عبارت مورد نظر خود را بنویسید
آزادی مطبوعات در هندوراس از دوران ریاستجمهوری فرانسیسکو موراسان در ۱۸۳۰ آغاز شد. با وجود این، سانسور در اشکال مختلف مانند حذف ایدئولوژیها، سوزاندن کتابها و حتی قتل روزنامهنگاران ادامه یافته است. این مقاله به بررسی تاریخچه سانسور، چالشهای آزادی بیان و حملات به رسانهها در هندوراس میپردازد.
موسسه خبرنگاری نیجریه، واقع در ایکهجا، ایالت لاگوس، یک مرکز آموزشی تکحوزهای است که در سال ۱۹۶۳ توسط موسسه مطبوعات بینالمللی تأسیس شد و از سال ۱۹۷۱ بهطور کامل فعالیت خود را آغاز کرد. این موسسه دورههای دیپلم آکادمیک و حرفهای، از تماموقت تا پارهوقت، ارائه میدهد و توسط هیئت ملی آموزش فنی نیجریه تأیید شده است.
مارگارت الیزابت سانگستر، شاعر و نویسنده آمریکایی قرن نوزدهم، با شعرهای خانوادهمحور و مذهبی، داستانهای کودکانه و سالها سردبیری در نشریات معتبر، از چهرههای اثرگذار ادبیات خانوادهمحور و مطبوعات زنان شد.
گرد بنهشه (۱۹۱۳-۲۰۰۳) روزنامهنگار، نویسنده و سیاستمدار حزب لیبرال نروژ بود. او از ۱۹۵۹ تا ۱۹۸۰ در روزنامه داگبلات کار کرد و در ۱۹۷۴ برنده جایزه ناروسن شد. بنهشه ریاست انجمن مطبوعات نروژ را بر عهده داشت و به عنوان نماینده علیالبدل در پارلمان نروژ حضور یافت.
این مقاله به بررسی روزنامههای سیاهپوستان در ایالت اکلاهما میپردازد. از اولین نشریه ماهانه در سال ۱۸۸۹ تا روزنامههای هفتگی و معاصر، تاریخچه مطبوعات سیاهپوستان در این ایالت مرور میشود.
رگینا شِر، زادهٔ ۱۹۵۰ در برلین شرقی، نویسنده و مورخ آلمانی است. او در زمینهٔ تاریخ یهودیان آلمان فعالیت میکند و نخستین رمانش در ۲۰۱۴ منتشر شد. شِر در دانشگاه هومبولت برلین تحصیل کرد و سابقهٔ فعالیت در مطبوعات و ویراستاری را دارد.
جایزه خانه مطبوعات فرانسه، جایزهای ادبی است که از سال ۱۹۷۰ توسط سندیکای ملی توزیعکنندگان مطبوعات و گابریل کانتن تأسیس شد. تا سال ۲۰۰۵ با نام «جایزه خانههای مطبوعات» در دو دسته رمان و غیرداستانی اعطا میشد، اما پس از آن نام و دستهبندیها ادغام شدند.
اعتصاب مطبوعات شیکاگو در سال ۱۹۱۲، از ماه مه تا نوامبر ادامه داشت. این اعتصاب عمدتاً توسط کارگران چاپخانهها (پرسمِن) برگزار شد و اتحادیههای دیگر مانند استریوتایپرز نیز از آن حمایت کردند. هدف اصلی، مقابله با تلاش ناشران بزرگ روزنامه برای از بین بردن اتحادیههای چاپ بود. این اعتصاب پس از کاهش دستمزدها و افزایش ساعات کار توسط مدیریت هیرست آغاز شد و با خشونتهایی همراه بود که به کشته و زخمی شدن چندین نفر انجامید.
در فاصله سالهای ۱۸۸۴ تا ۱۸۸۹، تیم کریکت انگلستان بر استرالیا تسلط کامل داشت و تمام سریهای تست را برد. این دوره همچنین شاهد اولین استفاده از اصطلاح «تست» برای توصیف یک فرمت کریکت بود که در سال ۱۸۸۵ توسط مطبوعات به کار رفت. انگلستان در ۱۹ تست برگزارشده، ۱۴ برد، ۳ باخت و ۲ تساوی کسب کرد.
تکلا هولتین (۱۸۶۴-۱۹۴۳)، روزنامهنگار، سیاستمدار و فمینیست برجسته فنلاندی بود. او دومین زن فنلاندی بود که مدرک دکتری دریافت کرد و نخستین زنی بود که به مدرک پیاچدی دست یافت. هولتین نقشی کلیدی در تأسیس حزب جوانان فنلاند و رهبری اتحادیه زنان فنلاند برای کسب حق رأی زنان ایفا کرد.
جین کیتسون، متولد ۱۹۵۵، یک کمدین، نویسنده و بازیگر استرالیایی است که در تئاتر، رادیو، تلویزیون و مطبوعات فعالیت دارد. او با اجراهای تکنفره در باشگاه کمدی ملبورن به شهرت رسید و در برنامههای تلویزیونی مانند «بیگ گیگ» و «لت د بلاد ران فری» درخشید. کیتسون همچنین نویسنده کتابهایی چون «تانگ لاشینگ» و «یو آر استیل هات تو می» است و بهعنوان حامی چندین مؤسسه خیریه فعالیت میکند.
بنیاد الکساندر هرتسن، تأسیسشده در ۱۹۶۹ در آمستردام، نهادی غیرانتفاعی بود که به انتشار دستنوشتههای سامیزدات مخالفان اتحاد جماهیر شوروی به زبان اصلی یا ترجمه اختصاص داشت. این بنیاد نخستین ناشر گزارشهای محاکمه سینیاوسکی-دانیل و آثار آندری آمالریک، یولی دانیل و دیگران در غرب بود. فعالیت آن در ۱۹۹۸ به دلیل پایان جنگ سرد و کاهش سرکوب مطبوعات در روسیه خاتمه یافت.
آدولف بوگستاد، متولد ۲۲ آوریل ۱۹۲۰، یکی از اعضای کلیدی مقاومت نروژ در دوران اشغال این کشور توسط نازیها بود. او در فعالیتهای مخفی مانند انتقال سلاح و چاپ غیرقانونی مطبوعات نقش داشت و بهعنوان رهبر منطقه ۱۳ شناخته میشد. بوگستاد در عملیات «آکسیون اسمور» شرکت کرد که در آن مواد غذایی از انبارهای نازیها دزدیده و بین نیروهای مقاومت توزیع شد. او در ۱۳ فوریه ۱۹۴۵، در جریان یک ملاقات مخفی در خانه استورم واینهولت، توسط مأموران گستاپو شناسایی و پس از تلاش برای فرار، به طرز فجیعی کشته شد.
هریِت فلایشل پیلپل (۱۹۱۱-۱۹۹۱) وکیل آمریکایی و فعال حقوق زنان بود. او در زمینهی آزادی بیان، آزادی مطبوعات و حقوق باروری فعالیتهای گستردهای داشت. پیلپل بهعنوان مشاور حقوقی اتحادیهی آزادیهای مدنی آمریکا (ACLU) و سازمان پلنید پرنتهود خدمت کرد و در ۲۷ پروندهی دادگاه عالی آمریکا مشارکت داشت. او در جنبشهای کنترل تولد و حق انتخاب نقش مهمی ایفا کرد و حقوق قانونی نوجوانان برای سقط جنین و پیشگیری از بارداری را تثبیت نمود.
ران دونوحو، روزنامهنگار و مدیر رسانهای آمریکایی، بنیانگذار وبسایت سفر غیرمتعارف JunketsAndJaunts.com و نویسنده کتاب «سفرهای ران» است. او سردبیر سابق مجلات معتبر ساندیگو و مدیر محتوای ارشد مؤسسه لوسی برنز بوده و جوایز متعددی از باشگاه مطبوعات ساندیگو دریافت کرده است.
فیلیپین در شاخصهای بینالمللی جایگاههای متنوعی دارد. از رتبه ۵۱ در شاخص کشور خوب تا رتبه ۱۴۹ در آزادی مطبوعات. این کشور در زمینههایی مانند تراکم جمعیت (رتبه ۲۴) و طول خط ساحلی (رتبه ۴) عملکرد بهتری دارد، اما در شاخصهایی مثل فساد (رتبه ۹۷) و کیفیت هوا (رتبه ۷۰) نیاز به بهبود دارد.
آکادمی رسانه کرالا (که پیشتر آکادمی مطبوعات کرالا نامیده میشد)، نهادی تخصصی در حوزه روزنامهنگاری است. این آکادمی در سال ۱۹۷۹ با مشارکت دولت کرالا، اتحادیه روزنامهنگاران و انجمن روزنامههای هند تأسیس شد و هدف اصلی آن ارتقای سطح حرفهای ژورنالیسم است.
انجمن مصححان مطبوعات (ACP) یکی از قدیمیترین اتحادیههای صنفی بریتانیا بود که از سال ۱۸۵۴ تا ادغامش در انجمن ملی گرافیک در ۱۹۶۵، از حقوق و جایگاه حرفهای تصحیحخوانها دفاع میکرد و اوج عضویت آن به ۱۵۰۰ نفر رسید.
در گرویسر کوندس، هفتهنامه طنز ییدیش نیویورک، از ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۷ با نگاهی گزنده به سیاست، مذهب و فرهنگ یهودیان مهاجر میخندید و به یکی از صداهای پرتیراژ مطبوعات ییدیش تبدیل شد.
ایو سالگ، روزنامهنگار و نویسنده فرانسوی قرن بیستم، در مطبوعات فرانسه فعالیت کرد و با شعر، رمان، زندگینامه و روایتهای خودزندگینامهای درباره اعتیاد شناخته میشود.
