عبارت مورد نظر خود را بنویسید
عامر العبیدی، نقاش برجسته عراقی متولد ۱۹۴۳ نجف، خالق آثاری است که بر فولکلور و سنتهای عراقی تأکید دارند. او پس از سالها مدیریت موزههای هنری و تجربه دردناک جنگ، اکنون در آمریکا زندگی میکند و با قلمموش رنج مردمش را روایت میکند.
آلبرتو مالاسپینا (۱۸۵۳-۱۹۰۳)، نقاش برجسته ایتالیایی، به خاطر تصویرسازیهای بینظیر از مناظر طبیعی و دریاها شناخته شده است. او که در پیزا متولد شد و در میلان درگذشت، آثار متعددی در نمایشگاههای مهم پاریس، مونیخ، رم و وین به نمایش گذاشت و جوایز متعددی کسب کرد. مالاسپینا همچنین در تصویرسازی مجلات و همچنین به عنوان عضو افتخاری انجمنهای هنری و استاد دانشگاه فعالیت داشت.
ویلیام دان ناکس (۱۸۸۰–۱۹۴۵) نقاش استرالیایی اهل آدلاید بود که در مدرسه ملی گالری ویکتوریا زیر نظر لیندسی برنارد هال آموزش دید. او عضو انجمن هنرمندان ویکتوریا و انجمن هنر استرالیا بود و آثارش در گالریهای معتبر استرالیا نگهداری میشود.
ورا استنلی آلدر (۱۸۹۸-۱۹۸۴) نقاش پرتره و نویسنده انگلیسی بود که به دلیل آثار معنوی و خودیاری شهرت یافت. او بنیانگذار انجمن جهانی نگهبانان بود و کتابهایی مانند «یافتن چشمه سوم» و «از دنیای مادی تا شکوه معنویت» نوشت که الهامبخش شخصیتهایی مانند الویس پریسلی و هنرمندان راک شد.
راجر مک (۱۹۳۸-۲۰۰۲)، مجسمهساز، نقاش و استاد دانشگاه آمریکایی بود که بهخاطر آثار بزرگ مقیاس برنز و فولادی خود شهرت داشت. آثار او در موزهها و گالریهای معتبر جهانی از جمله موزه هنر معاصر بارسلونا (MACBA) و دانشگاه ایالتی گرند ولی به نمایش درآمده است. مک بیش از سی سال در دانشگاه سیراکیوز تدریس کرد و نقش کلیدی در توسعه برنامههای هنری این دانشگاه داشت.
پتی روتبرگ، متولد ۴ مه ۱۹۷۲، خواننده، ترانهسرا و نقاش آمریکایی است. او با آلبوم اول خود، «بین ۱ و ۹»، به شهرت رسید که بیش از ۲۵۰,۰۰۰ نسخه در آمریکا و ۲۰۰,۰۰۰ نسخه در اروپا و ژاپن فروخت. روتبرگ همچنین در کنار هنرمندان بزرگی مانند کریس آیزاک و گربج تور برگزار کرده و در برنامههای تلویزیونی معتبر حضور یافته است.
جوزف هنری لوناس، مجسمهساز و نقاش آمریکایی، بخش عمدهای از فعالیت هنری خود را در برلین گذراند. او در طول جنگ جهانی دوم و جنگ کره خدمت کرد و پس از آن با بورسیه فولبرایت به آلمان رفت. آثار او، بهویژه مجسمههای عمومی، هنوز در برلین قابل مشاهده هستند.
چارلز چرچ، نقاش بریتانیایی متولد ۱۹۷۰، بیشتر بهخاطر پرترههای دقیق و سفارشیاش از اسبهای مسابقه شهرت دارد.
«وینسنت و من» فیلمی کانادایی-فرانسوی محصول ۱۹۹۰ است که داستان جو، دختر نقاش مستعدی را روایت میکند که آرزو دارد مانند ونسان ون گوگ نقاشی کند. او با یک دلال آثار هنری مرموز روبرو میشود که نقاشیهایش را میخرد و سپس ادعا میکند که این آثار متعلق به ون گوگ جوان است. جو برای اثبات حقانیت خود و یافتن دلال، سفری هیجانانگیز را آغاز میکند.
سیمون کلئونایی، نقاش برجستهی یونان باستان، با نوآوریهایی در رسم چهرهها و جزئیات بدن، تحولی در هنر نقاشی ایجاد کرد. او با تکنیکهایی مانند نمایش زوایای مختلف صورت و تاکید بر جزئیات آناتومی، آثارش را به سطحی بیسابقه رساند. آثار او در ظروف قرمزfigurه یونانی قابل مشاهده است.
کارلا کارلی مازوکاتو، هنرمند ایتالیایی قرن بیستم، با پالت رنگی جسورانه و سبک منحصربهفرد خود جنبش اکسپرسیونیسم مدرن را بازتعریف کرد. آثار پویا و جاودانه او که با شاهکارهای شاگال، مونه و ونگوگ مقایسه میشوند، در مجموعههای معتبر اروپا، آسیا و آمریکای شمالی جای گرفتهاند.
چارلز مککلانگ، نقشهبردار و سیاستمدار آمریکایی، چهرهای کلیدی در شکلگیری شهر ناکسویل ایالت تنسی بود. نقشه اولیه این شهر در سال ۱۷۹۱ توسط او ترسیم شد و ساختار مرکز امروز ناکسویل همچنان بر پایه همان شبکه مستطیلی استوار است. او در تدوین قانون اساسی تنسی نیز نقشی پررنگ ایفا کرد.
تابلو «کودک با فنجان» اثر کلود مونِ، نقاش امپرسیونیست، در سال ۱۸۶۸ خلق شد. این سومین نقاشی مونِ است که پسرش ژان را به تصویر میکشد. در این اثر، ژان در کنار یک فنجان راهراه سفید و آبی نشسته است. در سال ۲۰۱۳، این تابلو با قیمت ۱٫۴۵ میلیون دلار در بخش آثار هنری آمازون عرضه شد، اما با انتقاداتی از سوی اقتصاددان تایلر کاون مواجه گردید.
توماس فالکون مارشال، نقاش انگلیسی قرن نوزدهم، در رنگ روغن و آبرنگ آثار پرتره، منظره و تاریخی خلق کرد؛ از لیورپول تا لندن، نمایشگاههای معتبر بریتانیا را دنبال میکرد.
آنجلا مارگارت تیرکل (۱۸۹۰-۱۹۶۱) نویسنده انگلیسی-استرالیایی بود که با نام مستعار لزلی پارکر نیز آثار منتشر کرد. او دختر جان ویلیام مککیل، دانشمند کلاسیک اسکاتلندی، و نوه ادوارد برن-جونز، نقاش پیشارافائلی بود. تیرکل دو بار ازدواج کرد و سه پسر داشت. او در استرالیا و انگلستان زندگی کرد و آثارش شامل رمانهای طنزآمیز، داستانهای کوتاه و مقالات میشود.
تیموفی بویچوک (۱۸۹۶-۱۹۲۲) نقاش اوکراینی و برادر کوچکتر میخایلو بویچوک بود. او با استعداد ذاتی در نقاشی، بهعنوان دستیار برادرش در مرمت آثار هنری فعالیت کرد. آثار او تحت تأثیر هنر بیزانسی و فولکلور اوکراینی، بهویژه پرترهها و پوسترهای سیاسی، شهرت یافتند. مرگ زودهنگام او در ۲۶ سالگی، مانع از تأثیر بیشترش بر جامعه هنری شد.
ماریکه بوک (۱۹۴۳-۲۰۱۷) نقاش پرتره هلندی بود که به دلیل تکنیک منحصر به فردش در نقاشی بدون استفاده از عکس، با استادان کلاسیک هلندی مانند فرانتس هالس مقایسه میشد. او پرترههای مشهورانی مانند ملکه بئاتریکس و نخستوزیر سابق هلند، رود لوبارس را خلق کرد.
کاوکسی اوله (زادهی ۲۳ سپتامبر ۱۹۶۲) نویسندهی استونیایی است که بهعنوان یکی از مدافعان سرسخت زبان وورو شناخته میشود. او با ریشه در جنوب استونی، آثار خود را به این زبان مینویسد و به احیای آن متعهد است. اوله که در روستای اوبینیستا زندگی میکند، سبک ادبی خود را در چارچوب اتنوفیوتریسم تعریف مینماید.
ژان میوت (۱۹۲۶-۲۰۱۶) نقاش انتزاعی فرانسوی بود که در سبک هنر غیرشکلگرا (L'Art Informel) فعالیت میکرد. آثار او توسط بنیاد میوت حفظ و مطالعه شده و در موزههای معتبری مانند MoMA، گوگنهایم نیویورک، موزه هنر مدرن پاریس و خانه هنر مونیخ نگهداری میشوند.
ایَن هُرنَک (۱۹۴۴-۲۰۰۲) نقاش، طراح و چاپگر آمریکایی بود که به عنوان یکی از بنیانگذاران جنبشهای هنری فتوواقعگرایی و فراواقعگرایی شناخته میشود. او نخستین هنرمندی بود که از تکنیک نوردهی چندگانه عکاسی در نقاشیهای منظر خود استفاده کرد و تصاویر اصلی آثارش را تا حاشیه قاب گسترش داد.
