4 مقاله
تزانگیون، چکمه یا صندلی که در قرون وسطی به بخشی مهم از نشانهای امپراتوران بیزانس تبدیل شد. ریشههای آن به ایران باستان بازمیگردد و نمادی از قدرت سلطنتی بود.
دودمان پالایولوگوس، آخرین سلسله امپراتوری روم و بیزانس، بیش از ۲۰۰ سال بر امپراتوری حکومت کرد. این مقاله به ریشههای نامشخص، فراز و نشیبهای سیاسی، روابط با کلیسا و عثمانی، و میراث این خاندان میپردازد.
پروکوپیا، دختر نیقیفوروس اول، امپراتریس همسر میخائیل اول در امپراتوری روم شرقی بود. او پس از سقوط پدرش به قدرت رسید و در دوران کوتاه همسرش، تأثیر قابل توجهی بر دربار داشت. سرنوشت او و خانوادهاش با شکستهای نظامی و تبعید گره خورد.
مارتینوس، پسر پنجم امپراتور بیزانس هرکولیوس و مارتینا، در دورهای بین ۶۳۸ تا ۶۴۰ به عنوان قیصر (وراثتدهنده) منصوب شد. پس از مرگ هرکولیوس، برادران نیمهخویش کنستانتین سوم و هراکلوناس به امپراتوری رسیدند. با مرگ کنستانتین سوم و درگیریهای سیاسی، مارتینوس توسط ژنرال والنتینوس شکنجه و تبعید شد و به احتمال زیاد در تبعید به رودس درگذشت.
