زندگینامه خاندورو لامو
خاندورو لامو (۱۹۱۴-۲۰۰۳) پزشک برجسته طب تبتی و پیرو بودایسم تبتی بود که در ساخت و نگهداری صومعه شچن در نپال نقش مهمی داشت. او در منطقه خام در شرق تبت در خانوادهای معمولی متولد شد.
در نوزده سالگی با دیلگو خینتسه رینپوچه ازدواج کرد. این ازدواج به سرعت و به توصیه استاد خینتسه، دزونگسار خینتسه چوکی لودرو، انجام شد تا سلامتی خینتسه را که پس از یک ریاضت سخت بیمار شده بود، بهبود بخشد. لامو نه تنها بهبودی همسرش را تسریع کرد، بلکه به عنوان یک داکینی (وجود معنوی زنانه) شناخته شد.
در اواخر دهه ۱۹۵۰، با تهاجم چین به تبت، لامو و خینتسه مجبور به فرار شدند. لامو با ارسال پیامی مخفیانه، خینتسه را به فرار به لاسا ترغیب کرد. در ۱۹۵۹، همراه با دو دختر و تعدادی از شاگردان، به بوتان مهاجرت کردند.
پس از درگذشت خینتسه در ۱۹۹۱، لامو در صومعه شچن اورگین چودزونگ در بوتان ساکن شد و همراه با نوهشان، شچن رابجام رینپوچه، به توسعه مؤسسات مذهبی برای زنان پرداخت.
لامو در ۳۰ مارس ۲۰۰۳ درگذشت و در ژوئن همان سال سوزانده شد. بقایای چشمان، زبان و قلب او به عنوان یادگاری نگه داشته شد.