معرفی چارلز مککلانگ
چارلز مککلانگ (۱۳ مه ۱۷۶۱ – ۹ اوت ۱۸۳۵) پیشگام، سیاستمدار و نقشهبردار آمریکایی بود که بیشتر به خاطر ترسیم نقشه اولیه شهر ناکسویل در ایالت تنسی در سال ۱۷۹۱ شناخته میشود. هرچند ناکسویل از آن زمان تاکنون بارها وسعت یافته است، اما منطقه مرکزی شهر هنوز همان الگوی شبکهای مککلانگ را در سال ۱۷۹۱ دنبال میکند. مککلانگ در تدوین قانون اساسی تنسی در سال ۱۷۹۶ مشارکت داشت، مسیر کینگستون پایک را در ۱۷۹۲ نقشهبرداری و برنامهریزی کرد و به عنوان اولین منشی دادگاه شهرستان ناکس مشغول به کار شد. خانه او با نام «استیتسویو» هنوز در غرب ناکسویل پابرجاست و در فهرست ملی اماکن تاریخی قرار گرفته است.
زندگینامه
سالهای آغازین
مککلانگ در شهرستان لنکستر ایالت پنسیلوانیا متولد شد. پدر و مادرش، متیو مککلانگ و مارتا کانینگهام، هر دو اصالت اسکاتلندی-ایرلندی داشتند. مککلانگ بعدها ادعا کرد که به دلیل استعدادش در کارهای فنی، پدرش بار کاری نامتعارفی را در مزرعه خانوادگی به دوش او میگذاشت. در سال ۱۷۷۸، او فرار کرد و راهی فیلادلفیا شد؛ آنجا هم به عنوان منشی مشغول به کار شد. کارفرمای او از خط خوش و مهارت مککلانگ در ثبت اسناد به شدت تحت تأثیر قرار گرفت و مککلانگ به مرور بیش از هزار دلار پسانداز کرد. با این حال، پس از اینکه او را در حال دلبازی با دختر کارفرماش دیدند، از کار اخراج شد.
مککلانگ پس از آن به خانه بازگشت و با پساندازش به والدینش برای بهبود مزرعه خانوادگی کمک کرد. او در سال ۱۷۸۸ دوباره راهی شد و از طریق دره بزرگ به سمت جنوب غربی حرکت کرد تا اینکه همان سال به قلعه وایت (ناکسویل امروزی) رسید. در سال ۱۷۹۰، با مارگارت وایت، دختر جیمز وایت (سازنده قلعه) ازدواج کرد.
نقشهبردار و سیاستمدار
پس از تأسیس قلمرو جنوب غربی در سال ۱۷۹۰، ویلیام بلانت، فرماندار قلمرو، قلعه وایت را به پایتختی انتخاب کرد. جیمز وایت زمینی مجاور قلعه را برای تأسیس شهری جدید اختصاص داد که به افتخار وزیر جنگ، «هنری ناکس»، ناکسویل نام گرفت. وایت، مککلانگ را که در فیلادلفیا با اصول اولیه نقشهبرداری آشنا شده بود، استخدام کرد تا قطعات زمین شهر جدید را ترسیم کند؛ این قطعات در ۳ اکتبر ۱۷۹۱ به مزاد رفتند.
طراحی مککلانگ شامل یک شبکه مستطیلیشکل بود که رودخانه تنسی (در آن زمان «هولستون» نامیده میشد) مرز جنوبی و نهر اول مرز شرقی آن را تشکیل میدادند. مرز شمالی اولیه این شبکه، جادهای بود که اکنون «چرچ اونیو» نام دارد و مرز غربی آن جادهای بود که امروز «والنت استریت» خوانده میشود. این شبکه به ۶۴ قطعه زمین تقسیم شده بود. نام بیشتر خیابانهای اولیه شهر (مانند فرانت استریت) از نام خیابانهای فیلادلفیا، جایی که مککلانگ سالها در آن زندگی کرده بود، وام گرفته شده بود.
در سال ۱۷۹۲، مککلانگ مسیر کینگستون پایک را از ناکسویل تا ایستگاه کمپبل (فاراگوت امروزی) نقشهبرداری و طراحی کرد. این جاده برای اتصال ناکسویل به قلعه نقطه جنوب غربی، که پایانه شرقی مسیر اوری بود، ساخته شد. عرض اولیه این جاده ۳۰ فوت بود که سالها بعد به ۵۰ فوت گسترش یافت. در همان دوره، مککلانگ به عنوان اولین منشی دادگاه شهرستان ناکس منصوب شد و تا سال ۱۸۳۴ این سمت را حفظ کرد. او در کنوانسیون قانون اساسی تنسی در سال ۱۷۹۶ حضور یافت و در تدوین اولین قانون اساسی این ایالت مشارکت کرد. همان سال، به درجه سرگردی در شبهنظامیان منطقه همیلتون ایالت رسید.
سالهای پایانی و میراث
در سال ۱۸۰۵، مککلانگ، توماس هوپ، معمار برجسته اوایل ناکسویل را استخدام کرد تا خانه روستاییاش، استیتسویو، را در دو مایلی غرب ناکسویل و در مجاورت جاده کینگستون بسازد. او تا زمان مرگش در سال ۱۸۳۵ در این خانه زندگی کرد. در سال ۱۸۱۶، مککلانگ و پدرزنده بزرگش، متیو، شرکت «چارلز مککلانگ و پسر» را تأسیس کردند که یک فروشگاه عمومی در ناکسویل اداره میکرد. در سال ۱۸۲۸، هر دو به تأسیس آکادمی زنان ناکسویل کمک کردند و برای ساخت ساختمان این آکادمی زمین و پول اهدا کردند.
مککلانگ در سال ۱۸۳۵ هنگام تعطیلات در هارودزبرگ اسپرینگز کنتاکی درگذشت و ابتدا در گورستان خصوصی هارودزبرگ به خاک سپرده شد. در سال ۱۹۰۴، لی مککلانگ، نوهبرادرش، بقایای او را به قطعه خانوادگیشان در گورستان قدیمی گری ناکسویل منتقل کرد.
بیش از یک قرن پس از مرگش، نوادگان مککلانگ همچنان نقشهای برجستهای در امور فرهنگی و اقتصادی ناکسویل ایفا کردند. نوادگان او علاوه بر لی مککلانگ (که در اوایل دهه ۱۹۰۰ خزانهدار ایالات متحده بود)، شامل چارلز مککلانگ مکگی، مغول راهآهن، و کالوین مورگان مککلانگ، تاجر ثروتمند نیز میشوند. کتابخانه لاوسون مکگی، موزه فرانک اچ. مککلانگ و مجموعه تاریخی کالوین ام. مککلانگ از جمله نهادهایی هستند که نوادگانش تأسیس کردند. خانه استیتسویو هنوز در غرب ناکسویل پابرجاست. خانه دیگری که روزی متعلق به مککلانگ بود، خانه الکساندر بیشاپ، هنوز در پاول، در شمال ناکسویل قرار دارد.