عبارت مورد نظر خود را بنویسید
جیئی ئی۶۰ خانوادهای از لوکوموتیوهای برقی ششمحور است که توسط شرکت جیئی ترانسپورتیشن سیستمز بین سالهای ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۳ تولید شد. این لوکوموتیوها در مدلهای مختلف برای حمل بار و مسافر در آمریکا و مکزیک استفاده شدند. مدل ئی۶۰سی برای حمل زغالسنگ در خط آهن بلک مسا و لیک پاول طراحی شد، در حالی که مدلهای مسافری برای سرویس پرسرعت در خط شمالشرق آمتراک سازگار شدند.
گوگورو، شرکت تایوانی پیشرو در فناوری باتری قابل تعویض، اکوسیستمی نوآورانه برای اسکوترها و موتورسیکلتهای برقی ایجاد کرده است. این پلتفرم، شارژ سریع و آسان را از طریق ایستگاههای GoStation فراهم میکند و با همکاری برندهای معتبر جهانی، آینده حملونقل پاک را رقم میزند.
سازمان منابع بدون انتشار آلاینده (ZERO) یک نهاد زیستمحیطی نروژی است که از سال ۲۰۰۲ با هدف کاهش گازهای گلخانهای، بهویژه در نروژ، فعالیت میکند. این سازمان با تمرکز بر انرژیهای تجدیدپذیر، سوختهای پاک و فناوریهای بدون آلایندگی، به دنبال جایگزینی تأسیسات قدیمی با سیستمهای بدون انتشار است. ZERO با حمایت شرکتهای صنعتی و برگزاری کنفرانسهای سالانه، به ترویج راهکارهایی مانند خودروهای برقی، ذخیره کربن و پلاستیک بدون سوخت فسیلی میپردازد.
مروری بر تاریخچه تراموای شهر پروجا در ایتالیا؛ از راهاندازی آن در سال ۱۸۹۹ تا جایگزینی با اتوبوسهای برقی در سال ۱۹۴۳. این تراموا نقش مهمی در اتصال مرکز تاریخی شهر به ایستگاه راهآهن داشت.
شرکت خدمات عمومی کانزاسسیتی (KCPS) مشهورترین متولی حملونقل عمومی در میزوری بود که دههها مدیریت سیستم تراموا و اتوبوسرانی این شهر را بر عهده داشت. این مقاله به بررسی مسیر تحول این شرکت از واگنهای اسبی تا دوران طلایی ترامواهای برقی میپردازد.
کلاس E.330، لوکوموتیو برقی سهفاز ایتالیایی، در دهه ۱۹۱۰ معرفی شد. این لوکوموتیوها با قابلیت تغییر سرعت، در خطوط کوهستانی مانند والتلینا و سواحل لیگوریا به کار گرفته شدند. طراحی آن تحت نظارت کالمن کاندو و با استفاده از پتنتهای مهندسان آلمانی و مجارستانی انجام شد. این لوکوموتیوها تا دهه ۱۹۶۰ فعال بودند و سپس با سیستم برق مستقیم ۳۰۰۰ ولتی جایگزین شدند.
ایستگاه راهآهن ونتر، پایانه خط آهن جزیره وایت از راید، در سال ۱۸۶۶ افتتاح شد. این ایستگاه بر روی یک سکوی سنگی در دامنه تپه قرار داشت و با تونلی از کوه سنت بونیفیس متصل میشد. با وجود استفاده از میز چرخان برای لوکوموتیوهای بخار، در سالهای بعد با سوئیچ سهطرفه جایگزین شد. ایستگاه در آوریل ۱۹۶۶ به دلیل کاهش مسافر و هزینههای بالای برقیسازی خط، بسته شد و امروزه به یک پارک صنعتی تبدیل شده است.
ایستگاه راهآهن باگان سرای، واقع در شهر باگان سرای ایالت پراک مالزی، پس از ارتقا به ایستگاه مرتفع در پروژه دوخطهسازی و برقیسازی راهآهن، به یکی از ایستگاههای مدرن این کشور تبدیل شده است.
مورمیروس رومه گونهای از ماهیهای برقی است که در خانواده مورمیریده قرار دارد. این ماهی در حوضههای آبریز رودخانههای مختلفی در آفریقا مانند گامبیا، سنگال، نیجر، ولتا و چاد زندگی میکند. این گونه شامل دو زیرگونه است که هر کدام ویژگیهای خاص خود را دارند.
مخفف EVB در زمینههای مختلفی از جمله حملونقل، فناوری، هنر و محیطزیست کاربرد دارد. از شرکت حملونقل آلمانی «ایزبنبناونورکهشافت البهوِزر» گرفته تا باتری خودروهای برقی و حتی نام فرودگاه نیوسمرنا بیچ در فلوریدا. این مخفف همچنین به هنرمند اسکاتلندی «الئانور ور بویْل» و سازمان سوئیسی «پابلیک آی» اشاره دارد.
شرکت موتورهای مککولاک، یک تولیدکننده آمریکایی ارههای زنجیری و ابزارهای برقی فضای باز است که در سال ۱۹۴۳ توسط رابرت پکستون مککولاک تأسیس شد. این شرکت با تولید موتورهای دوزمانه کوچک آغاز به کار کرد و در سال ۱۹۴۸ اولین اره زنجیری خود را معرفی نمود. امروزه برند مککولاک زیرمجموعه گروه هوسوارنا است.
برنامه صدور مجوز اشتراک اسکوتر برقی، طرحی از سوی آژانس حملونقل شهرداری سانفرانسیسکو است که در آوریل ۲۰۱۸ به تصویب رسید. این برنامه شرکتهای ارائهدهنده اسکوترهای برقی اشتراکی را ملزم به دریافت مجوز میکند. هدف از این طرح، ساماندهی و ایمنسازی استفاده از اسکوترها در شهر است.
خط اصلی راهآهن ساحل غربی، شریان حیاتی حملونقل در بریتانیا، با هدف افزایش سرعت و ظرفیت قطارها، از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۹ مدرنسازی شد. این پروژه با هزینهای حدود ۹ میلیارد پوند، شامل بازسازی ایستگاهها، برقیسازی خطوط، و حذف گذرگاههای سطحی بود. مزایای آن کاهش ۲۸درصدی زمان سفر، افزایش ۴۰درصدی خدمات مسافری، و کاهش قابلتوجه آلایندگی کربنی است.
لکوموتیو برقی سیئی ۶/۶، که توسط راهآهن فدرال سوئیس (سبب) استفاده میشد، در اصل برای راهآهن مالمبَنِن در سوئد سفارش داده شده بود. به دلیل جنگ جهانی اول تحویل داده نشد و در سال ۱۹۱۹ توسط سبب خریداری شد. این لوکوموتیو دو تکه با دو کابین راننده و موتورهای قدرتمند، عمدتاً برای کشیدن قطارهای باری بین برن و تون استفاده میشد.
حملونقل الکتریکی به سه مفهوم اشاره دارد: شرکت سابق تولید اتوبوسهای برقی (ETI)، یک شرکت نشر نرمافزار کوتاهمدت در دهه ۸۰ میلادی، و سیستمهای حملونقل عمومی که از برق برای حرکت استفاده میکنند مانند تراموا و اتوبوسهای برقی.
لوکوموتیو فرلی نوعی لوکوموتیو بخار مفصلی است که چرخهای محرک آن روی تراکهای چرخشی قرار دارند. این طراحی دوطرفه، وزن را بهینهسازی کرده و نیاز به چرخگردان از بین میرود. اگرچه امروزه فقط در راهآهنهای تاریخی استفاده میشود، مفهوم آن در لوکوموتیوهای دیزلی و برقی مدرن همچنان زنده است.
چمنزن حياط يا بوتهزن، ابزاری برای هرس و شکلدهی به حياطها و بوتههای انفرادی است. اين دستگاهها در مدلهای دستی و برقی با قدرت و اندازههای مختلف از ابزارهای کوچک دستی تا مدلهای نصبشده روی تراکتور وجود دارند. مدلهای مستقل با منبع قدرت انسانی، بنزینی یا الکتریکی و مدلهای نصبشده روی تراکتور با بازوی هیدرولیکی از انواع اصلی آن هستند.
تراموا در ادینبرو از ۱۸۷۱ تا ۱۹۵۶ فعال بود و در سال ۲۰۱۴ دوباره راهاندازی شد. سیستمهای اولیه با اسب کشیده میشدند، سپس کابلکشی در ۱۸۸۸ معرفی شد. ترامواهای برقی از ۱۹۰۴ در ماسلبورگ و ۱۹۰۵ در لیت آغاز به کار کردند. با برقیسازی، ترامواهای کابلی در ۱۹۲۳ منسوخ شدند. تا ۱۹۲۸، تمام ترامواهای ادینبرو تحت کنترل شهرداری قرار گرفتند. پس از توقف در ۱۹۵۶، تراموا در ۲۰۱۴ با سیستم جدیدی بازگشت.
ایستگاه راهآهن تقاطع اکبرپور، واقع در شهر اکبرپور، یک ایستگاه تقاطعی مهم بین شهرهای لکهنو، آیوضیا و واراناسی است. این ایستگاه در حال بازسازی و نوسازی است و دارای خط دوگانه برقی است. پروژههای دوخطهسازی و برقیسازی مسیر اکبرپور به گوشینگنج در ژوئیه ۲۰۲۲ به پایان رسید.
ایستگاه شیجیمی در شهر میکیِ استان هیوگو ژاپن قرار دارد و توسط راهآهن برقی کوبه (شینتتسو) اداره میشود. این ایستگاه روی خط آئو فعال است، ساختاری ساده در سطح زمین دارد و در سال مالی ۲۰۱۹ روزانه حدود ۱٬۸۳۶ مسافر داشته است.
