of the Right of Churches (1658)
- Kern der Alchemie (1750) - نسخه دیجیتال منتشر شده توسط کتابخانه دانشگاه و ایالتی دوسلدورف
منابع:
- Concise Dictionary of National Biography