برناردوس ون لیر: مهاجر آلمانی، پزشک و بنیان‌گذار در پنسیلوانیا

برناردوس ون لیر: بنیان‌گذار آلمانی-آمریکایی در پنسیلوانیا

برناردوس ون لیر (۱۶۸۷–۲۶ ژانویه ۱۷۹۰) یکی از اولین مهاجران آلمانی-آمریکایی در استان پنسیلوانیا بود. او به عنوان پزشک فعالیت می‌کرد و پدر کاپیتان ساموئل ون لیر، از فرماندهان جنگ انقلاب آمریکا، بود.

ون لیر در حدود سال ۱۷۴۲، خانه بارناردوس ون لیر را در مارپل تاونشیپ، پنسیلوانیا بنا کرد و مالک زمینی در تردیفرین تاونشیپ، پنسیلوانیا بود که پسرش آیزاک در حدود سال ۱۸۰۰ کلبه ون لیر را بر روی آن ساخت.

زندگی‌نامه

ون لیر در نزدیکی ایزنبرگ آلمان، در منطقه هسن، به دنیا آمد. او در سن ۱۱ سالگی، در سال ۱۶۹۸، به همراه خانواده‌اش به استان پنسیلوانیا مهاجرت کرد. در دوران جوانی، برای تحصیل در رشته پزشکی به اروپا فرستاده شد.

پس از بازگشت به پنسیلوانیا به عنوان یک بزرگسال، یک مطب پزشکی در چستر کانتی دایر کرد. ون لیر رویکردی منحصر به فرد در طبابت داشت و صرفاً به طبابت در مطب خود می‌پرداخت که در آن زمان امری غیرمعمول بود.

او در حدود سال ۱۷۴۲، با کمک پدر همسرش، خانه بارناردوس ون لیر را در مارپل تاونشیپ بنا نمود. در سال ۱۷۵۹، ون لیر ۱۰۹ جریب زمین در منطقه‌ای که امروزه تردیفرین تاونشیپ نامیده می‌شود، خریداری کرد.

زندگی شخصی

ون لیر با ماری برانسون، دختر ویلیام برانسون، تاجر ثروتمند و از پیشگامان صنعت آهن در مستعمرات، ازدواج کرد. این زوج صاحب پنج فرزند شدند. پس از مرگ ماری، ون لیر با زنی دیگر ازدواج کرد و از او نیز صاحب نُه فرزند دیگر شد.

ساموئل ون لیر، پسر برناردوس، به عنوان افسر نظامی در ارتش قاره‌ای در طول جنگ انقلاب آمریکا خدمت کرد. پسر دیگرش، بنجامین ون لیر، به پزشک برجسته‌ای در فیلادلفیا تبدیل شد.

برناردوس ون لیر به دلیل عمر طولانی‌اش به «صد ساله» معروف بود. او تا سال‌های پایانی عمرش سلامتی خوبی داشت و گفته می‌شد حتی در سن ۱۰۰ سالگی، مسافت ۳۰ مایلی بین املاک خود را با اسب طی می‌کرد. در سن ۱۰۲ سالگی، او مورد حمله دزدان قرار گرفت و از جراحات وارده هرگز به طور کامل بهبود نیافت. او در نهایت در ۲۶ ژانویه ۱۷۹۰، در سن ۱۰۴ سالگی درگذشت.

میراث

پس از مرگ برناردوس، پسرش آیزاک، کلبه ون لیر را بر روی زمینی که به او واگذار شده بود، در تردیفرین بنا کرد.