جوزف هنری لوناس: مجسمهساز و نقاش برجسته آمریکایی
جوزف هنری لوناس (۴ ژانویه ۱۹۲۵ – ۳ اوت ۲۰۱۱) مجسمهساز و نقاش آمریکایی بود که بخش عمدهای از دوران فعالیت هنری خود را در شهر برلین آلمان سپری کرد.
زندگی و آثار
لوناس در سال ۱۹۲۵ در ماناساس، ویرجینیا متولد شد. آموزش هنری خود را از ۱۴ سالگی در گالری هنری کورکوران در واشینگتن دی.سی. آغاز کرد. بلافاصله پس از پایان دبیرستان در سال ۱۹۴۳، به ارتش پیوست و بهعنوان توپچی در گردان ۹۸۷ توپخانه صحرایی خدمت کرد. او در جبهههای نرماندی، آردن، راینلند و اروپای مرکزی حضور داشت.
پس از جنگ جهانی دوم، لوناس مدرک کارشناسی هنر خود را از کالج ویلیام و مری در ویلیامزبورگ، ویرجینیا دریافت کرد و در آنجا زیر نظر پروفسور کارل روزنبرگ، مجسمهساز مشهور، تحصیل کرد. روزنبرگ از لوناس بهعنوان یکی از بااستعدادترین دانشجویان خود یاد میکند و معتقد بود او «استعداد و گرایش طبیعی» دارد. اگرچه لوناس قصد داشت تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه آیووا ادامه دهد، اما جنگ کره تحصیلات او را مختل کرد. پس از پایان خدمت، لوناس به دانشگاه آیووا بازگشت و در سال ۱۹۵۳ مدرک کارشناسی ارشد خود را در تاریخ هنر دریافت کرد. پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه آیووا، لوناس بورسیه فولبرایت را برای تحصیل در دانشگاه هنرهای زیبا در برلین، آلمان دریافت کرد و بعدها در همان دانشگاه به استادی رسید.
لوناس بخش عمدهای از دوران فعالیت هنری خود را در برلین گذراند. او مدتی در ریختهگری معتبر هنری Bildgießerei Hermann Noack در این شهر مشغول به کار بود. تا سال ۱۹۷۶، لوناس هفت مجسمه در فضای باز در برلین نصب کرده بود که بیشترین تعداد نصب اثر توسط یک هنرمند در آن شهر محسوب میشد. مجسمههای بزرگ مقیاس عمومی لوناس هنوز هم در برلین یافت میشوند.
آثار او همچنین از دهه ۱۹۶۰ تا نخستین دهه قرن بیست و یکم در نمایشگاههای انفرادی متعددی در برلین، لاهه، ویلیامزبورگ و باکنانگ به نمایش درآمد. برای مثال، در سال ۲۰۰۴، آثار لوناس در یک نمایشگاه انفرادی در گالری Soltaire در برلین به نمایش گذاشته شد. از ۱۵ سپتامبر تا ۲۹ اکتبر ۲۰۰۴، نمایشگاهی از آثار لوناس با عنوان «مجسمهسازی و نوآوری» در مرکز هنرهای منطقه ماناساس و پرنس ویلیام برگزار شد.
مجسمههای کوچکتر، نقاشیها و طرحهای لوناس بخشی از مجموعه دائمی موزه هنرهای موسکارل در دانشگاه سابق او، کالج ویلیام و مری در ویلیامزبورگ، ویرجینیا است. این مجموعه که در سال ۱۹۷۵ توسط لوناس اهدا شد، شامل مدلهای کاری آثار فضای باز از جنس برنز، عکسها و طرحها است.
لوناس روشهای نوآورانهای را برای قابل تغییر کردن مجسمههایش توسط مخاطبان آزمایش کرد و در نهایت مکانیزم قفل و دوشاخه را که آن را «مفصل مکانیکی» مینامید، ابداع کرد. این مکانیزم شامل مکعبهای برنجی با قفلهای پیچی بود که پینهای پخشکننده را میتوان در آنها وارد کرد. منتقد هنری اشاره میکند که لوناس «در واقع به مسئله مجسمهسازی، به ترکیب توصیف فضایی و حجم، و ادغام ایدههای مختلف مجسمهسازی علاقهمند بود. او این مسئله را به شیوهای منحصربهفرد با مدرنترین ابزارهایی که زمانش میتوانست ارائه دهد، حل میکرد و بر آنها تسلط کامل داشت.»
آثار لوناس موضوع کتاب «Synthese und Neuerung: Skulpturen, Zeichnungen von Joseph Henry Lonas» نوشته جان گابریل است. گابریل اظهار میدارد که «آثار لوناس نشاندهنده استقلال فکری و روح فردگرایی است. او سهم قابل توجهی در مجسمهسازی معاصر داشته است.»
برخی از مجسمههای عمومی مهم
- Loads and carrying (۱۹۶۳) - ولفسبورگ، تئاتر (پارکینگ)
- Partition (۱۹۶۶) - برلین، راینیکندورف، مونتاناشتراسه
- Brunnenplastik (۱۹۶۶–۶۷) - برلین، زهلندورف، درایلیندناشتراسه
- Pony (۱۹۶۷) - برلین، راینیکندورف، تالدورفر وگ
- Polyederwand (۱۹۶۵–۶۷) - برلین، نوکُلن، گرپیوشتات، یواخیم-گوتشالک-وگ
- Water Sculpture (۱۹۶۷–۶۸) - برلین، نوکُلن، گرپیوشتات، تئودور-لووس-وگ
- Memorial to Kurt Schumacher (۱۹۶۸-۱۹۷۰) - برلین، راینیکندورف، میدان کورت-شوماخر / گوشه شارنوربرشتراسه
- Hanging sculpture (۱۹۷۳-۱۹۷۵) - برلین، اسپانداو، بلازویتسر رینگ / گوشه خیابان ساند
- DIN-Portal-Plastik (۱۹۷۷-۱۹۷۸) - برلین، شارلوتنبورگ، بورگرافناشتراسه
- Sculpture (۱۹۸۰–۸۱) - برلین، اسپانداو، آم یولیوستورم / آن در اشپریشانزه
- Wasserplastik (۱۹۸۱) - برلین، کرویتسبِرگ، اشتالاشرایبرشتراسه / گوشه موریتزپلاتز
- Ground relief (تاریخ نامشخص) - برلین، نوکُلن، گرپیوشتات، یواخیم-گوتشالک-وگ