آوکسنتيوس بیتینیایی، زاهدی از قرن پنجم میلادی، حدود سال ۴۰۰ میلادی در سوریه زاده شد و در ۱۴ فوریه ۴۷۳ میلادی در کوه اسکوپاس (که امروزه در ترکیه به نام کاییش داغی شناخته میشود) درگذشت. او از تبار پارسی بود و در گارد سواران امپراتور بیزانس، تئودوسیوس دوم، خدمت میکرد، اما این مقام را رها کرد تا به عنوان یک راهب منزوی در کوه اکسيا نزدیک قسطنطنیه زندگی کند.
زهدگاه او توسط چوپانانی که در جستجوی گوسفندان خود بودند کشف شد و به تدریج بیمارانی که به دنبال شفا بودند به او مراجعه کردند. در سال ۴۵۱ میلادی، او در شورای کالسیدون شرکت کرد و پس از آن زهدگاهی جدید در بالای کوه اسکوپاس در بیتینیا، نه چندان دور از کالسیدون، تأسیس نمود. در آنجا به ریاضت و تربیت شاگردانش پرداخت.
«در کوه اسکوپا در بیتینیا، در ترکیه کنونی، قدیس آوکسنتيوس، کشیش و آرشمندریت، که مانند بر فراز منبری زندگی میکرد، با صدایی قدرتمند از ایمان کالسیدونی دفاع نمود.»
او را نباید با قدیس آوکسنتيوس موپسوستیایی (درگذشته ۳۶۰ میلادی)، اسقف و شهید، یا آوکسنتيوس میلانی (درگذشته ۳۷۴ میلادی)، اسقف میلان، اشتباه گرفت.