بتی بلایتون: هنرمند، فعال و پیشگام هنر آفریقایی-آمریکایی

بتی بلایتون: هنرمند، فعال و مربی

بتی بلایتون (۱۰ ژوئیه ۱۹۳۷ – ۲ اکتبر ۲۰۱۶) یک فعال، حامی، هنرمند، مدیر هنری، مربی و سخنران برجسته آمریکایی بود. او که به‌عنوان یک هنرمند در زمینه‌های تصویرگری، نقاشی، چاپ و مجسمه‌سازی فعالیت داشت، بیشتر به خاطر آثارش که اغلب به‌عنوان «انتزاعی معنوی» توصیف می‌شوند، شناخته شده است. بلایتون یکی از اعضای مؤسس موزه استودیو هارلم (Studio Museum in Harlem) بود و همچنین به‌عنوان دبیر هیئت مدیره، هم‌بنیان‌گذار و مدیر اجرایی کارناوال هنر کودکان هارلم (Harlem Children's Art Carnival) و یکی از بنیان‌گذاران هارلم تکستایل ورکس (Harlem Textile Works) فعالیت می‌کرد. او همچنین به‌عنوان مشاور و عضو هیئت مدیره در سازمان‌ها و برنامه‌های هنری و خدماتی مختلف اجتماعی نقش داشت.

روش‌های انتزاعی او فضایی را برای بیننده فراهم می‌کرد تا خود را در اثر هنری جای دهد و امکان تأمل شخصی را فراهم می‌آورد؛ این جنبه‌ای کلیدی در کارهای بلایتون بود.

زندگی اولیه و تحصیلات

بتی جین بلایتون در سال ۱۹۳۷ در نیوپورت نیوز، ویرجینیا متولد شد. پدر و مادر او، آلین هوزر بلایتون و دکتر جیمز بلین «جیمی» بلایتون، از فعالان برجسته جامعه آفریقایی-آمریکایی بودند. پدرش اولین بیمارستان مخصوص سیاه‌پوستان را در منطقه خود تأسیس کرد و مادرش همواره برای حق آموزش همگانی مبارزه می‌کرد. بلایتون تحصیلات ابتدایی خود را در بروتون هایتس و سپس در مؤسسه پالمِر مِموریال در کارولینای شمالی تا سال ۱۹۵۵ ادامه داد.

بلایتون مدرک کارشناسی هنرهای زیبا (BFA) را از دانشگاه سیراکیوز دریافت کرد و تحصیلات خود را در هنرستان دانشکده هنرمندان (Art Students League) و مدرسه موزه بروکلین (Brooklyn Museum School) ادامه داد. در سال ۱۹۵۵، زمانی که بتی برای رفتن به دانشگاه آماده می‌شد، قوانین جیم کرو در ویرجینیا مانع از ورود سیاه‌پوستان به دانشگاه‌های سفیدپوست بود و هیچ دانشگاه دولتی سیاه‌پوستان در ایالت مدرک معتبری در رشته مورد نظر او ارائه نمی‌داد. به همین دلیل، دولت ویرجینیا مجبور شد تمام هزینه‌های تحصیل او را در طول چهار سال دانشگاهی بپردازد تا با الزامات فدرال «جدا اما برابر» در آموزش مطابقت داشته باشد. این امر به او اجازه داد تا بدون پرداخت هزینه در دانشکده مورد علاقه‌اش تحصیل کند. او در سال ۱۹۵۹ با مدرک BFA در رشته نقاشی و تصویرگری و با افتخار فارغ‌التحصیل شد. پس از آن، مدتی کوتاه در سال ۱۹۶۰ در سنت توماس تدریس کرد و سپس به نیویورک نقل مکان نمود.

فعالیت حرفه‌ای و مشارکت‌ها

بلایتون تأثیر بسزایی در دنیای موزه‌ها و بنیادهای هنری شهر نیویورک گذاشت. او به‌عنوان مربی هنری موزه و هم‌بنیان‌گذار چندین سازمان فعالیت می‌کرد. از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۹۴، او مشاور هیئت آموزش و پرورش شهر نیویورک بود و در توسعه برنامه‌های آموزش هنر در مدارس دولتی نقش داشت. او همچنین به‌عنوان سرپرست برنامه دسترسی موزه هنر مدرن (MoMA) برای جوانان مناطق محروم خدمت کرد. بلایتون به‌عنوان هم‌بنیان‌گذار با ویکتور د'آمیکو و بعدها به‌عنوان مدیر اجرایی، کارناوال هنر کودکان را در مدرسه هنرهای هارلم توسعه داد و هدایت کرد.

یکی از موفق‌ترین شاگردان او ژان-میشل باسکیا بود که گفته می‌شود قدردانی خود از خلاقیت نوجوانان را از فلسفه بلایتون مبنی بر اهمیت روح در هنر بیش از تکنیک، آموخته است. این برنامه که در دهه ۱۹۶۰ توسط MoMA برای کودکان شهر طراحی شده بود، پس از قطع بودجه دولتی در دهه ۱۹۸۰ با مشکل مواجه شد، اما بلایتون برای تأمین مالی تجاری و زنده نگه داشتن آن تلاش کرد. پس از نقل مکان به نیویورک، او به تیم انجمن جوانان هارلم (Association Community Team of Harlem Youth Opportunities Unlimited) پیوست و به نوجوانان هنر آموخت و آن‌ها را تشویق به بازدید از MoMA کرد. هنگامی که متوجه شد دانش‌آموزانش از ورود به موزه منع می‌شوند، از ارتباطات خود در آنجا استفاده کرد تا اطمینان حاصل کند که این اتفاق دوباره رخ ندهد. این اقدام، همراه با ایده بلایتون برای ایجاد موزه‌ای در جامعه خود دانش‌آموزان، منجر به تأسیس موزه استودیو هارلم شد که او از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۷ به‌عنوان دبیر و دستیار اجرایی در آنجا فعالیت داشت.

او همچنین یکی از بنیان‌گذاران و اعضای هیئت مدیره هارلم تکستایل ورکس بود.

بلایتون یکی از اعضای مؤسس موزه استودیو هارلم بود و از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۷ در هیئت مدیره آن خدمت کرد. او همچنین در هیئت مدیره کارگاه چاپ رابرت بلکبرن (Robert Blackburn Printmaking Workshop) نیز فعالیت داشت.

در دهه ۱۹۷۰، او در فضایی هنری اجتماعی به نام کمیونیکیشنز ویلج (Communications Village) که توسط چاپگر بنجامین لروی ویگفال در کینگستون، نیویورک اداره می‌شد، شرکت کرد. بلایتون با کمک دستیاران چاپگری که توسط ویگفال آموزش دیده بودند، آثار چاپی خلق کرد و در آنجا نمایشگاه برگزار نمود.

نمایشگاه‌ها

• «میدان‌های مغناطیسی» (Magnetic Fields) - موزه هنرهای زیبا، سنت پترزبورگ، فلوریدا (۵ مه – ۵ اوت ۲۰۱۸)
• «کار سطحی» (Surface Work) - ویکتوریا میرو - میفیر، لندن (۱۱ آوریل – ۱۶ ژوئن ۲۰۱۸)
• «میدان‌های مغناطیسی» - موزه ملی زنان در هنر، واشینگتن دی سی (۱۳ اکتبر ۲۰۱۷ – ۲۱ ژانویه ۲۰۱۸)
• «میدان‌های مغناطیسی» - موزه کمپر هنر معاصر، کانزاس سیتی، میزوری (۸ ژوئن – ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۷)
• «نگاه دو سویه» (Looking Both Ways) - مرکز هنرهای زیبای شبه جزیره، نیوپورت نیوز، ویرجینیا (۱۷ ژانویه - ۲۲ مارس ۲۰۱۵): با کیوریتوری دیانا بلانچارد گراس. شامل آثاری از رابرت کولسکات، بتی بلایتون، بورلی بوکانان، فیت رینگولد، کلیتون سینگلتون، جیمز واندرزای، کیارا واکر، کری می ویمز، هنک ویلیس توماس، بادی نوریس و دیگران.
• «زیبایی‌شناسی زنانه» (The Female Aesthetic) - مرکز فرهنگی دوایر، نیویورک (۱۹ آوریل - ۳۱ مه ۲۰۱۲): نمایشگاه گروهی از ۱۱ هنرمند نیویورکی. با کیوریتوری ام‌ال‌جی جانسون. شامل آثاری از بریل بنبو، بتی بلایتون، سسیل چونگ، دایان دیویس، لیندا هیوت، جمیلا جنینگز، شارلوت کا، دیندگا مک‌کانون، جینا سمپسون، دبورا سینگلتاری، آوا توملینسون.
• نمایشگاه انفرادی: «بتی بلایتون: جواهرات اندیشه – آثار مهم و مطالعات مفهومی ۱۹۷۰-۲۰۱۰» (BETTY BLAYTON: Jewels of Thought - Major Work and Concept Studies 1970-2010)، مجموعه هنری بورجس فاین، نیویورک (۲۰۱۰)
• نمایشگاه انفرادی: گالری اسی گرین، نیویورک (سپتامبر ۲۰۰۹)
• نمایشگاه انفرادی: گالری استریورز گاردنز، نیویورک (ژوئیه ۲۰۰۹)
• «دیدن جاز: ادای احترام به استادان و اسطوره‌های جاز پیتسبورگ» (Seeing Jazz: A Tribute to the Masters and Pittsburgh Jazz Legends) - گیلد صنایع دستی منچستر، پیتسبورگ (۲۶ ژانویه - ۳ آوریل ۲۰۰۹): نمایشگاه گروهی. شامل آثاری از اونیل ابیل، بنی اندروز، رومار بردن، شریف بی، بتی بلایتون، تینا ویلیامز براور، فردریک براون، بیزا باتلر، لورن کمپ، نورا می کارمایکل، سادیکیشا کُلیِر، رابرت دانیلز، تافا فیادزیگبه، فرانک فریزر، اریک ژیرالدو، ورنا هارت، رنه هیندز، جمیلا جنینگز، ام‌ال‌جی جانسون، لری جوزف، شارلوت کا، الی کینسه، دیندگا مک‌کانون، اوانجلاین جی. مونتگومری، ریچارد مِی‌هیو، استیو میو، اومواله مورگان، اتو نیلز، آ دمولا اولوگِبِفولا، اریک پرایر، فیت رینگولد، سنگهور رید، موریس دی. رابرتسون، ارنانی سیلوا، دنی سیمونز، الکساندرا اسمیت، جورج اسمیت، چاک استوارت، آلن استرین‌فلو، ان تانکِلی، حبیب تیونی، عثمان تاینر، مَنی وگا، ریچارد واترز، داگلاس جی. وبستر، امِت ویگلسورث و شرلی وودسون.
• «این چنین است با ما: بتی بلایتون، ۴۰ سال آثار منتخب» (So It Is With Us: BETTY BLAYTON, 40 Years of Selected Works) – نمایشگاه انفرادی در سه مکان: گالری کانوَس پیپِر اَند استون، گالری اسی گرین، گالری استریورز گاردنز، نیویورک (۲ اکتبر – ۲۲ نوامبر ۲۰۰۸)
• نمایشگاه گروهی: «بتی بلایتون و رابین هولدر: دختران خانه حیات» (Betty Blayton and Robin Holder: Daughters of the House of Life) – موزه هاموندز هاوس، آتلانتا، جورجیا (۲۹ آوریل – ۲۱ ژوئن ۲۰۰۷)
• «بتی بلایتون-تیلور: سفر روح‌ها/جان» (BETTY BLAYTON-TAYLOR: Souls/Spirit Journeys) – نمایشگاه انفرادی: مرکز فرهنگی اسمیت‌فیلد، اسمیت‌فیلد، ویرجینیا (اکتبر ۲۰۰۵)
• نمایشگاه گروهی، موزه ملی غنا، آکرا، غنا – «بازسازی پیوندهای معنوی ما: نمایشگاه بین‌المللی کنفرانس ملی هنرمندان» (Restoring Our Spiritual Connections: National Conference of Artists International Exhibition) (۲۰۰۲)
• نمایشگاه انفرادی: کالج پیس، نیویورک (۱۹۹۴)
• نمایشگاه انفرادی: گالری لوبین هاوس، سیراکیوز، نیویورک (۱۹۹۳)
• نمایشگاه انفرادی: گالری ایزوبل نیل، شیکاگو، ایلینوی (۱۹۹۰)
• نمایشگاه انفرادی: گالری اسکای‌لایت، سازمان احیای بدفورد-استایویسانت، بروکلین، نیویورک (۱۹۸۹)
• «نمایشگاه هنر وحشی» (The Wild Art Show) - موزه هنر مدرن، نیویورک (۱۷ ژانویه – ۱۴ مارس ۱۹۸۲)
• نمایشگاه انفرادی: گالری کاروان هاوس، نیویورک (آوریل ۱۹۷۵)
• «دو – تونی جونز و بتی بلایتون» (TWO - Tonnie Jones and Betty Blayton) - موزه استودیو هارلم. نیویورک (۳۱ مارس – ۱۲ مه ۱۹۷۴): [بخش بتی بلایتون از نمایشگاه با عنوان: «بتی بلایتون: آثار چاپی، نقاشی‌ها و مجسمه‌ها» (BETTY BLAYTON: Prints, Paintings and Sculpture)]
• نمایشگاه گروهی، موزه هنر، مدرسه طراحی رود آیلند، پراویدنس، رود آیلند «هنرمندان سیاه‌پوست معاصر» (Contemporary Black Artists) (۱–۳۱ ژوئیه ۱۹۶۹)
• «کانترپوینت ۲۳» (Counterpoints 23) (۱۶–۳۰ مارس ۱۹۶۹)
• «۸x۸» (8x8) - موزه ریورساید، نیویورک (۱۹۶۸)
• «شش نقاش» (Six Painters) - MARC، نیویورک (۱۹۶۸)
• نمایشگاه سه زن، گالری کاپریکورن، نیویورک (۱۰–۲۸ سپتامبر ۱۹۶۸) [شامل: بتی بلایتون، فردا مولکاهی، ناتالی ون بورن]
• نمایشگاه گروهی، موزه هنر مینیاپولیس، مینیاپولیس، مینه‌سوتا «۳۰ هنرمند سیاه‌پوست معاصر» (30 Contemporary Black Artists) (۱۷ اکتبر – ۲۴ نوامبر ۱۹۶۸)
• «پانزده صدای جدید» (Fifteen New Voices) - گالری کارت تبریک آمریکایی، نیویورک (۱۲ مارس - ۳ مه ۱۹۶۸): نمایشگاه گروهی. شامل اما آموس، بنی اندروز، بتی بلایتون، امیلیو کروز، اول دِکنایت، ملوین ادواردز، رجینالد گامون، آلوین سی. هالینگزورث، تام لوید، ویلیام میجرز، ارل میلر، مَهلِر رایدر، ریموند ساندِرز، جک اچ. وایت، جک ویتن. [با حمایت مشترک Ruder and Finn Fine Arts, Inc. و موزه استودیو هارلم.]
• نمایشگاه گروهی، لِوِر هاوس، نیویورک - «کانترپوینت ۲۳» (Counterpoints 23) (۱۹۶۷) [شامل: بتی بلایتون، آلوین سی. هالینگزورث، ارل میلر، فیت رینگولد، مَهلِر رایدر، جک اچ. وایت.]
• نمایشگاه گروهی، شورای فرهنگی هارلم، نیویورک - «هنر نژاد آمریکایی» (The Art of the American Negro) (۱۹۶۶) کیوریتور: رومار بردن. [شامل: چارلز آلستون، اما آموس، بتی بلایتون، جیکوب لارنس، هیوئی لی-اسمیت، ریچارد نوگِنت، سایمون بی. آوت‌لاو، فیت رینگولد، وینسنت دی. اسمیت، چارلز وایت و غیره.]
• نمایشگاه انفرادی، گالری کاپریکورن، نیویورک (۴–۲۰ مه ۱۹۶۶)
• نمایشگاه انفرادی، گالری آدایر، آتلانتا، جورجیا (۱۹۶۳)
• نمایشگاه انفرادی، گالری سنت توماس، سنت توماس، جزایر ویرجین (۱۹۶۰)
• گالری کلکتورز کورنر، واشینگتن دی سی (۱۹۵۹)

پیوند به بیرون

• وب‌سایت حرفه‌ای بتی بلایتون
• مصاحبه با بتی بلایتون تیلور و سوزان شپیرو در بایگانی WNYC
• یادبود بتی بلایتون-تیلور، هم‌بنیان‌گذار موزه استودیو و فعال هنری هارلم
• یادبود بتی بلایتون
• بخشی از فیلم «پنج» با تمرکز بر بتی بلایتون
• فیلم کامل «پنج» با حضور رومار بردن، بتی بلایتون، باربارا چیس ریبود، ریچارد هانت و چارلز وایت
• سفر روح: زندگی و آثار بتی بلایتون-تیلور
• شکستن هنر: جشن گرفتن از هنرمند و فعال هارلم، بتی بلایتون، در الیزابت دی
• بله، زنان سیاه‌پوست نیز هنر انتزاعی خلق کردند، همانطور که یک نمایشگاه جدید برجسته نشان می‌دهد
• نمونه‌هایی از نقاشی‌های بتی بلایتون