عبارت مورد نظر خود را بنویسید
یانیس پوریņš، فرمانده نظامی لاتویا، در جنگ استقلال این کشور نقش کلیدی داشت. او بهعنوان فرمانده تیپ اول کورزمه و جبهه شرقی، عملیات آزادسازی لاتگاله را رهبری کرد و نشان شوالیه لاچپلسیس را دریافت نمود. پوریņš در جنگ جهانی اول و دوم نیز حضور فعال داشت و سرانجام در سال ۱۹۴۴ توسط نیروهای شوروی دستگیر و احتمالاً اعدام شد.
ارنست تیبورزی (۱۹۱۱-۲۰۰۴)، عضو نیروهای فولکساشتورم آلمان در جنگ جهانی دوم، به دلیل نابودی پنج تانک T-34 با پانزرفاوست در دفاع از کونیگسبرگ در فوریه ۱۹۴۵، صلیب شوالیه آهنین را دریافت کرد. او یکی از تنها چهار عضو فولکساشتورم است که این نشان را کسب کرده است.
ابیا اولوال (۱۹۴۰-۲۰۰۹)، سیاستمدار برجسته پاپوآ گینه نو، در ۱۹۶۸ به مجلس این کشور راه یافت و مناصب وزارتی متعددی از جمله معاونت نخستوزیری را برعهده گرفت. وی در ۱۹۸۳ به لقب شوالیه مفتخر شد و از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ ریاست دانشگاه گوروکا را برعهده داشت. اولوال نقش کلیدی در مذاکرات پیمان تنگه تورس و توافق مرزی با اندونزی ایفا کرد.
سر فرانسیس گودولفین، سیاستمدار و شوالیه برجسته انگلیسی، نقش مهمی در قرن شانزدهم ایفا کرد. او با ارتقای استحکامات جزایر سیلی، از جمله ساخت قلعه استار، و نوآوری در معادن قلع کورنوال، به رونق منطقه و درآمد تاج و تخت کمک شایانی نمود. گودولفین همچنین نماینده پارلمان و کلانتر کورنوال بود و خانوادهای تأثیرگذار داشت.
کلیسای مریم (Marienkirche) در شهر ولفنبوتل آلمان، یکی از مهمترین کلیساهای پروتستان به شمار میرود. این کلیسا که به دستور هنری جولیوس، دوک برونزویک-لونبورگ ساخته شد، از سال ۱۶۰۸ میلادی با معماری پل فرانکه آغاز گردید. این بنا با نام رسمی «کلیسای اصلی مریم باکره» شناخته میشود و آرامگاه شخصیتهای برجستهای مانند میکائیل پرتوریوس، گوتفرید ویلهلم زاکر و خود پل فرانکه است.
شمشیرهای گرونوالد، هدیهای تمسخرآمیز از سوی اولریش فون یونگینگن، فرمانده شوالیههای توتونیک، به پادشاه لهستان و دوک بزرگ لیتوانی بود. این شمشیرها پس از پیروزی لهستان-لیتوانی در نبرد گرونوالد به عنوان غنیمت جنگی به کراکوف منتقل شدند و بعدها به عنوان نماد سلطنت دو ملت مورد استفاده قرار گرفتند.
بارونی چالاندریتسا، یکی از قلمروهای فرانکی قرون وسطی در شاهزادهنشین آخایا، در شمال شبهجزیره پلوپونز یونان قرار داشت. این بارونی پس از فتح پلوپونز توسط صلیبیون در حدود ۱۲۰۹ میلادی تأسیس شد و با مرکزیت شهر چالاندریتسا، یکی از کوچکترین بارونیها با چهار تیول شوالیهای بود.
آلونسو دِ ایدیاکث یورامندی (۱۴۹۷-۱۵۴۷)، شناختهشده به الفونتسو ایدیاکز در زبان باسکی، نجیبزاده و سیاستمدار اسپانیایی بود. او در تولسا، گیپوسکوا زاده شد و بهعنوان منشی سلطنتی شارل پنجم، امپراتور مقدس روم، خدمت کرد. ایدیاکث عضو سه نشان شوالیهگری معتبر اسپانیا بود و بهخاطر حمایت از آثار ادبی شناخته میشد.
گرِیل کوئست یک ماجراجویی فانتزی تکنفره در جهان شاه آرتور است که در ۱۹۸۰ با قواعد سفر فانتزی منتشر شد؛ بازیکنان در نقش شوالیههای میز گرد برای یافتن جام مقدس سفر میکنند، به نیازمندان کمک میکنند و با چالشهای مبارزه روبهرو میشوند.
ماهی سدانو سادانوندو، گونهای بومی جنوب آسیا، اغلب در آبهای شیرین و گاه لبشور یافت میشود. این ماهی که به نام «سدانو شوالیه» نیز شناخته میشود، با بدنی خاکستری-آبی، دو باله پشتی متمایز و خالهای تیره، جذابیت خاصی دارد.
شوالیهی باچلر، قدیمیترین و پایینترین رتبه در نظام افتخارات بریتانیا است که به مردان اعطا میشود. زنان به جای آن عنوان «دِیم کامندر» در نظم امپراتوری بریتانیا را دریافت میکنند. این مقاله به معرفی فهرست شوالیههای اعطایی در سال ۲۰۰۱ میپردازد.
«سرود اِکه» (Eckenlied)، شعری آلمانی از قرن سیزدهم، داستان حماسی دیتریش فون برن را در نبرد با غول اِکه روایت میکند. این اثر که شباهتهایی به داستانهای عاشقانه درباری دارد، به بررسی تقابل قهرمان با غولهای قدرتمند و پیامدهای آن میپردازد و در طول قرون وسطی بسیار محبوب بود.
جیمز هنلی کاسی (۱۸۹۱-۱۹۵۸)، حقوقدان برجسته در مستعمره گلد کوست بریتانیا، نقش کلیدی در تدوین قانون اساسی ۱۹۵۱ غنا ایفا کرد و راه را برای استقلال این کشور هموار نمود. او قاضی دیوان عالی و رئیس دیوان استیناف آفریقای غربی بود و در سال ۱۹۵۰ مفتخر به دریافت لقب شوالیه شد.
خانه کاپلریگ، بنایی قرن هجدهمی در نیوتون مئرنس اسکاتلند، دارای پیشینهای غنی از مالکیت شوالیههای معبد تا خانوادههای اشرافی است. این بنا که به سبک جورجی ساخته شده، امروزه بهعنوان یک ساختمان ردهالف محافظتشده، نقش مرکز هنری و اداری را ایفا میکند.
«شوالیه مهربان» تابلویی آبرنگ از ادوارد برن-جونز، هنرمند پیشرافائلی، است که در سال ۱۸۶۳ کامل شد و امروز در موزه و نگارخانه بیرمنگام نگهداری میشود. این اثر افسانه بخشش جان گوآلبرتو را با زبانی تصویری و نمادین روایت میکند.
جیاچینتو بلینی، نقاش ایتالیایی قرن هفدهم، شاگرد فرانچسکو آلبانی بود. تحت حمایت کنت ادواردو پپولی به رم رفت و با حمایت کاردینال تونتى به نشان شوالیهگری لورتو رسید. آثار او متأثر از سبک آلبانی است.
هنری بوید-کارپنتر، متولد ۱۹۳۹، وکیل برجسته و عضو ارشد جامعه حقوقی انگلستان است. او تحصیلات خود را در چارترهاوس و کالج بالیول آکسفورد گذراند و به عنوان وکیل ملکه از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲ خدمت کرد. بوید-کارپنتر در ۲۰۰۴ به لقب شوالیه مفتخر شد و عضویت در نهادهای معتبری مانند انجمن حقوقی انگلستان و ولز و هیئت امناي کتابخانه بریتانیا را در کارنامه دارد.
سلستین مونکوکول (۱۸۷۹-۱۹۸۱) کارآفرین فرانسوی بود که در ساخت سازههای زیرزمینی و خطوط راهآهن، از جمله بخشهایی از مترو پاریس، نقش داشت. او همچنین یکی از بنیانگذاران باشگاه گلف سنت-مکسیم بود. مونکوکول در طول زندگی حرفهای خود، پروژههای مهمی در مارسی، سن-ژرمن-آن-له و آنتیب اجرا کرد و در سال ۱۹۳۴ به عنوان شوالیه لژیون دونور فرانسه انتخاب شد.
سر ویلیام بنیستر (۱۶۵۱/۱۶۵۲ - ۱۷۲۱) قاضی بریتانیایی و عضو میدل تمپل بود. او در ۱۷۰۶ به مقام قضاوت رسید و پس از دوستی با لرد چنسلر هارکورت، در ۱۷۱۳ به عنوان بارون خزانهداری منصوب و شوالیه شد. با روی کار آمدن جرج اول، به دلیل تغییرات سیاسی، از سمت خود برکنار شد.
انسیو دو کایو، شوالیه فرانسوی از پیکاردی، نقشی کلیدی در جنگ صلیبی چهارم و تأسیس امپراتوری لاتین ایفا کرد. او به عنوان نایبالسلطنه قسطنطنیه خدمت کرد و با شاهدخت بیزانسی، اودوکیا لاسکارینا، ازدواج کرد. هویت او در اسناد تاریخی با پسرش که همنام او بود، گاهی در هم میآمیزد.
