عبارت مورد نظر خود را بنویسید
آندره کونیات، شهروند فرانسوی که در سال ۱۹۶۱ به گویان فرانسه سفر کرد، پس از نجات یافتن از غرقشدن توسط بومیان، در میان قبیله وایانا ماندگار شد. او با ازدواج با یکی از زنان بومی، سکونتگاه آنتکوم پاتا را بنیان گذاشت و تا پایان عمر رئیس این قبیله آمازونی بود.
ئی. جوآن گیبونز (1902-1988)، گیاهشناس بریتانیایی، عمر خود را وقف مطالعه و ثبت فلور لینکلنشر کرد. او بیش از 50 سال دبیر گیاهشناسی اتحادیه طبیعتگرایان لینکلنشر بود و اثر ماندگار «فلور لینکلنشر» را منتشر کرد.
ویلیام فش، باستانشناس برجسته هاروارد، دههها عمر خود را صرف حفظ و کاوش در سایت باستانی کوپان هندوراس کرده است. او بنیانگذار انجمن کوپان و مدیر پروژههای مهم باستانشناسی و مرمت این منطقه است.
چارلز باخمن، دانشمند برجسته رایانه است که عمر خود را صرف پژوهشهای صنعتی کرد. او خالق نخستین سیستمهای مدیریت پایگاه داده و نمودارهای معروف باخمن است و به خاطر نوآوریهایش در فناوری پایگاه داده، برنده جایزه تورینگ شد.
این مقاله به بازیکنان بیسبال میپردازد که در دوران حرفهای خود، در جریان بازی، بر اثر بیماری، حادثه، خشونت یا خودکشی جان باختند و رابطه طول عمر و فعالیت ورزشی را بررسی میکند.
قانون اساسی ۱۹۱۷ کاستاریکا، مصوب فدریکو تیناکو گرانادوس پس از کودتا، تنها دو سال (۱۹۱۷-۱۹۱۹) پابرجا بود. با وجود عمر کوتاه، به دلیل تدوین توسط نخبگان و چشمانداز بازگشت به دموکراسی، مترقی تلقی شد. سرنگونی تیناکو، اعتبار این قانون را نیز مخدوش کرد.
دادگاه حسن نیت A. L. Alexander، برنامهای رادیویی محبوب در دهه ۱۹۳۰، اولین سریال دادگاهی مبتنی بر واقعیت بود. این برنامه با اسپانسرینگ قهوه Chase & Sanborn، به ارائه مشاوره حقوقی در مورد پروندههای واقعی میپرداخت اما به دلیل مخالفت انجمنهای حقوقی و دادگاه عالی نیویورک، عمر کوتاهی داشت.
عمر زهران، بسکتبالیست حرفهای مصری، از سال ۲۰۲۱ در باشگاه الاهلی توپ میزند و با این تیم دو قهرمانی لیگ برتر مصر و قهرمانی لیگ بسکتبال آفریقا (BAL) در سال ۲۰۲۳ را کسب کرده است. او همچنین عضو تیم ملی مصر است و در جام جهانی بسکتبال ۲۰۲۳ حضور داشته است.
آپیاس یک خودروساز کوتاهعمر در پالرمو بود که در سال ۱۹۰۳ توسط اوجنیو الیوری تأسیس شد و خودروهای برقی، بنزینی و بخاری تولید کرد؛ برندی که با وجود نوآوری، پس از ساخت حدود ده خودرو تعطیل شد.
ویلم مایِر (۱۹۲۳ – ۲۰۰۳)، گیاهشناس و گردآورنده گیاهان برجسته هلندی بود. او پس از تحصیل در آمستردام، به جاوه رفت و در هرباریوم بوگور مشغول به کار شد. مایِر سالها در اندونزی به تدریس گیاهشناسی پرداخت و سپس به آمریکا مهاجرت کرد و تا پایان عمر در دانشگاه کنتاکی به فعالیت علمی ادامه داد.
امیر اسماعیل، فوتبالیست متولد ۱۹۸۹، با اصالت سوئدی-بوسنیایی، در پست مهاجم برای تیم وستراس اسکی توپ میزند. او سابقه بازی در تیمهای مختلفی را در کارنامه ورزشی خود دارد.
جاشوا بی. اسمیت، سیاستمدار برجسته اهل نیویورک، در طول زندگی خود در مجلس ایالتی و سنای نیویورک خدمت کرد. او از خانوادهای سیاسی برخاست و بخش عمدهای از عمر خود را در زادگاهش، اسمیتتاون، سپری کرد.
عمر سوسا، پیانیست برجسته جاز از کوبا، با تلفیق ریشههای آفریقایی-کوبایی و سبکهای معاصر، آثاری درخشان خلق کرده است. او که از دهه ۸۰ میلادی فعالیت حرفهای خود را آغاز کرده، با بیش از ۱۵ آلبوم مستقل و نامزدی جوایز معتبر گرمی، جایگاه خود را به عنوان یک هنرمند جهانی تثبیت کرده است.
هربرت جورج ولچ، اسقف آمریکایی متدیست و پنجمین رئیس دانشگاه اوهایو وسلین، از ۱۹۱۶ عنوان اسقفی را تا پایان عمر حفظ کرد و مأموریتهایی در کره، ژاپن، پیتسبرگ و چین داشت.
ادی بویید (۱۹۱۴-۱۹۹۴)، پیانیست، خواننده و ترانهسرای بلوز آمریکایی، با قطعه معروف «پنج سال طولانی» به شهرت رسید. او پس از تجربه تبعیض نژادی در آمریکا، به بلژیک و سپس فنلاند مهاجرت کرد و تا پایان عمر در آنجا به فعالیت هنری پرداخت.
پینیین تونگیونگ (Tongyong Pinyin) سیستم رسمی آوانگاری زبان ماندارین در تایوان بین سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ بود. این سیستم با هدف رفع برخی مشکلات تلفظی پینیین هانیو برای مخاطبان بینالمللی طراحی شد، اما به دلیل مسائل هویتی و سیاسی، عمر کوتاهی داشت و جای خود را به پینیین هانیو داد.
والتر تنی کارلتون، تاجر بینالمللی برجسته، یکی از سه مدیر موسس شرکت NEC، اولین سرمایهگذاری مشترک ژاپن با سرمایه خارجی بود. او نقش مهمی در توسعه کسبوکار تلفن در ژاپن ایفا کرد و علیرغم عمر کوتاه، تأثیر ماندگاری بر NEC گذاشت.
روزنامه سلام، ارگان جریان اصلاحطلب ایران، از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۸ منتشر شد. این روزنامه با رویکرد انتقادی به مسائل اقتصادی و اجتماعی، نقش مهمی در دوران اصلاحات ایفا کرد و با وجود عمر کوتاه، تأثیرات ماندگاری بر فضای رسانهای کشور گذاشت.
تیپ مستقل پیادهنظام ۲۰۱ (دفاع داخلی)، یگانی کوتاهعمر از ارتش بریتانیا در جنگ جهانی دوم بود که برای دفاع ثابت از خاک بریتانیا تشکیل شد و در ۱۹۴۱ منحل گردید.
ژان-ژاک بارت، آموزگار و سیاستمدار فرانسوی، نزدیک به سه دهه شهردار کاله بود و از سال ۱۹۷۳ نماینده حوزه هفتم پا-دو-کاله در مجلس ملی فرانسه شد. او تا پایان عمر در حزب کمونیست فرانسه و سیاست محلی این شهر فعال ماند.
